Λέξεις που ξεπήδησαν πρόσφατα για και από την τηλεόραση

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Δηλωνω φανατικος τηλεθεατης των μεσημεράδικων/κουτσομπολίστικων εκπομπών. Μαλλον είμαι ο μόνος (και το καταλαβαίνω, γιατί εδω βλεπω κυρίως καλλιεργημένα άτομα επιπέδου :))) ) αφου δε θυμαμαι να εχει ανοιχτει ενα παρομοιο θεμα

θα παρατηρησω το εξης φαινομενο.

Τελευταια υπαρχει μια κατασταση στην τηλεοραση που δεν υπηρχε πχ 10 χρονια πριν. Οι συγκεκριμενες εκπομπες αποτελουνται απο νεαρα ατομα με εντελώς χαλαρή και παρεϊστικη συμπεριφορα σε σημειο που να επιτρεπεται η αργκό και οι νεολογισμοί.

Απο αυτες τις εκπομπες λοιπον παρατηρησα πρωτη φορα καποιες λεξεις ή εκφράσεις. Αρκετες απο αυτες αναφέρονται στην τηλεόραση, αλλα κάποιες απο αυτες ειναι πιο γενικές.

Αυτές οι δεύτερες, δεν ξερω αν όντως προήλθαν από τις δημοσιογραφικές παρέες ("στους διαδρόμους" οπως λενε) τις οποίες τις έβγαλαν "έξω" ή αν απλά ειναι τωρινές εκφράσεις της νεολαίας που ακούγονται και στην τηλεόραση. Είναι δύσκολο να κάνω το διαχωρισμό, προσωπικά όμως εμένα μου μυρίζουν τηλεόραση, lifestyle και θέαμα.

Ξεκιναμε με τα παλια χρόνια οπου ο Νικος Μαστοράκης έβγαλε τις λέξεις γλάστρα (για την ομορφη κοπελα μιας εκπομπης η οποια δεν μιλάει) και μαϊντανός (για αυτόν που παει παντου, ταιριάζει με όλα, αλλα τελικα δεν ειναι απαραιτητος

Την ίδια εποχή περίπου θυμάμαι οτι έμαθα τις λέξεις ουάου, πολύ ουάου, καραουάου, σούπερ ουάου καθώς και εκφράσεις όπως απιστέυτου, απάρτου, κουλίδου κλπ

Απο κει και περα μπορουμε να μιλαμε για πρωινάδικα και μεσημεράδικα, όπως λέμε "σκυλάδικα"

Μια λέξη lifestyle είναι το θεό που περιγράφει ενα αντικείμενο. Πχ όπως μια πολύ όμορφη γυναίκα είναι θεά, ένα εντυπωσιακό πχ πουκάμισο είναι θεό :χαχαχα:

Απο τις πρώτες λεξεις που μάθαμε απο τα μεσημεράδικα, είναι το πάνελ που στα αγγλικά σημαίνει κατι σαν "πινακας" αλλα αναφερεται και σε "επιτροπή". Στα ελληνικά αναφέρεται ειδικά στην ομαδα δημοσιογράφων/μαϊντανών που συμμετέχουν στην παρουσίαση ενος μεσημεραδικου, οι οποιοι ατομικά ονομάζονται πανελίστες. Νομίζω παγκοσμίως είναι μοναδικό φαινόμενο στην ελλάδα να υπαρχει ιδιότητα "πανελίστας" :ωιμέ:

Παρόμοια είναι ο παραθυράτος ή τηλεσχολιαστής που ούτε αυτό ξέρω αν είναι ελληνικό ή πρόσφατο φαινόμενο. Αναφερεται σε μαϊντανους των κεντρικών δελτίων ειδησεων που σχολιαζουν τις ειδήσεις με τον παρουσιαστή μεσω παραθυρων.

