Λίγα λόγια και για μένα

Νιλς

Κοινωνός
Την ιδέα για να γράψω για μένα δυο κουβέντες μου την έδωσε ο @Λέανδρος και η @Σαώρη. Και μιας και πλέον κατάλαβα, ότι είμαι εδώ για να μείνω, είπα να συστηθώ. Πως ανοίγει ένα εστιατόριο και κάνει εγκαίνια μετά από ένα μήνα; Κάπως έτσι.

Γεννήθηκα το 1983, στην Αθήνα, όπως και οι δικοί μου. Είμαι από αυτούς, που όταν όλοι λένε πήγα για Πάσχα / καλοκαίρι στο χωριό μου, εγώ δεν μπορώ να το πω, γιατί δεν έχω. Δεν έχω τέτοιες αναμνήσεις. Μεγάλωσα στο Χαλάνδρι Αττικής, αλλά την μέση εκπαίδευση την έβγαλα στις Βρυξέλλες του Βελγίου. Μια περίοδος που μου άλλαξε την ζωή. Ένα καλοκαίρι εκεί που ήμουν πιτσιρικάς με χνούδι στα μάγουλα και 90 κιλά (με ύψος 1,80), θεώρησα ότι κάτι δεν μου άρεσε στον εαυτό μου. Και αποφάσισα να το αλλάξω. Μέσα στο επόμενο δίμηνο έχασα 30 κιλά και διάβασα 40 βιβλία. Ξεχνούσα την πείνα μου διαβάζοντας. Ξεκίνησα από το ''Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ'' και κατέληξα στο ''Έτσι μίλησε ο Ζαρατούστρα'' (και όχι τάδε έφη Ζαρατούστρα, όπως κακώς επικράτησε). Έδωσα εξετάσεις και πέρασα (προς απογοήτευσή μου) στη Νομική Αθηνών, κάτι που δεν ήθελα, αλλά απλώς επειδή πήγα την τελευταία ημέρα παράδοσης μηχανογραφικών και έπειτα από κακό ξενύχτι με μία γυναίκα (γιατί πάντα πίσω από μία καλή ιστορία υπάρχει μία γυναίκα), είχα δέκα λεπτά προθεσμία για να παραδώσω και μέσα στον πανικό μου, άκουσα την συμβουλή μίας σερβιτόρας ''βάλε πρώτα τη νομική για να έχει να λέει η μαμά σου στις φίλες της, ότι ο γιος της δήλωσε Νομική''. Και πέρασα.. Έκανα τρία χρόνια να πατήσω εκεί. Και μόλις πάτησα (αφού πείστηκα να μείνω), έκανα άλλα τρία χρόνια να την τελειώσω.

Κύριο αντικείμενό μου είναι τα ατυχήματα. Είδα πολλά πράγματα, μπήκα σε πολλά σπίτια και γνώρισα πολλές ανθρώπινες ιστορίες. Κάθε φορά που τελείωνε μία υπόθεση, στενοχωριόμουν. Γιατί θα έχανα κάποιους ανθρώπους από την ζωή μου. Αν και με τους πιο πολλούς ''πελάτες'' μου, πλέον είμαστε φίλοι.

Είχα την τύχη να ερωτευτώ πολλές γυναίκες και την ακόμη μεγαλύτερη, να μην είναι πάντα αμοιβαίο αυτό. Σήμερα έχω μία τρομερή γυναίκα δίπλα μου και εδώ και ενάμισι χρόνο, μία μόρτικη φάτσα, που έχω την χαρά να αποκαλώ κόρη μου.

Τι μου αρέσει: Μου αρέσει να επικοινωνώ, όχι απλώς να συζητάω, αλλά να ανταλλάσσω συναισθήματα και απόψεις και εμπειρίες. Για αυτό και μου αρέσουν τα βιβλία. Γιατί επικοινωνώ με τον συγγραφέα. Γιατί ταξιδεύω μαζί του. Ίσως για αυτό διαβάζω όλα τα βιβλία του ίδιου συγγραφέα. Για να εκμεταλλευτώ την σύνδεση με τον συγγραφέα που μου αρέσει. Μου αρέσει το φαγητό delivery. Μου αρέσουν οι Μπιτλς, οι Oasis και η ροκ μουσική του 80.

