Καλά που το διευκρίνισες! 
Η θεία (σύγκρυο) Ελλη προτείνει
- Thread starter Έλλη Μ
- Start date
Όχι, εντάξει. Μου αρέσει πολύ η κανέλα, οπότε μισό κιλό είναι εντάξει. Να φτουρίσει.
Κεϋλανέζα βάλε παραπάνω. Ας πούμε 60 κιλά, αναλόγως και το ύψος.
Κεϋλανέζα βάλε παραπάνω. Ας πούμε 60 κιλά, αναλόγως και το ύψος.
Με 60 κιλά παίρνεις 1'90 ύψος, οπότε θα δυσκολευτούμε στο μέγεθος. Τι θα έλεγες για 45;μισό κιλό είναι εντάξει. Να φτουρίσει.
Κεϋλανέζα βάλε παραπάνω. Ας πούμε 60 κιλά, αναλόγως και το ύψος.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Μήηηπως εχεις πρόταση με ονομασία προέλευσης και για καπνιστή πάπρικα; Γιατι εγώ ετσι τρώω το γιαούρτι.Να βάζεις Κανέλα Κεΰλάνης.
Η άλλη είναι υποκατάστατο και περιέχει καρκινογόνες ενώσεις πχ κουμαρίνη!
Χθες, σε μια πολύ ομορφη κάβα, κι ενω εχει ξεκινησει ενα μινi σεμιναριο αναφορικά με το ροζέ κρασί, η συζήτηση, ως συνήθως, οδηγηθηκε στις μπύρες και μου πρότειναν, αφού ο νεαρός μου πηρε συνεντευξη για τις μπύρες που προτιμώ, αυτή. Πολύ έντονη και φρουτώδης γευση, αρκετά δυνατή, με επιγευση sinecod.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Μπορεί εσύ να ειρωνεύεσαι, αλλά εγώ πάντα σοβαρολογω, όταν μιλάω για φακές. Οπότε δώσε βαση:Δεν γράφεις καλύτερα μια συνταγή για φακές;;
Για αρχη, θα πας να αγοράσεις φακές.
Θα παρεις τις κλασικές (ψιλές), θα παρεις τις μαυρες (μπελούγκα), θα πάρεις και τις πορτοκαλί.
Όταν πας σπίτι, πιες κατι γιατι θα εχεις ιδρώσει με τόσα ψωνια και πανε στην κουζίνα, στάσου μπροστά από την κουζίνα κι αναψε 3 μάτια (για να εξοικονομήσεις χρονο), τοποθέτησε ισαριθμες κατσαρόλες με νερό, και βαλτο να βραζει.
Εν τω μεταξυ, εχεις συνειδητοποιήσει πως δεν εχεις ψωνισει τα υπόλοιπα υλικά (πού εχεις το μυαλό σου, όταν πας σ/μ; ) οπότε ειτε θα κάνεις το παρακάτω βήμα είτε θα το αφησεις για μετα, αφου εχεις επιστρεψει από το σ/μ, έχοντας στις σακούλες τα παρακάτω:
Δυοσμο και μαϊντανό
Κρεμμυδακια φρέσκα
Τοματινια βελανιδια ή ντοματα κλασικη. Firm
Πορτοκάλια 2-3
Λεμονι
Μουσταρδα
Λαδι μην παρεις, εχεις.
Πέστροφα καπνιστη, όχι κονσέρβα. Σε ψυγειο θα τη βρεις. (Όχι στο δικό σου, στο ψυγειο του σ/μ)
Θα βράσεις τις φακές όσο θες. Εγω θελω λίγο. Οι μαυρες θελουν περισσότερο χρόνο. Οι πορτοκαλί, τον λιγότερο. Γνωμη μου είναι να μην βρασουν σε δυνατη θερμοκρασία γιατι σκάνε. Εγω τις προτιμώ ολοκληρες, τελος πάντων.
Αν φτιαξεις πολλές (να φτουρίσουν
) κι εισαι ψυχαναγκα σαν μια γνωστή μου, βαλε τις υπόλοιπες σε διαφορετικα μπολακια. Ιδανικά, βρες μπολάκια στο αντιστοιχο χρώμα των φακών. (!!)Τα υπόλοιπα:
Σε καρέ ντομάτες, μόνο τη σαρκα.
Ψιλοψιλοψιλοκομμένα τα μυρωδικά.
Ψιλοκομμένο το κρεμμύδι.
Πορτοκάλι φιλετο. Αν δεν ξερεις τι είναι αυτό, ψαξε στο you tube να δεις πώς να το κανεις εύκολα. Ουσιαστικά, οι φετες του πορτοκαλιου, χωρις περιβλημα και κουκούτσια. Εγω κατά βαση θελω 4 πορτοκάλια για να παρω καμια 10ρια φετες. Γκουφυ.
Λοιπόν, και τωρα η ώρα της συνθεσης:
Παρε μια ωραια σαλατιέρα, όχι πολύ ψηλη, ούτε πολύ φαρδια. Μιαν ωραια. Βαλε μεσα όσα υλικα θες, ανακάτεψε τα κι από πάνω πέτα ταχα μου δηθεν τυχαια, τα φιλέτα του πορτοκαλιου και τα κομμάτια της πέστροφας.
