Μιλάω 3 ξένες γλώσσες + την μητρική μου, τα Ελληνικά. Και βέβαια, μπορώ να διαβάσω εξωτικά αλφάβητα και να πω βασικά πράγματα και σε άλλες γλώσσες (όπως Ρωσικά, Αραβικά και Τάι). Και φυσικά η πιο αγαπημένη μου γλώσσα είναι τα Ελληνικά. Και πώς να μην είναι; Έζησα την ζωή μου μέσα από αυτά.
Αυτό ως disclaimer για να εκφράσω την αιρετική μου διαπίστωση.
Ήταν πρόσφατα η Ημέρα της (πολυαγαπημένης) Ελληνικής Γλώσσας. Άκουγα κάποια δημοσιογράφο να λέει μέσα σε όλα για την λεξικοπλαστική δύναμη της ελληνικής γλώσσας και έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελά με δυσπιστία δίοτι το θέμα με έχει απασχολήσει πολύ στο παρελθόν κι εγώ διαπιστώνω μια λεξικοπλαστική... δυσκολία στην γλώσσα μας, σε αντίθεση π.χ. με τα Αγγλικά, όπου εκεί οι λέξεις φτιάχνονται και διανέμονται εύκολα, απλά και κατά συρροή!
Ο λόγος είναι πως στα Ελληνικά υπάρχουν κανόνες για την δημιουργία λέξεων εις εκ των οποίων η επιταγή να διατηρηθεί η σημασιολογική διαφάνεια, ενώ στα Αγγλικά δεν υπάρχει πραγματικά κανένας κανόνας. Ούτε και για σημασιολογική διαφάνεια την οποία αποκτά η λέξη μέσω της χρήσης κι όχι επειδή είναι διαφανή τα επιμέρους συστατικά της. Επίσης, η φυσιογνωμία της γλώσσας μας είναι τέτοια που έχει τις λέξεις μακρές ενώ π.χ. αυτή στα Αγγλικά οι λέξεις είναι μικρές, συχνά μονοσύλλαβες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η λέξη μπλογκ. Τα Αγγλικά παίρνουν τις ήδη μικρές λέξεις web + log και φτιάχνουν blog, αδιαφορώντας αν χάνεται το θέμα της πρώτης. Στα Ελληνικά καταφέραμε, σε αυτήν την περίπτωση, να βγάλουμε μια λέξη καλούτσικη: ιστολόγιο. Πέντε συλλαβές, βέβαια, για την μία Αγγλική, όμως ταιριάζει στην φυσιογνωμία της γλώσσας. Πάντως είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Σήμερα έγραψα κάπου αλλού εδώ στην Λέσχη για τα... earbuds. Στα Ελληνικά τα λέμε ενίοτε ψείρες, το οποίο όμως δεν θα το γράφαμε σε επίσημο λόγο και το οποίο είναι λέξη που ήδη υπάρχει (για το παράσιτο του τριχωτού), την οποία χρησιμοποιούμε με νέα σημασία. Πώς λοιπόν τα earbuds στα Ελληνικά; Διότι αν μου πει κάποιος "ενδοωτιαία ακουστικά" θα τον ρωτήσω πού πήγε αυτή η υποτιθεμένη λεξικοπλαστική δύναμη της γλώσσας μας.
Η γλώσσα μας είναι Αρχαία, είναι πολύ πολύ Αγαπημένη, είναι Σημαντική λόγω ιστορίας και διαχρονικότητας, έχει δανίσει λέξεις πολλές, σημαντικές κι όμορφες σε πολλές άλλες γλώσσες, κι ως ζωνταντή γλώσσα έχει και λεξικοπλαστικό μηχανισμό. Ναι, έχει. Απλά, μάλλον αυτός δεν είναι το δυνατό της σημείο.
Αυτό ως disclaimer για να εκφράσω την αιρετική μου διαπίστωση.
Ήταν πρόσφατα η Ημέρα της (πολυαγαπημένης) Ελληνικής Γλώσσας. Άκουγα κάποια δημοσιογράφο να λέει μέσα σε όλα για την λεξικοπλαστική δύναμη της ελληνικής γλώσσας και έπιασα τον εαυτό μου να χαμογελά με δυσπιστία δίοτι το θέμα με έχει απασχολήσει πολύ στο παρελθόν κι εγώ διαπιστώνω μια λεξικοπλαστική... δυσκολία στην γλώσσα μας, σε αντίθεση π.χ. με τα Αγγλικά, όπου εκεί οι λέξεις φτιάχνονται και διανέμονται εύκολα, απλά και κατά συρροή!
Ο λόγος είναι πως στα Ελληνικά υπάρχουν κανόνες για την δημιουργία λέξεων εις εκ των οποίων η επιταγή να διατηρηθεί η σημασιολογική διαφάνεια, ενώ στα Αγγλικά δεν υπάρχει πραγματικά κανένας κανόνας. Ούτε και για σημασιολογική διαφάνεια την οποία αποκτά η λέξη μέσω της χρήσης κι όχι επειδή είναι διαφανή τα επιμέρους συστατικά της. Επίσης, η φυσιογνωμία της γλώσσας μας είναι τέτοια που έχει τις λέξεις μακρές ενώ π.χ. αυτή στα Αγγλικά οι λέξεις είναι μικρές, συχνά μονοσύλλαβες.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα η λέξη μπλογκ. Τα Αγγλικά παίρνουν τις ήδη μικρές λέξεις web + log και φτιάχνουν blog, αδιαφορώντας αν χάνεται το θέμα της πρώτης. Στα Ελληνικά καταφέραμε, σε αυτήν την περίπτωση, να βγάλουμε μια λέξη καλούτσικη: ιστολόγιο. Πέντε συλλαβές, βέβαια, για την μία Αγγλική, όμως ταιριάζει στην φυσιογνωμία της γλώσσας. Πάντως είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα.
Σήμερα έγραψα κάπου αλλού εδώ στην Λέσχη για τα... earbuds. Στα Ελληνικά τα λέμε ενίοτε ψείρες, το οποίο όμως δεν θα το γράφαμε σε επίσημο λόγο και το οποίο είναι λέξη που ήδη υπάρχει (για το παράσιτο του τριχωτού), την οποία χρησιμοποιούμε με νέα σημασία. Πώς λοιπόν τα earbuds στα Ελληνικά; Διότι αν μου πει κάποιος "ενδοωτιαία ακουστικά" θα τον ρωτήσω πού πήγε αυτή η υποτιθεμένη λεξικοπλαστική δύναμη της γλώσσας μας.
Η γλώσσα μας είναι Αρχαία, είναι πολύ πολύ Αγαπημένη, είναι Σημαντική λόγω ιστορίας και διαχρονικότητας, έχει δανίσει λέξεις πολλές, σημαντικές κι όμορφες σε πολλές άλλες γλώσσες, κι ως ζωνταντή γλώσσα έχει και λεξικοπλαστικό μηχανισμό. Ναι, έχει. Απλά, μάλλον αυτός δεν είναι το δυνατό της σημείο.
Last edited:
κλπ).
Greek → παπάκι
English → at sign
Spanish → arroba
French → arobase
Italian → chiocciola (σαλιγκάρι)
German → Klammeraffe (πίθηκος που κρέμεται)
Dutch → apenstaartje (ουρά πιθήκου)
Russian → sobaka (σκύλος)
Thai → ตัวหนอน (σκουληκάκι)
Chinese → 小老鼠 (μικρό ποντίκι)
Swedish → snabel-a (Α με προβοσκίδα)