Τι δεν μου αρέσει: Ο θάνατος. Φοβάμαι τον θάνατο. Ψέματα, δεν φοβάμαι μόνο τον θάνατο. Φοβάμαι τα τέλη. Το τέλος της ζωής, το τέλος μίας σειράς που αγάπησα, το τέλος του δρόμου (γιατί φοβάμαι και τα ύψη, ειδικά σε κάτι γκρεμούς με στροφές φουρκέτες στα ελληνικά νησιά που με κάνουν να παθαίνω κρίσεις πανικού), το τέλος του αγαπημένου μου φαγητού. Μιας και είμαστε σε αυτό το κομμάτι : Δεν δοκιμάζω ποτέ φαγητά που δεν έχω ξαναφάει. Πχ: δεν έχω φάει ποτέ στην ζωή μου λαχανικά.

Τι θέλω από τη ζωή μου: Τα χρήματα για μένα δεν είναι σημαντικά. Είναι απλώς ένα μέσο για να περνάει η οικογένειά μου καλά. Θέλω, όμως, να κοιμάμαι ήσυχος το βράδυ. Να ξέρω, ότι σήμερα δεν αδίκησα κάποιον, δεν έκλεψα και έκανα ότι μπορούσα για να βοηθήσω ανθρώπους και καταστάσεις. Θέλω να ξέρω ότι μια μέρα έπλασα έναν άνθρωπο (το παιδί μου) ευτυχισμένο, αυτάρκη και καλύτερο από μένα.

Αυτά είχα να πω και καλώς σας βρήκα.
 

Λέανδρος

Κοινωνός
Μέσα στο επόμενο δίμηνο έχασα 30 κιλά
Αυτό θέλει '' κότσια '' φίλε μου, δεν είναι κάτι συνηθισμένο...
Και μόλις πάτησα (αφού πείστηκα να μείνω), έκανα άλλα τρία χρόνια να την τελειώσω.
Κι αυτό θέλει κότσια :))))
Κάθε φορά που τελείωνε μία υπόθεση, στενοχωριόμουν
Δεν πρέπει φίλε μου. Να διαχωρίζεις επάγγελμα με ιδιωτική ζωή, ή τουλάχιστον να το προσπαθήσεις γιατί θα σε '' φάει '' κάποια στιγμή. Πάντως θα ήθελα να σε έχω δικηγόρο μου...:))))
Σήμερα έχω μία τρομερή γυναίκα δίπλα μου και εδώ και ενάμισι χρόνο, μία μόρτικη φάτσα, που έχω την χαρά να αποκαλώ κόρη μου.
Να την χαίρεσαι την οικογένειά σου, και πάνω απ' όλα την κοράκλα σου...
Μου αρέσουν οι Μπιτλς, οι Oasis και η ροκ μουσική του 80.
Ε ρε φίλε, τα ίδια γούστα έχουμε στη μουσική. Τα 80ς βέβαια εμένα είναι η εποχή μου...
δεν αδίκησα κάποιον, δεν έκλεψα και έκανα ότι μπορούσα για να βοηθήσω ανθρώπους και καταστάσεις.
Θα πεθάνεις φτωχός, το ξέρεις; χε χε χε!
Θέλω να ξέρω ότι μια μέρα έπλασα έναν άνθρωπο (το παιδί μου) ευτυχισμένο, αυτάρκη και καλύτερο από μένα.
Αυτό ναι, να το προσπαθήσεις με όλη σου την ψυχή και θα δεις πως το αποτέλεσμα θα σε δικαιώσει. ( Μόλις με πήρε η μικρή μου η κόρη από Γερμανία όπου σπουδάζει. Μας παίρνει σχεδόν κάθε μέρα και αυτό τα λέει όλα ).
 

Καστάλια

Κοινωνός
Τα είπες πολύ ωραία, και η πορεία σου έχει αρκετό ενδιαφέρον, από τα λίγα που αναφέρεις (κυρίως μου άρεσε η ντόμπρα αίσθηση που βγάζει - "αυτός είμαι, με τα καλά και τα κακά μου, και σε όποιον αρέσω"), αλλά συγγνώμη, πώς είναι δυνατόν να μην έχεις φάει ποτέ λαχανικά;! (Δεν στέκομαι στο ότι όλα τα φαγητά που τρως τώρα κάποτε τα πρωτοδοκίμασες και στο ότι κλασικά, "Δεν ξέρεις τι χάνεις με όλα όσα δεν αξιώνονται να τους δώσεις μια ευκαιρία"), αλλά ούτε μια αγγουροντομάτα; Ένα λαδερό; Τι τρως; (Και πώς τα βγάζει πέρα η δόλια η γυναίκα σου;)
 