Παρε ένα βαζακι, ριξε μεσα λαδι, αλάτι, λεμονι, μουσταρδα (εγω προσθετω και χυμο πορτοκαλιου), κουνα το καλά και ριξε το πανω στη σαλάτα.
Όχι, δεν μπορείς να βαλεις κατι ακόμη.
Όχι, μην αντικαταστησεις κατι με κάτι άλλο, ετσι είναι η συνταγή κι αμα σου αρεσει.
@Έλλη Μ
Ευχαριστώ για τη συνταγή θεία Έλλη!
Παρ' όλα αυτά έχω κάποιες απορίες!
- Με χύτρα δε θα ήταν πιο γρήγορη ή διαδικασία και λιγότερα τα σκεύη;; (για πλύσιμο)
- Τις φακές δε θα την ξεδιαλέξω;;
- Αναλογίες φακής / νερού;
- Τοματίνια ή ντοματίνια;;
- Στα κρεμμυδάκια βάζω και το πράσινο και άσπρο μέρος τους;
Κατά τα άλλα φαίνεται νοστιμότατη η συνταγή και μόλις την πετύχω θα ανεβάσω φώτο εδώ στο νήμα της Θείας Έλλης.
Ευχαριστώ για τη συνταγή θεία Έλλη!
Παρ' όλα αυτά έχω κάποιες απορίες!
- Με χύτρα δε θα ήταν πιο γρήγορη ή διαδικασία και λιγότερα τα σκεύη;; (για πλύσιμο)
- Τις φακές δε θα την ξεδιαλέξω;;
- Αναλογίες φακής / νερού;
- Τοματίνια ή ντοματίνια;;
- Στα κρεμμυδάκια βάζω και το πράσινο και άσπρο μέρος τους;
Κατά τα άλλα φαίνεται νοστιμότατη η συνταγή και μόλις την πετύχω θα ανεβάσω φώτο εδώ στο νήμα της Θείας Έλλης.
Μου έφυγες ο καφές από το στόμα με Ζήκο και φακές.
Μα που έχω τ μυαλό μου;;
Α ναι! Και 
Έλλη Μ
Συντονιστής
Μη συζητας... Αν και αυτα θα επρεπε να τα αποφευγουν ανθρωποι σαν εσενα που ήδη διανύουν την πεμπτη δεκαετια της ζωης τους. Το βραδυ να τρως ελαφρα.
Είναι γένος θηλυκού, άρα δεν θα μου αντισταθεί!!Τη χοληστερίνη πώς θα ριξεις, ειναι το ερωτημα;;
Έλλη Μ
Συντονιστής
Είναι γένος θηλυκού, άρα δεν θα μου αντισταθεί!!
Αυτο απο πού το τσιμπησες; Απο κεινα τα ημερολογια τοίχου που καθε μερα κρυβει ενα γνωμικο στην πισω σελιδα ή απο κεινα τα πλεχτα τυπου "Καλημερα!" που κρεμαν στους τοιχους;;
ΕπιτΎχια ατακα, κατευθειαν απο τη δεκαετια του '80.
Του περασμενου αιωνα
ΕπιτΎχια ατακα, κατευθειαν απο τη δεκαετια του '80.
Του περασμενου αιωνα
Έλλη Μ
Συντονιστής
Που λες, @Φαροφύλακας, μέρες τώρα σπάω το κεφάλι μου να σκεφτώ τι ταιριαζει σε αυτό σου το σχόλιο:
Στον θειο Δημήτρη, λοιπόν, με την ελπίδα να δουμε και καμια φωτογραφία εδω πέρα.
Ξέρω ότι λένε για σένα οι ανθρωποι που ζήσατε μαζί πως τα μακαρόνια τα κάνεις λίγο στην τύχη, με ό,τι υλικά τυχαινει να εχεις τριγύρω ή τριμέσα (στο ψυγείο, εννοω) και γενικα αυτό το σεβομαι. Σε άνδρες και γυναίκες. Όμως, για την συνταγη που θα σου γράψω λίγο παρακάτω, αυτά που ήξερες, θέλω να τα ξεχάσεις. Καλά, μην τα ξεχασεις τελείως τελειως, κάνε λιγο το σκόντο σου για χάρη μου, για χαρη της μαγειρικής (τέχνης, όχι της σόδας) και για χαρη των απανταχού θαυμαστών (ή θαυμαστριών) σου (ή μου). Και εν πάση περιπτώσει, νεοι άνθρωποι ειμαστε, ας πειραματιστούμε μια φορά και να διαπιστώσουμε πώς ειναι ναζί κανεις (κανεις κανείς!!!!) με το γράμμα του σεφ.
Δεν θα μαγειρέψω εγω για σενα (επαναστατεί η φεμινίστρια μεσα μου #not) ομως θα σε καθοδηγω σε όλο το δρομο, θα ειμαι διπλα σου να σε ενθαρρύνω να μη χαθεις στις τεχνικές λεπτομέρειες, ε και να φάμε καποια στιγμη, τελος παντων!
