Καλοκαιρινές προτάσεις

[Χρυσηίδα]

Μπορούμε εδώ να προτείνουμε βιβλία που είτε έχουν καλοκαιρινό θέμα, ή τελοσπάντων ταιριάζουν περισσότερο στο καλοκαίρι. Για μένα, τα καλοκαιρινά βιβλία πρέπει να είναι λίγο πιο ανάλαφρα, όπως ακριβώς το ντύσιμο ή το μακιγιάζ. (πώς μου ήρθε αυτό τώρα; )

1. Σουέλ, Ιωάννα Καρυστιάνη. Απλά υπέροχο.

2. Καλοκαιρινό ταξίδι, Τρούμαν Καπότε. Δεν ξετρελάθηκα, αλλά έχει πολύ ενδιαφέρον ο τρόπος με τον οποίο περνά τις καλοκαιρινές της διακοπές μια έφηβη Αμερικανίδα.

3. Ο δρόμος της γοργόνας, Ελένη Σαραντίτη. Η ιστορία μιας γοργόνας, πολύ γλαφυρά δοσμένη.

 

[Αντέρωτας]

Ο Φρουρός του Άρθουρ Κλαρκ. Συλλογη μικρων διηγημάτων ΕΦ. Η πρωτη ιστορια μαλιστα λεει τι έγινε "πριν" την Οδύσσεια του Διαστήματος.

Απιστευτα καλογραμμενες και ευπεπτες ιστοριουλες που καταπιανονται και με βαριά θέματα. Η καθε μια ειναι διαφορετικου χαρακτηρα και θεματος αλλα ολες εχουν μυστηριο και ανατροπη. Μερικες ειχαν λιγε κλισε αλλα γραφτηκαν κατα το 1940 (αν και δε φαινεται καθολου)

Μου ειχε κανει καλη παρεα στην παραλια πριν λιγα χρονια (αυτο γινεται οταν ολες συνοδευονται :Ρ)

 

[Λορένα]

Χρυσηιδα μου, μπορεις να κανεις και μια συντομη εισαγωγή στα βιβλια που ανεφερες, για να κρίνω αν καποιο απο αυτά με ενδιαφέρει να το διαβάσω;

Η άλλη σκέψη ειναι καποιο απο τα κλασσικά μυθιστορήματα που εχουν διαφύγει ως τώρα (ως γνωστόν ειναι το αγαπημενο μου ειδος)

 

[Χρυσηίδα]

Λορένα, αν δεν έχεις διαβάσει το Μαντάμ Μποβαρύ και το Νανά θα διαβάσεις αυτά. Διαπραγματεύσεις δεν δέχομαι. Και με τη σειρά που στα λέω. Αυτά από κλασικά και αξεπέραστα. Βέβαια, καλοκαιρινά δεν είναι, μέσα στο δράμα είναι, αλλά θα με θυμηθείς.

Το Σουέλ είναι η ιστορία ενός καπετάνιου. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα με μπόλικη θάλασσα, μπόλικη ναυτική ορολογία, τη σχέση που αναπτύσσουν οι ναυτικοί με τη θάλασσα και φυσικά πολύ έρωτα. Δεν είναι "γυναικεία λογοτεχνία", είναι ένα πολύ καλό σύγχρονο μυθιστόρημα. Η Καρυστιάνη είναι η συγγραφέας που έγραψε και τις Νύφες, το οποίο έγινε και ταινία. Δεν ξέρω αν το έχεις υπόψη σου. Από τις πολλά υποσχόμενες νέες συγγραφείς μας.

Για το βιβλίο του Καπότε δεν έχω να πω πολλά. Ένα πλουσιοκόριτσο στην Αμερική ψάχνεται γενικώς, αφού οι γονείς της την άφησαν για να πάνε μόνοι τους διακοπές και μένει μόνη στο σπίτι. Μικρό βιβλίο ήταν και ευχάριστο. Ό,τι πεις για παραλία.

Ο δρόμος της γοργόνας θα σου αρέσει αν σου αρέσουν αυτά τα βιβλία που έχουν και λίγο παραμύθι μέσα. Ένα κορίτσι γεννιέται με τη μοίρα της γοργόνας, αλλά θα περάσει πολλά μέχρι να το ανακαλύψει. Μου άρεσε πολύ.