Νιλς

Κοινωνός
Χαχαχαχαχα. @Καστάλια κι όμως είμαι βολικός στο φαγητό. Εξηγούμαι: τρώω 5-6 φαγητά (σημειώνω ότι το κοτόπουλο ΔΕΝ είναι από αυτά). Ξέρει η γυναίκα μου, ότι αν κάνει κάποιο από αυτά είμαι χαρούμενος. Συν ότι τρώω φαγητό και δεύτερη και τρίτη ημέρα.
Ναι λαχανικά δεν έχω φάει ποτέ. Ούτε κάτι περίεργα τύπου μπάμιες αγκινάρες μπρόκολα γιαούρτια κλπ κλπ.
 

Λευκή Σελίδα

Κοινωνός
Να είναι καλά η σερβιτόρα, θα πω, γιατί τέτοιους δικηγόρους χρειαζόμαστε. Έχω σκεφτεί πολλές φορές, αν δεν είχε συμβεί αυτό, δεν θα ήμουν αυτή που είμαι, δεν θα είχα γνωρίσει αυτούς τους ανθρώπους, έιναι εξαιρετικά πολύπλοκο το σύστημα αυτό για το πεπερασμένο μυαλό μας, αν το καλοσκεφτείς. Φοβάσαι την ιδέα του θανάτου, όχι τον ίδιο το θάνατο. Εγώ βλέπω πάντως έναν άνθρωπο γεμάτο ζωντάνια και αυθορμητισμό, εξωστρεφή που φτιάχνει τη διάθεση στους γύρω του. Να χαίρεσαι την οικογένειά σου και είμαι σίγουρη πως το κοριτσάκι σου πρέπει να σου έχει αδυναμία, αφού το παιδάκι που όλοι κρύβουμε μέσα μας, σε εσένα φαίνεται πως είναι ενεργό!
 

Νιλς

Κοινωνός
Χαχαχαχ ναι @Λευκή Σελίδα όλοι μου οι φίλοι μου λένε ότι θα πεθάνω φτωχός (κατά πάσα πιθανότητα λόγω των αναρτήσεων σας με κορονοϊό, όπως ξεκαθαρίσαμε).
Κοίταξε, πράγματι, είμαστε το σύνολο στιγμών και επιλογών. Για σκέψου πόσα σταυροδρόμια συναντάμε στη ζωή μας. Πόσα "και αν" κουβαλάμε.
Όσον αφορά στον θάνατο ναι, δεν φοβάμαι να πεθάνω, πιστεύω. Δηλαδή το πώς θα πεθάνω. Αν και θα προτιμούσα να μην πεθάνω από μάχη με alien, γιατί φαίνεται πολύ επώδυνο. Με φοβίζει το μετά. Γιατί δεν ξέρω τι θα αντιμετωπίσω εκεί. Εκτός αν ήξερα ότι στη ζωή μετά θα έχει ιταλικό φαγητό, γυναίκες από τη Μεσόγειο, ηλιοβασιλέματα για να ρεμβάζω και καμία ωραία θάλασσα. Πχ σαν αυτές στα Κουφονήσια, θα ήταν άψογα. :ωραίος:
 

Λέανδρος

Κοινωνός
Χαχαχαχαχα. @Καστάλια κι όμως είμαι βολικός στο φαγητό. Εξηγούμαι: τρώω 5-6 φαγητά (σημειώνω ότι το κοτόπουλο ΔΕΝ είναι από αυτά). Ξέρει η γυναίκα μου, ότι αν κάνει κάποιο από αυτά είμαι χαρούμενος. Συν ότι τρώω φαγητό και δεύτερη και τρίτη ημέρα.
Ναι λαχανικά δεν έχω φάει ποτέ. Ούτε κάτι περίεργα τύπου μπάμιες αγκινάρες μπρόκολα γιαούρτια κλπ κλπ.
Ωχ, ωχ, ο εφιάλτης της γυναίκας. Ούτε εγώ δεν τρώω μπάμιες, αλλά όλα τ' άλλα τα τσακίζω...
 

Λέανδρος

Κοινωνός
Εγώ βλέπω πάντως έναν άνθρωπο γεμάτο ζωντάνια και αυθορμητισμό, εξωστρεφή που φτιάχνει τη διάθεση στους γύρω του
Κι εγώ, μου αρέσει ρε αυτός ο δικηγόρος!:ωραίος: Μόνο που δεν πρόκειται να τον καλέσω ποτέ για φαγητό... :))))
 
Top