Επιμελησου τη μουσική, σου εχω εμπιστοσυνη. Αλλα! (σηκωνω φρύδι) Αν εχεις διάθεση για εκείνα τα ανατολίτικα που σου αρεσουν κι εγω πραγματικα δεν αντέχω, θα μου επιτρέψεις να φορέσεις ακουστικά ή εγω ωτοασπιδες. Μη μου ανησυχείς, θα συνεννοούμαστε με σηματα. Καπνού. Οοοοοοχιιιι, καλο μου παιδι! Δεν αναβω τσιγάρο, το υπόσχομαι. Θα ανάψω τον φούρνο,, τι στα κομμάτια! καποια στιγμη θα καπνίσει.
Τα βήματα που θα σε οδηγήσουν στο πολυθρύλητο αποτελεζμα ειναι τα ακολουθα:
Θα επισκεφτεις το καταστημα από όπου προμηθεύεσαι τις αποξηραμένες σου μπανανες και θα ζητησεις καρυδια, φιστίκι Αιγίνης και ροζ πιπερι (ολόκληρο, οχι τιποτε τριμμενο. Θα σου πω μετα, παρε εσυ!).
Προκυπτουν αμεσως δυο ερωτηματα, οσο αφορα το φιστίκι:
Οπως τοσες και τοσες συνταγες, γιατι να διαφερει αυτη; Ε ρω τω. Και απαντω, δεν διαφερει, θελει και αυτη την ελιτσα της, 25γρ πρασινες και 25γρ μαυρες. Ο Ταμπουκι σε ενα βιβλιο του περιεγραφε μια γυναικα που ειχε ματια μαυρες ελιες και πολυ μου αρεσε, στη δουλιτσα μας εμεις. Ας μην μπεις στη διαδικασια αποπυρηνοποιησης (ξεκουκουτσιασμα, μην ψαχνεις λεξικά και οδηγους επιβίωσης) ειναι σατανικες οι σκασμενες, παρε βαζακια με ετοιμες ροδελιτσες.
Οπωσδηποτε χρειαζομαστε ενα μεγαλο κρεμμυδι. Μη μου ζητησεις to define μεγαλο!! Εμεις οι παλιες με το ματι μαγειρεύουμε.
Γάλα και γιαούρτι, 100ml απο το πρωτο και 250γρ απο το δευτερο. Στραγγιστο. Τι ποσα λιπαρα;!
. Ξερω γω, να πουμε 5; Να πουμε 2;;
Η πρασιναδα που ξερεις οτι ταιριαζει αλλα δεν θυμασαι το όνομά της ειναι μαϊντανος.
Ενταξει; Τα εχουμε ολα; Οοοχι, δεν με προσέχεις, ωστε να προβαινεις σε διορθωτικές κινήσεις, οποτε χρειαζεται! Μακαρονια δεν θεεελουμε; Θελουμε. Για την ακριβεια, θελουμε κατι σε κοντο (σαν εμενα
), πεννες ή στριφτουδια. Αν προτιμας τις πεννες, επειδή παίζεις και κιθάρα (Ντόινγκ!), παρε εκείνες τις πιο μικρές, χωρις ριγες. Αν προτιμας στριφτουδια, επειδη παιζεις και καποιο αλλο μουσικο οργανο που τωρα μου διαφευγει, παρε οποια βρεις. Αν δε βρεις, πες μου να σου φερω εγω.
Να αρχισουμε με τα αυτονόητα; *Μεχρι να ολοκληρωσεις ενα διπλο αξελ και τριπλο φλιπ, θα ειναι ετοιμα τα ζυμαρικα*
Βρασε τα μακαρόνια σε αλατισμενο νερο, κρατώντας τον χρονο που ορίζει η συσκευασια.
Εχεις μουλτιμιξερ; Οχι;! Βρε, τι θα γινω εγω με σενα!!
Αντε καλα, πιασε δυο σακουλακια τροφιμων και βαλε μεσα τους ξηρους καρπους. Δεστα (οχι μεταξυ τους, παιδι μου!), παρε το αλουμινοχαρτο κι αρχισε να τα βαρας μεχρις οτου ερθουν σε μορφη τριμμενη. Αααα! Δεν θελω ηττοπαθεια, μπρατσα θελω και δυναμη!
Αφου καθαρισεις το κρεμμυδι, να το τριψεις στον τριφτη.
Σε μεγαλο τηγανι, βαλε λαδι. Με τη σειρα να μπουν πρωτα τα φιστικια, στη συνεχεια το κρεμμυδι κι αφου κρινεις οτι ηγγικεν η ωρα, το καρυδι.
Οταν εχουν απορροφησει το λαδι, ριχνες με καποια χαρη το ροζ πιπερι. Ειπαμε, με το μάτι.
