Κόμικς που αγαπάμε και προτείνουμε

Δασοφύλακας

Όμορφο Νιάτο
Αγαπημένο μου κόμιξ με διαφορά Αστερίξ! Αυτό το αριστούργημα του Γκοσινί και του Ουντέρζο! Αγαπώ την απλότητα των χαρακτήρων, την προσωπικότητα τους, τη μορφή τους και την τιμιότητα τους! Επίσης ο Αστερίξ είναι ο αγαπημένος μου ήρωας, γιατί είναι ένας ήρωας που μπορείς να ταυτιστείς μαζί του, αφού ούτε "μποντιμπιλντεράς" είναι, ούτε με υπερφυσικές δυνάμεις χωρίς τον ζωμό! Επίσης μου αρέσει πολύ όλο το κλήμα, το σκίτσο, οι διάλογοι, η ατμόσφαιρα κυριολεκτικά σε μεταφέρει στην Κέλτικη Γαλατία και στο τέλος κάθε ιστορίας με το τσιμπούσι κλείνεις την ιστορία με μια νοσταλγία που τελείωσε και αυτή η ιστορία και δε μπορείς να ξενυχτίσεις σε αυτό το τσιμπούσι δίπλα στον Μαζεστίξ, τον Αυτοματίξ, τον Πανοραμίξ και την όμορφη Φραμπαλά!

Επίσης μου αρέσει για έναν ακόμη λόγο! Όσο και να φαντάζει αστείο, ο Γκοσινί και ο Ουντέρζο, δεν έχουν γράψει ένα ψεύτικο παραμύθι, ούτε κάτι τελείως φανταστικό! Μέσα από τον Αστερίξ γνωρίζεις πραγματικά πτυχές του Κέλτικου πολιτισμού αλλά και πτυχές του Ρωμαϊκού! Φράσεις, δομές, ιστορίες κλπ βασίζονται σε πραγματικά γεγονότα και ιστορικά! Όποιος ενδιαφέρεται του προτείνω το υπέροχο και αναλυτικό βιβλίο "Αστερίξ και Ιστορία" των Rene Van Royen και Sunnyva Van Der Vegt! Κάνει μια ενδιαφέρουσα διατριβή και έρευνα πάνω στα ιστορικά και πραγματικά στοιχεία των ιστοριών του Αστερίξ!

Προτείνω ανεπιφύλακτα σε όποιον δεν έχει γνωρίσει τον Αστερίξ, να κάνει μια αρχή! Και προτείνω κυρίως τα κόμιξ και όχι τις ταινίες, οι οποίες και στα κινούμενα σχέδια και με τους ηθοποιούς δεν φτάνουν την χάρη των κόμιξ, με μόνη εξαίρεση κατ εμέ την ταινία "Αστερίξ εναντίον Καίσαρα" με Κριστιάν Κλαβιέ, Ζεράρ Ντεπαρντιέ και Ρομπέρτο Μπενίνι! Μα τον Τουτάτη! :)))
 

Αννετούσκα

Όμορφο Νιάτο
Γεια σε όλους! Μερικά κόμικς που προτείνω και κυκλοφορούν στα ελληνικά είναι:

1. Αϊβαλί του Soloup
2. Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ από Άρι Φόλμαν και Ντέιβιντ Πολόνσκι (γιατί κυκλοφορούν διάφορα)
3. Scrooge, A Christmas carol - Σκρουτζ, μια χριστουγεννιάτικη ιστορία (για παιδιά αλλά και για μεγάλους)
4. Το θανατάδικο - Alison Bechdel
5. Τρεις σκιές - Cyril Pedrosa (σχετικά με την απώλεια -θάνατο- ενός παιδιού από την οικογένεια)
6. Μαφάλντα τα άπαντα
7. Λου της Ζυλιέν Νιλ (κυκλοφορούν στα ελληνικά οι 2 πρώτοι τόμοι "Μικρό ημερολόγιο" και "Τα 13α γενέθλια", πρόκειται για ένα προχωρημένο παιδικό κόμικ άκρως απολαυστικό)
8. Τα ημερολόγια της Εστέρ του Ριάντ Σατούφ (πολύ δυνατό και προχωρημένο επίσης παιδικό κόμικ, ιστορίες μιας 10χρονης)
9. The arrival του Shaun Tan (wordless graphic novel εξαίρετο από όλες τις απόψεις, σχετικά με τη μετανάστευση)
10. Maus του Art Spiegelman για το Ολοκαύτωμα
11. Δεύτερη γενιά, αυτά που δεν έχω πει στον πατέρα μου του Michel Kichka επίσης για το Ολοκαύτωμα
12. Persepolis και Κεντήματα της Marjane Satrapi
12. Η ενηλικίωση είναι μούφα και η τελειότητα είναι μούφα της Sarah Andersen (χιουμοριστικά)
13. Κικί του Μονπαρνάς του Μποκέ και Κατέλ
14. Ο μικρός πρίγκιπας από τον υπέροχο Joann Sfar
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Καλωσόρισες, Αννετούσκα. Ωραίες οι προτάσεις σου. :πάνω:

Για κάποιες από αυτές υπάρχουν ξέχωρα νήματα στην λέσχη, για όποιον θέλει να διαβάσει περεταίρω :ναι:
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Έλεγα εδώ και χρόνια να του κάνω παρουσίαση αλλά πού...

Οπότε ας το γράψω απλά εδώ. Ένα πολύ καλό κόμιξ με λογοτεχνικές ποιότητες, που προτείνω, είναι ο Asterios Polyp του David Mazzucchelli. Αξίζει πραγματικά καθώς καταφέρνει να είναι δυνατό καί στο εικαστικό σκέλος αλλά καί στην ιστορία. :πάνω:
 

Τσίου

Κοινωνός
Όσα μου άρεσαν τα έχετε πει. Θα προτείνω το, εξαιρετικό, Sabrina του Νικ Ντρνάσο.
(Δεν έχει κυκλοφορήσει στα ελληνικά, ακόμη)
 

Αννετούσκα

Όμορφο Νιάτο
Αν ενδιαφέρεται κανείς για ξενόγλωσσα έχω αρκετά να προτείνω, απλώς περιορίστηκα σε ό,τι έχει μεταφραστεί στα ελληνικά. Από τους αγαπημένους μου κομίστες είναι οι Γάλλοι Manu Larcenet, Penelope Bagieu, Margaux Motin, Cyril Pedrosa, Riad Sattouf, Joann Sfar, ο Καναδός Guy Delisle, η Σουηδή Liv Stromquist. Επίσης, δε θυμάμαι αν αναφέρθηκε το μεταφρασμένο στα ελληνικά "Ρεμπέτικο, το κακό βοτάνι" του επίσης Γάλλου David Prudhomme στο οποίο κατά τη γνώμη μου υπερτερεί το σχέδιο -το οποίο σε φάσεις μου άρεσε πάρα πολύ- σε σχέση με την ιστορία.
 
Top