Μετα εχουμε την εκλογολογία που ειναι το κουτσομπολιο/υποθεσεις/προβλεψεις για τα αποτελεσματα των εκλογων. Παρομοια ειναι και η μετεγραφολογια, το αντίστοιχο που ασχολείται με μελλοντικές μετεγραφές και θέσεις των παρουσιαστών στις επόμενες σεζόν της τηλεόρασης. Τις ασχολιες αυτες τις θεωρω εντελως ανουσιες και βαρετες.

Άλλη λέξη είναι σιγουράκι που δεν εχω καταλαβει ακριβως σε τι αναφερεται. Στη μετεγραφολογια (βλ. παραπανω :ρ), είναι η προσωπικότητα που εχει μια σιγουρη θεση στην τηλεοραση. Εκτος τηλεορασης υποθετω οτι χρησιμοποιειται σε περιπτώσεις οπως "το πάρτυ το Σάββατο το έχω σιγουράκι"

Εντύπωση μου έχει κάνει η χρήση του "αγαπώ" που χρησιμοποιείται χωρίς άρθρο, συνήθως σε προτάσεις 2 λέξεων. Πχ. "αγαπώ Θεσσαλονίκη", "αγαπάμε Ρούλα" κλπ.

Άλλη επαναστατική χρήση/έκφραση είναι το όμως το οποίο δεν χρησιμοποιείται για να δηλώσει αντίθεση, αλλά έμφαση :ωιμέ: για παράδειγμα "είναι καλό παιδί ο Τάδε;" "τελείως όμως"

Επισης εχει κανει την εμφανιση της ενα ειδος... εμφατικής υποερώτησης να το πούμε, παρομοιο με το Tag question των αγγλικών. Μάλιστα σχετίζεται με το εμφατικό "όμως" παραπάνω. Για παράδειγμα "μισιουνται η Μανωλιδου με τον Ψινάκη; Εντελώς όμως;" (ενω ενας αγγλος θα ελεγε aren't they?)

Να αναφερω οτι φοριεται πολυ η εκφραση "στους διαδρόμους" που αναφέρεται σε καποια συζήτηση, φήμη ή κουτσομπολιο που ακούγεται στους χώρους της δουλειάς στον τηλεοπτικό σταθμό, που όμως δεν αποτελει δημοσιογραφικα επιβεβαιωμενη ειδηση. Πχ μπορει "στους διαδρόμους" να ακούγεται οτι η Μανωλιδου θα φυγει απο την εκπομπη

Και ολοκληρώνω κανοντας ειδική μνεία στο όνομα καραμεροχαριτάτοι στα πρότυπα του Αμερικάνικου Μπρατζελίνα :χαχα:



Τελος να σημειώσω οτι καποιες απο αυτες, ανεξαρτήτως του σε τί αναφέρονται, τις νιωθω αρκετα "θηλυκές", δηλαδή κάπως "γκέι" αν με καταλαβαινετε. Δεν ξέρω γιατί, αλλά το να τελειώνει μια ερώτησή με "τελείως;" μου φαίνεται σαν να έχει αναπτυχθει σε χωρους καλλιτεχνών, κομμωτών, σχεδιαστών και μακιγιέρ. Τις θεωρω ενα ειδος νεο-καλιαρντων :))))
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Μετα εχουμε την εκλογολογία που ειναι το κουτσομπολιο/υποθεσεις/προβλεψεις για τα αποτελεσματα των εκλογων.
Λόγω επικαιρότητας θυμήθηκα τη συγκεκριμένη λεξη. Δε γνωρίζω κάποια άλλη λέξη σε γλώσσα που περιγράφει μια τόσο συγκεκριμένη συνήθεια :χαχα:

Το συζητούσα με ένα γνωστό μου ξένο και το μετεφρασα ως electionology, το οποίο εκείνος το αντιλήφθηκε ως "η μελέτη μιας εκλογικής διαδικασίας" :μουάχαχα:

Ανακάλυψα οτι είναι δόκιμη και αναφέρεται σε λεξικό. Ορίζεται ως "η υπερβολική συζήτηση γύρω από τη διεξαγωγή πολιτικών εκλογών"
 
Last edited:
Επίσης υπάρχουν και άλλες ωραίες και ενδιαφέρουσες λέξεις και φράσεις που ακούγονται πλέον, συχνότατα, στην τηλεόραση όπως:
Gunaydın
Evet
Seni seviyorum κτλ. :)
 

Φαροφύλακας

Δάσκαλος της Ξιφασκίας
Staff member
ο Αντέρωτας αναφέρεται στην τηλεοπτική αργκό και σε νεολογισμούς αυτής.

Παρότι δεν συνεισφέρω, βρίσκω το θέμα πολύ ενδιαφέρον. :πάνω:
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Να σημειωσω οτι το θεμα το εγραψα πριν 3 χρονια οταν ακομα υπηρχαν κουτσομπολιστικες και λαιφσταιλ εκπομπες. Σημερα το τηλεοπτικο τοπιο ειναι διαφορετικο, οπως το περιγραφει η Μποντιολη :)))))
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
αλληλέγγυοι, άλλη μια λεξη που ξεπηδησε ξαφνικα, και χρησιμοποιειται με συγεκριμενη εννοια (τους εθελοντές ή ακτιβιστες συγκεκριμενα που παρεμβαινουν στο προσφυγικό)
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Τα τελευταια 1-2 χρονια παρατηρησα στις πολιτικες συζητησεις και εκπομπες να χρησιμοποιειται η λεξη απέναντι αντί του "εναντίον". Πχ. "ειμαστε απέναντι στα μνημόνια", "αν ψηφισετε κατι τετοιο θα μας βρειτε απέναντι". Ομολογω με παραξενεψε οταν το πρωτοακουσα. Νομιζω προτιμαται πλεον αυτη η λεξη ως μια πιο πολιτικα ορθη εκδοχη του "εναντίον", που ισως ακουγεται υπερβολικα σκληρο.

Επισης η λεξη των τελευταιων ημερων ειναι το μαυρο, το οποιο ειτε πεφτει ειτε ριχνεται :)))) Νομιζω οτι ειναι παλαιοτερη εκφραση και αναφερεται στη λογοκρισια, οποτε τη χρησιμοποιουν τα καναλια για να δωσουν ακομα πιο αρνητικη εννοια στο κλεισιμο των καναλιων.

(εχω αυτη την εντυπωση επειδη η Γεροβασιλη, σε ενα δημοσιογραφο που ρωτησε για "μαύρο", ειπε για "Νομιμότητα" και οτι "Οι εποχες του μαυρου (δηλ. της λογοκρισιας) εχουν περασει".)
Ποσο δικιο ειχε ο Οργουελ :μαναι:
 
Last edited:
Η λεξη επισης που παιζει πολυ τελευταια ειναι "υπερθεματιστης". Μας εχουν πρηξει με το υπερθεματιστης και υπερθεματιστης. Λες και αν τους ελεγαν καπως αλλιως όπως "πλειοδότης" ας πουμε που νομίζω οτι ειναι το ίδιο ή "δικαιουχος" αν και αυτο δεν ειναι ακριβως το ίδιο, η δεν ξερω γω τι αλλο, λες και δεν θα καταλαβαιναμε τι εννοουν. Αλλα οι δημοσιογραφοι ηδονιζονται να χρησιμοποιουν νέες λέξεις. Μαθαινουν μια λεξη και την πιπιλανε συνεχως. Στηνουν ετσι ολη την προταση που θα πουν με τετοιο τρόπο ωστε να τοποθετησουν μέσα και την λέξη που θέλουν. Όπως ας πουμε πριν λίγο καιρο με το μπουλινγκ. Το ειχανε ξεφτιλισει. Παντου μπουλινγκ βλέπανε. Ειχε χασει η λεξη και την πραγματικη της εννοια.
 
Top