Ειδες; Τα δυσκολα εγιναν, ολα τα υπολοιπα will fall into place (ή plate) in a jiffy. Ενσωματωσε το γιαουρτι στο γάλα (ή το ανάποδο) και ριξε το μείγμα μεσα στο τηγανι (ειπαμε οτι το τηγανι πρεπει να ειναι μεγαλο, ε; Και γουοκ να ειναι, μια χαρα την κανει τη δουλεια του!), απο πανω τις ελιες, πανω απο τις ελιες τα ζυμαρικα και στο τελος την πρασιναδα που εχεις ψιλοψιλοψιλοκοψει.
Ανακατευεις ανέμελα, θρασυτατα, ευθυβολα!
Φερε τωρα κι ενα απο τα μαυρα σου πιατα να σερβιρεις αυτο το αριατουργημα. Οχι, δεν ταιριαζει τυρι τριμμενο αν και θα μπορουσες να αντικαταστησεις το γαλα με ξινογαλα! Το πώς σκάει ευχάριστα το ροζ πιπέρι στο στόμα δεν το φαντάζεσαι, σου λέω!!
Καπου εδω να πω οτι την εχω φτιαξει αυτη τη συνταγη (οπως και ολες, δηλαδη) και ηταν trèssavoureuse délicieuse.
Αν σας αρεσε η συνταγη, αφηστε ενα σχολιο, καντε λαηκ κι εγγραφη στο κανάλι μου.
Και μάντεψε! Τι του ‘χω εγώ τι τούυυυ χωωω!!
Στον θειο Δημήτρη, λοιπόν, με την ελπίδα να δουμε και καμια φωτογραφία εδω πέρα.
Ξέρω ότι λένε για σένα οι ανθρωποι που ζήσατε μαζί πως τα μακαρόνια τα κάνεις λίγο στην τύχη, με ό,τι υλικά τυχαινει να εχεις τριγύρω ή τριμέσα (στο ψυγείο, εννοω) και γενικα αυτό το σεβομαι. Σε άνδρες και γυναίκες. Όμως, για την συνταγη που θα σου γράψω λίγο παρακάτω, αυτά που ήξερες, θέλω να τα ξεχάσεις. Καλά, μην τα ξεχασεις τελείως τελειως, κάνε λιγο το σκόντο σου για χάρη μου, για χαρη της μαγειρικής (τέχνης, όχι της σόδας) και για χαρη των απανταχού θαυμαστών (ή θαυμαστριών) σου (ή μου). Και εν πάση περιπτώσει, νεοι άνθρωποι ειμαστε, ας πειραματιστούμε μια φορά και να διαπιστώσουμε πώς ειναι ναζί κανεις (κανεις κανείς!!!!) με το γράμμα του σεφ.
Δεν θα μαγειρέψω εγω για σενα (επαναστατεί η φεμινίστρια μεσα μου #not) ομως θα σε καθοδηγω σε όλο το δρομο, θα ειμαι διπλα σου να σε ενθαρρύνω να μη χαθεις στις τεχνικές λεπτομέρειες, ε και να φάμε καποια στιγμη, τελος παντων!
Επιμελησου τη μουσική, σου εχω εμπιστοσυνη. Αλλα! (σηκωνω φρύδι) Αν εχεις διάθεση για εκείνα τα ανατολίτικα που σου αρεσουν κι εγω πραγματικα δεν αντέχω, θα μου επιτρέψεις να φορέσεις ακουστικά ή εγω ωτοασπιδες. Μη μου ανησυχείς, θα συνεννοούμαστε με σηματα. Καπνού. Οοοοοοχιιιι, καλο μου παιδι! Δεν αναβω τσιγάρο, το υπόσχομαι. Θα ανάψω τον φούρνο,, τι στα κομμάτια! καποια στιγμη θα καπνίσει.
Τα βήματα που θα σε οδηγήσουν στο πολυθρύλητο αποτελεζμα ειναι τα ακολουθα:
Θα επισκεφτεις το καταστημα από όπου προμηθεύεσαι τις αποξηραμένες σου μπανανες και θα ζητησεις καρυδια, φιστίκι Αιγίνης και ροζ πιπερι (ολόκληρο, οχι τιποτε τριμμενο. Θα σου πω μετα, παρε εσυ!).
Προκυπτουν αμεσως δυο ερωτηματα, οσο αφορα το φιστίκι:
- Αν πάρεις με κέλυφος
- Αν πάρεις αλατισμένο ή ανάλατο.
Οπως τοσες και τοσες συνταγες, γιατι να διαφερει αυτη; Ε ρω τω. Και απαντω, δεν διαφερει, θελει και αυτη την ελιτσα της, 25γρ πρασινες και 25γρ μαυρες. Ο Ταμπουκι σε ενα βιβλιο του περιεγραφε μια γυναικα που ειχε ματια μαυρες ελιες και πολυ μου αρεσε, στη δουλιτσα μας εμεις. Ας μην μπεις στη διαδικασια αποπυρηνοποιησης (ξεκουκουτσιασμα
, μην ψαχνεις λεξικά και οδηγους επιβίωσης) ειναι σατανικες οι σκασμενες, παρε βαζακια με ετοιμες ροδελιτσες.Οπωσδηποτε χρειαζομαστε ενα μεγαλο κρεμμυδι. Μη μου ζητησεις to define μεγαλο!! Εμεις οι παλιες με το ματι μαγειρεύουμε.