 

[Φαροφύλακας]

Δεν είναι "γυναικεία λογοτεχνία"

Για να δούμε:

• Μαντάμ Μποβαρύ
• Νανά
• Σουέλ (...και φυσικά πολύ έρωτα)
• Ο δρόμος της γοργόνας (Ένα κορίτσι γεννιέται με τη μοίρα της γοργόνας)

όχι, δεν είναι γυναικεία λογοτεχνία

 

[Χρυσηίδα]

Φάρε, θα σε σκοτώσω!!!!!

Κατ΄αρχάς, κόβω το λαιμό μου ότι δεν τα έχεις διαβάσει τα δύο πρώτα, οπότε μη μιλάς. Ντροπή και αίσχος ..........

Το Σουέλ το λες γυναικείο επειδή έχει πολύ έρωτα; Απ' όλα όσα είπα, εκεί κόλλησες; Όχι, δε θα το πω το σχόλιο που μου έρχεται, γιατί θα ..... μου πάρεις τα γαλόνια πίσω

 

[Φαροφύλακας]

"Replay - Ζωή σε Επανάληψη"

Ένα ευχάριστο κι ελαφρύ βιβλίο για την παραλία πιστεύω πως είναι το "Replay - Ζωή σε Επανάληψη" τού Κεν Γκριμγουντ (Ken Grimwood).

 

[Γαλή]

Σε ό,τι αφορά την υπόθεση σχετίζεται με το καλοκαίρι μόνο επειδή εξελίσσεται σε νησί. Το αγόρασα θεωρώντας ότι θα είναι ένα πολύ ανάλαφρο, χιουμοριστικό βιβλίο, μάλιστα το εντόπισα στα ράφια των παιδικών βιβλίων και αρχικά προοριζόταν για παιδάκι. Σίγουρα δεν προέκυψε βαρύ φιλοσοφικό μυθιστόρημα, αλλά χειρίστηκε ένα δύσκολο και ευαίσθητο θέμα με μεγάλη δεξιοτεχνία. Αν δεν έχετε ήδη διαβάσει το "Η τελευταία μαύρη γάτα" του Ευγένιου Τριβιζά, το προτείνω ανεπιφύλακτα. Προφανως απευθυνόμενος (και) σε παιδιά, χρησιμοποιεί την προκατάληψη που υπάρχει για τις μαύρες γάτες για να αναλύσει αίτια, μηχανισμούς δημιουργίας και συνέπειες του ρατσισμού. Βέβαια δεν ξέρω κατά πόσο είναι δυνατόν να συντροφεύσει για περισσότερο από μία ημέρα στην παραλία, καθώς δεν είναι πολύ μεγάλο και διαβάζεται ταχύτατα, αλλά αυτή η μέρα θα μείνει σίγουρα αξέχαστη!

 

[Μιχαλιος]

Το καλοκαίρι τελείωσε αλλά εγώ θα κάνω την πρότασή μου!
ΧΟΡΧΕ ΜΠΟΥΚΑΙ – Να σου πω μια ιστορία

 

[Μαργαριτα]

απο οτι καταλαβα χρυς εχεις διαβασει την νανα λοιπον θελω την γνωμη σου.σου αρεσε το βιβλιο??(ειμαι ακομα στην αρχη και με κανει να βαριεμαι) αποκτα ενδιαφερον στη συνεχεια?????δωσε μου λιγο κουραγιο!!!!

 

[Χρυσηίδα]

Μαργαρίτα, εγώ το διάβασα με μεγάλο ενδιαφέρον και μου άρεσε πολύ. Για να σου δώσω κουράγιο, λοιπόν, θα σου πω ότι αν ψάχνεις για ένα βιβλίο ρομαντικό, με όμορφα αισθήματα και υψηλά ιδανικά, άσε τη Νανά και πιάσε κάτι άλλο.