Γάλα και γιαούρτι, 100ml απο το πρωτο και 250γρ απο το δευτερο. Στραγγιστο. Τι ποσα λιπαρα;!
. Ξερω γω, να πουμε 5; Να πουμε 2;;Η πρασιναδα που ξερεις οτι ταιριαζει αλλα δεν θυμασαι το όνομά της ειναι μαϊντανος.
Ενταξει; Τα εχουμε ολα; Οοοχι, δεν με προσέχεις, ωστε να προβαινεις σε διορθωτικές κινήσεις, οποτε χρειαζεται! Μακαρονια δεν θεεελουμε; Θελουμε. Για την ακριβεια, θελουμε κατι σε κοντο (σαν εμενα
), πεννες ή στριφτουδια. Αν προτιμας τις πεννες, επειδή παίζεις και κιθάρα (Ντόινγκ!), παρε εκείνες τις πιο μικρές, χωρις ριγες. Αν προτιμας στριφτουδια, επειδη παιζεις και καποιο αλλο μουσικο οργανο που τωρα μου διαφευγει, παρε οποια βρεις. Αν δε βρεις, πες μου να σου φερω εγω.Να αρχισουμε με τα αυτονόητα; *Μεχρι να ολοκληρωσεις ενα διπλο αξελ και τριπλο φλιπ, θα ειναι ετοιμα τα ζυμαρικα*
Βρασε τα μακαρόνια σε αλατισμενο νερο, κρατώντας τον χρονο που ορίζει η συσκευασια.
Εχεις μουλτιμιξερ; Οχι;! Βρε, τι θα γινω εγω με σενα!!
Αντε καλα, πιασε δυο σακουλακια τροφιμων και βαλε μεσα τους ξηρους καρπους. Δεστα (οχι μεταξυ τους, παιδι μου!), παρε το αλουμινοχαρτο κι αρχισε να τα βαρας μεχρις οτου ερθουν σε μορφη τριμμενη. Αααα! Δεν θελω ηττοπαθεια, μπρατσα θελω και δυναμη!
Αφου καθαρισεις το κρεμμυδι, να το τριψεις στον τριφτη.
Σε μεγαλο τηγανι, βαλε λαδι. Με τη σειρα να μπουν πρωτα τα φιστικια, στη συνεχεια το κρεμμυδι κι αφου κρινεις οτι ηγγικεν η ωρα, το καρυδι.
Οταν εχουν απορροφησει το λαδι, ριχνες με καποια χαρη το ροζ πιπερι. Ειπαμε, με το μάτι.
Ειδες; Τα δυσκολα εγιναν, ολα τα υπολοιπα will fall into place (ή plate) in a jiffy. Ενσωματωσε το γιαουρτι στο γάλα (ή το ανάποδο) και ριξε το μείγμα μεσα στο τηγανι (ειπαμε οτι το τηγανι πρεπει να ειναι μεγαλο, ε; Και γουοκ να ειναι, μια χαρα την κανει τη δουλεια του!), απο πανω τις ελιες, πανω απο τις ελιες τα ζυμαρικα και στο τελος την πρασιναδα που εχεις ψιλοψιλοψιλοκοψει.
Ανακατευεις ανέμελα, θρασυτατα, ευθυβολα!
Φερε τωρα κι ενα απο τα μαυρα σου πιατα να σερβιρεις αυτο το αριατουργημα. Οχι, δεν ταιριαζει τυρι τριμμενο αν και θα μπορουσες να αντικαταστησεις το γαλα με ξινογαλα! Το πώς σκάει ευχάριστα το ροζ πιπέρι στο στόμα δεν το φαντάζεσαι, σου λέω!!
Καπου εδω να πω οτι την εχω φτιαξει αυτη τη συνταγη (οπως και ολες, δηλαδη) και ηταν très
Αν σας αρεσε η συνταγη, αφηστε ενα σχολιο, καντε λαηκ κι εγγραφη στο κανάλι μου.
Last edited:
Πολλά άλλαξαν στην ζωή μου από εκείνη την συνταγή με τα μακαρόνια και δυστυχώς, ένα πράγμα που άλλαξε είναι πως πια έχω και χρησιμοποιώ μόνο τοστιέρα και δεν βλέπω να βγαίνει αυτή η εξαίρετη κι εμπνευσμένη συνταγή υψηλής μαγειρικής.
Αυτό που δεν άλλαξε, είναι πως έχω σταθερά μαύρα πιάτα. Τρία εντυπωσιακά λεία.
Τους ξηρούς καρπούς τους τεμαχίζω πάνω σε ξύλο με ένα μεγάλο κοφτερό μαχαίρι τύπου Michael Myers, οπότε σίγουρα, κάποια τμήματα της συνταγής μπορώ να τα βγάλω.
Τώρα για την μουσική, σίγουρα θα το βρούμε, μαζί. Μπορεί να χορέψουμε κι ένα λιμπερτάνγκο στα κομμάτια της συνταγής που θα μου λείπουν.
Όταν, πάντως, περάσω στην επόμενη φάση της ζωής μου, όπου η κουζίνα μου θα ξανάχει… κουζίνα, είναι από τις πρώτες συνταγές που θα μαγειρέψω, και θα φροντίσω για καλλιτεχνικό φωτογραφικό υλικό.
Στο μεταξύ, ίσως δεν είναι το πιο αδιανόητο πράγμα στον κόσμο να μου μαγειρέψεις εσύ κάποια φορά.
Αυτό που δεν άλλαξε, είναι πως έχω σταθερά μαύρα πιάτα. Τρία εντυπωσιακά λεία.
Τους ξηρούς καρπούς τους τεμαχίζω πάνω σε ξύλο με ένα μεγάλο κοφτερό μαχαίρι τύπου Michael Myers, οπότε σίγουρα, κάποια τμήματα της συνταγής μπορώ να τα βγάλω.
Τώρα για την μουσική, σίγουρα θα το βρούμε, μαζί. Μπορεί να χορέψουμε κι ένα λιμπερτάνγκο στα κομμάτια της συνταγής που θα μου λείπουν.
Όταν, πάντως, περάσω στην επόμενη φάση της ζωής μου, όπου η κουζίνα μου θα ξανάχει… κουζίνα, είναι από τις πρώτες συνταγές που θα μαγειρέψω, και θα φροντίσω για καλλιτεχνικό φωτογραφικό υλικό.
Στο μεταξύ, ίσως δεν είναι το πιο αδιανόητο πράγμα στον κόσμο να μου μαγειρέψεις εσύ κάποια φορά.
Έλλη Μ
Συντονιστής
Εκει χρειάζεται μια διόρθωση, που μου την επεσημανε ενας φίλος τις προάλλες με τον οποιο μαγειρευουμε, ενιοτε και παρέα.
Λοιπόν, δεν θελεις πράσινες φακές. Μου ειπε οτι εγω του είχα πει
πως ηθελε φαγόπυρο (λιγο), εναλλακτικά πληγούρι.
Θεωρησα χρέος μου να διορθωσω την παρατυπία μου, αν και δεν βλέπω να δημιουργησε καποιο τεράαααστιο πρόβλημα.
Κατα τα άλλα, εχω διευρυνει το ρεπερτοριο της σαλατας, εντασσοντας συνδυασμο αλλου όσπριου με αλλα φρούτα, αλλα δεν εχω προλάβει να εκτελέσω τη συνταγη.
Λοιπόν, δεν θελεις πράσινες φακές. Μου ειπε οτι εγω του είχα πει
πως ηθελε φαγόπυρο (λιγο), εναλλακτικά πληγούρι.Θεωρησα χρέος μου να διορθωσω την παρατυπία μου, αν και δεν βλέπω να δημιουργησε καποιο τεράαααστιο πρόβλημα.
Κατα τα άλλα, εχω διευρυνει το ρεπερτοριο της σαλατας, εντασσοντας συνδυασμο αλλου όσπριου με αλλα φρούτα, αλλα δεν εχω προλάβει να εκτελέσω τη συνταγη.
Έλλη Μ
Συντονιστής
~~~•°°•Exercises de style•°°•~~~
Που λες, αγαπητέ μου @ΜιΛάμπρος , μια μέρα στη δουλειά, ένας συνάδελφος μου πρόσφερε κάτι φρούτα του δάσους, του πάθους, φραμπουάζ, φραμπαλάδες, δεν πολυκατάλαβα, ομορφούτσικα φαινόσαντο, ευγενική ουσα δεν ήθελα να τονε προσβάλω και τα δέχτηκα.
«Δοκίμασε», μου λέει.
«Μάλιστα», του απαντάω.
Με το που τοποθετώ το φρουτάκι από το βαζάκι στο στοματάκι και αυτό ταύτο άγγιξε τον ουρανίσκο μου, η διακαής μου ανάγκη να το φτύσω ήταν ανάλογη του Αραγκορν, όταν εδοκίμαζε την σουπίτσα που φτιαξε εκεινη η ξανθοκοκκινομαλλουσα*, αλλά δεν έβρισκα χαρτοπετσέτα. Με ένα απαισιόδοξο και εύηχο «μμμμ…» προκάλεσα την ερώτηση που ακολούθησε, για της οποίας την ανταπάντηση που δέχτηκα, δεν ήμουν προετοιμαζμένη.
«Σου άρεσαν, Ελισάβετ;»
«Συγγνώμη, μα καθόλου»
«Ούτε κι εμένα!» (Ντόινγκ!!
)
Αφορμή, λοιπόν, του παραπάνω παθήματος, του οποίου το μάθημα είναι να μην δέχεσαι ποτέ αυτό που σου προσφέρουν, ακόμη κι αν η συσκευασία είναι χαριτωμένη ή το περιεχόμενο μοιάζει θελκτικό, ήταν να μου δώσει ο συνάδελφος τη συνταγή για το βάσκικο τσηζκέικ για το οποίο προόριζε τα φρούτα που, για κακή μου τύχη, δοκίμασα εγώ.