Αν σε ενδιαφέρει να δεις και τη σκοτεινή πλευρά των ανθρώπων, την υπολογιστική, αυτήν την πλευρά που θα έκανε τα πάντα για το χρήμα ή την υπόληψή της, τότε διάβασέ το. Η Νανά είναι ένα δείγμα του νατουραλισμού, που αν μπορούσα να το εξηγήσω με απλά λόγια θα έλεγα ότι είναι ένας ακραίος ρεαλισμός. Τίποτα δεν περιγράφεται ωραιοποιημένο αλλά ωμά, έτσι όπως πραγματικά είναι.

Μία ακόμα συμβουλή αν τελικά το διαβάσεις: στη Νανά θα βρεις και κάποιες μεγάλες περιγραφές. Πήδα και λίγο, δε χάλασε ο κόσμος ;)

 

[Μαργαριτα]

σ ευχαριστω πολυ χρυς!!!!!νομιζω πως θα το παλεψω να το τελιωσω!!!!

 

[Αλίκη]

Αυτον τον "Δρομο της γοργονας" μολις τον εβαλα στη λιστα μου!

Καλη ιδεα να διαβαζεις θαλασσινο βιβλιο στη θαλασσα, δεν το ειχα σκεφτει νωριτερα... Λοιπον μολις τελειωσω την Τζεην Εϋρ κ το επομενο που εχω σκοπο να διαβασω, θα πιασω το "Νησι των θυσαυρων" του Στιβενσον Πειρατες, καραβια, θαλασσες, χαρτες θυσαυρων οτι πρεπει!!!

 

[Χρυσηίδα]

Ένα άλλο βιβλίο που το θεωρώ ιδανικό για το καλοκαιράκι είναι ο Παλιόκαιρος της Αμάντας Μιχαλοπούλου. Γενικότερα, αν δεν έχετε ακόμα γνωρίσει τη γραφή της Μιχαλοπούλου θα σας προέτρεπα να το κάνετε μιας και είναι άκρως ενδιαφέρουσα.

Στον Παλιόκαιρο περιγράφεται μια παρέα ανθρώπων που αυτό που τους ενώνει κυρίως είναι ο κοινός τόπος των καλοκαιρινών τους διακοπών, ένα ελληνικό νησί. Κυριότερα θέματα του βιβλίου είναι η φιλία και ο έρωτας. Είναι ένα βιβλίο που μπορούν να το απολαύσουν εξίσου άντρες και γυναίκες.

 

[Φένια]

Επέλεξα σαν ανάγνωσμα παραλίας κάτι ελάχιστα καλοκαιρινό, αλλά πολύ γοητευτικό. Τα Παιδιά Του Μεσονυκτίου, του Σαλμάν Ρουσντί. Γραμμένο το 1980, έχει κερδίσει το βραβείο Μπούκερ (και το Μπούκερ των Μπούκερ!) και θεωρείται ένα από τα σπουδαία βιβλία του 20ου αιώνα. Αναφέρεται στην ανεξαρτησία της Ινδίας από την Βρεττανική επικυριαρχία, ο πρωταγωνιστής- αφηγητής έχει τηλεπαθητικές ικανότητες, μία βασική ηρωίδα είναι μάγισσα, δηλαδή συνδυάζει τον μαγικό ρεαλισμό με το ιστορικό μυθιστόρημα. Δεν μπορώ να σκεφτώ τίποτε καλύτερο!

 

[Αλίκη]

Τωρα μου ηρθε το βιβλιο "Μερσεντες Χιλ" της Δημουλιδου, που ενω γενικα στο τελος ειναι λιγο πατατα, μου ειχε αρεσει αρκετα, το ειχα διαβασει γρηγορα κ αχορταγα κ μετα ηθελα να παω οπωσδηποτε στην Υδρα, οπου εκτυλισσεται μεγαλο μερος του βιβλιου! Ειναι ευκολο, γρηγορο βιβλιο, καλοκαιρινο και χαλαρο, σαν παλια ασπρομαυρη ταινια, με μια πανεμορφη πρωταγωνιστρια κ μπολικο ερωτα, οτι πρεπει για την παραλια

Αλλα σας προειδοποιησα οτι το τελος ειναι λιγο πατατα, μη μου πειτε μετα...