Ανακατεύουμε το 1 και το 2, έως ότου το 2 διαλυθεί καλά. Κανένας χειροδύναμος δεν μας χρειάζεται, τα καταφέρνουμε μόνΗ μας μια χαρά. Ρίχνουμε το 3, ένα ένα δηλαδή να ενσωματωθεί το καθένα προτού προσθέσουμε το επόμενο. Μετά, λέω να ριξουμε το 4 και αναδευουμε χαλαρά για ένα λεπτουδάκι. Συνεχίζουμε με τα 5, 6, 7 (σε αυτό το σημείο, η συνταγή έχει μιαν ελευθεριότητα, οπότε μπορείς να αλλάξεις τη σειρά, να τα ρίξεις ανάποδα, τέλος πάντων, σηκώνει την τσαχπινιά του). Τέλος, θα ρίξεις το 8, κατά τον τρόπο που υποδεικνύεται στο αντίστοιχο σημείο.
Ηρθε η ώρα του, λοιπόν!!!
Θα το ρίξεις στη λαδόκολλα η οποία καλό είναι να προεξέχει αρκετά από το σκεύος, μιας και αυτό το πράγμα θα φουσκώσει. Να το βάλεις πάνω από τη μέση του φούρνου και να το ψησεις για μια ώρα.
Όταν θα το βγάλεις, θα νομίζεις ότι το έκαψες. Μην κανεις το λάθος και το πετάξεις! Καμμένο πρέπει να βγει. Τι γιατί; Γιατι έτσι μας αρέσει.
Θα το αφησεις να κρυώσει και θα το βάλεις στο ψυγειο, ιδανικά αφου το έχεις βγάλει από τη λαδόκολλα.
Alors, αν βρεθει κανένας πανασχετος και σε ρωτησει σε τόνο ειρωνικό; Ε, μήπως σου άρπαξε λιγάκι; θα τον κοιτάξεις υπο γωνία και θα του πεις: «Μην κρίνεις από αυτό που βλέπεις.. Μάθαμε τώρα όλοι και γίναμε Εγώ**!»
*ginger λέγεται αυτή η απόχρωση
**Όταν λές Εγώ, προφανώς και δεν εννοείς εγώ εγώ αλλά εσύ εγώ.
Σχόλια δικά μου δικά μου:
Όταν περασε από τεστ, ακούστηκε η βιαστική αποψη ότι μοιαζει πολύ στη γαλατόπιτα και λέω βιαστική μιας και προηγήθηκε (η άποψη) της κατάποσης. Ούτε η υφή του γλυκού ούτε η γευση του εχουν την παραμικρή σχέση με τη γαλατοπιτα. Αφενός, δεν είναι τοσο συμπαγές και σφιχτό, αφετέρου δεν κάθεται στο στομάχι βαρύ όπως η γαλατόπιτα.
Αν σου αρεσει το αμερικαν τσηζκεηκ, εικαζω οτι θα σου αρεσει κι αυτο, εκτος κι αν εισαι τυπος που τρωει τσηζκεηκ για να φαει το μπισκοτο της βασης, οποτε δεν θα σε ενθουσιάσει.
Που λες, αγαπητέ μου @ΜιΛάμπρος , μια μέρα στη δουλειά, ένας συνάδελφος μου πρόσφερε κάτι φρούτα του δάσους, του πάθους, φραμπουάζ, φραμπαλάδες, δεν πολυκατάλαβα, ομορφούτσικα φαινόσαντο, ευγενική ουσα δεν ήθελα να τονε προσβάλω και τα δέχτηκα.
«Δοκίμασε», μου λέει.
«Μάλιστα», του απαντάω.
Με το που τοποθετώ το φρουτάκι από το βαζάκι στο στοματάκι και αυτό ταύτο άγγιξε τον ουρανίσκο μου, η διακαής μου ανάγκη να το φτύσω ήταν ανάλογη του Αραγκορν, όταν εδοκίμαζε την σουπίτσα που φτιαξε εκεινη η ξανθοκοκκινομαλλουσα*, αλλά δεν έβρισκα χαρτοπετσέτα. Με ένα απαισιόδοξο και εύηχο «μμμμ…» προκάλεσα την ερώτηση που ακολούθησε, για της οποίας την ανταπάντηση που δέχτηκα, δεν ήμουν προετοιμαζμένη.
«Σου άρεσαν, Ελισάβετ;»
«Συγγνώμη, μα καθόλου»
«Ούτε κι εμένα!» (Ντόινγκ!!
)Αφορμή, λοιπόν, του παραπάνω παθήματος, του οποίου το μάθημα είναι να μην δέχεσαι ποτέ αυτό που σου προσφέρουν, ακόμη κι αν η συσκευασία είναι χαριτωμένη ή το περιεχόμενο μοιάζει θελκτικό, ήταν να μου δώσει ο συνάδελφος τη συνταγή για το βάσκικο τσηζκέικ για το οποίο προόριζε τα φρούτα που, για κακή μου τύχη, δοκίμασα εγώ.
- Τυρι κρέμα: 600γρ
- Ζάχαρη: 230γρ κρυσταλλική
- Αυγά: 4 μεσαία (κάπου εδώ, θα μας ζητήσει ο @ΚρίτωνΓ to define μεσαία, δεν του απαντάμε, έχουμε ήδη λύσει αυτή την απορία, σε προηγούμενη σύνδεσή μας).
- Κρέμα γάλακτος 35%: 300μλ
- Ξύσμα λεμονιού: αν με ρωτάς, ολοκλήρου του λεμονιού. Αν δεν με ρωτάς, βάλε όσο θες
- Εκχύλισμα βανίλιας: 1κγ
- Αλάτι: ολίγον
- Αλεύρι: 30γρ (να το κοσκινίσεις, πριν το ρίξεις, ή ρίχνοντάς το)
- Χρόνο: κάμποσο
- Υπομονή: είναι θέμα χαρακτήρα αυτή, στον δικό μου εξαντλείται απότομα
- Αναδευτηρι ή μίξερ: Δεν έχω μίξερ, μια χαρά το κατάφερα χωρίς. Σε αυτή την περίπτωση, θα αφήσεις αρκετή ώρα το τυρί εκτός ψυγείου.
- Μπολ: ένα μεγάλο
- Σκεύος εντός του οποίου θα ρίξεις το μίγμα για να το ψήσεις. Χρησιμοποιώ αποσπώμενη βάση στην οποία εβαλα λαδόκολλα (συνίσταται). Όσο μεγαλύτερο, τόσο πιο λεπτό θα βγει το τσηζκέικ
- Φούρνο: έναν που να χωράει το παραπάνω σκεύος
- Θερμοκρασία: 200 κελσίου ή 392 φαρενάιτ στον αερα.
Ανακατεύουμε το 1 και το 2, έως ότου το 2 διαλυθεί καλά. Κανένας χειροδύναμος δεν μας χρειάζεται, τα καταφέρνουμε μόνΗ μας μια χαρά. Ρίχνουμε το 3, ένα ένα
δηλαδή να ενσωματωθεί το καθένα προτού προσθέσουμε το επόμενο. Μετά, λέω να ριξουμε το 4 και αναδευουμε χαλαρά για ένα λεπτουδάκι. Συνεχίζουμε με τα 5, 6, 7 (σε αυτό το σημείο, η συνταγή έχει μιαν ελευθεριότητα, οπότε μπορείς να αλλάξεις τη σειρά, να τα ρίξεις ανάποδα, τέλος πάντων, σηκώνει την τσαχπινιά του). Τέλος, θα ρίξεις το 8, κατά τον τρόπο που υποδεικνύεται στο αντίστοιχο σημείο.Ηρθε η ώρα του, λοιπόν!!!
Θα το ρίξεις στη λαδόκολλα η οποία καλό είναι να προεξέχει αρκετά από το σκεύος, μιας και αυτό το πράγμα θα φουσκώσει. Να το βάλεις πάνω από τη μέση του φούρνου και να το ψησεις για μια ώρα.
Όταν θα το βγάλεις, θα νομίζεις ότι το έκαψες. Μην κανεις το λάθος και το πετάξεις! Καμμένο πρέπει να βγει. Τι γιατί; Γιατι έτσι μας αρέσει.
Θα το αφησεις να κρυώσει και θα το βάλεις στο ψυγειο, ιδανικά αφου το έχεις βγάλει από τη λαδόκολλα.
Alors, αν βρεθει κανένας πανασχετος και σε ρωτησει σε τόνο ειρωνικό; Ε, μήπως σου άρπαξε λιγάκι; θα τον κοιτάξεις υπο γωνία και θα του πεις: «Μην κρίνεις από αυτό που βλέπεις.. Μάθαμε τώρα όλοι και γίναμε Εγώ**!»
*ginger λέγεται αυτή η απόχρωση
**Όταν λές Εγώ, προφανώς και δεν εννοείς εγώ εγώ αλλά εσύ εγώ.
Σχόλια δικά μου δικά μου:
Όταν περασε από τεστ, ακούστηκε η βιαστική αποψη ότι μοιαζει πολύ στη γαλατόπιτα και λέω βιαστική μιας και προηγήθηκε (η άποψη) της κατάποσης. Ούτε η υφή του γλυκού ούτε η γευση του εχουν την παραμικρή σχέση με τη γαλατοπιτα. Αφενός, δεν είναι τοσο συμπαγές και σφιχτό, αφετέρου δεν κάθεται στο στομάχι βαρύ όπως η γαλατόπιτα.
Αν σου αρεσει το αμερικαν τσηζκεηκ, εικαζω οτι θα σου αρεσει κι αυτο, εκτος κι αν εισαι τυπος που τρωει τσηζκεηκ για να φαει το μπισκοτο της βασης, οποτε δεν θα σε ενθουσιάσει.
Last edited: