Ζιλμπέρ Σινουέ (Gilbert Sinoue) : "Εγώ, ο Ιησούς"

Επηρεασμένη μάλλον από το πνεύμα των ημερών, διαβάζω το βιβλίο Εγώ, ο Ιησούς του Ζιλμπέρ Σινουέ. Είναι ένα μυθιστόρημα με θέμα τη ζωή του Ιησού και νομίζω ότι αντιμετωπίζει με σοβαρότητα και σεβασμό το σημαντικότερο γεγονός της χριστιανοσύνης. Ο συγγραφέας βασίζεται εξολοκλήρου στα Ευαγγέλια και καταφέρνει με τρόπο γλαφυρό να ζωντανέψει μπροστά μας τη μακρινή εκείνη εποχή, τα ήθη, τα έθιμα, τον τρόπο ζωής.

Κάτι που ήθελα να σχολιάσω είναι πόσο πολύ επίκαιρη και ενδιαφέρουσα είναι η ζωή του Ιησού πάντα, πόσο μας γοητεύει και μας καλεί, θαρρείς, από καιρό σε καιρό να την αναλογιστούμε, να την ξαναζήσουμε, να προβληματιστούμε.
Αυτό που κράτησα από το βιβλίο (μου μένει πολύ λίγο για να το τελειώσω) είναι η φιγούρα του Ιούδα. Παρουσιάζεται ως ο πιστότερος των μαθητών. Και, βέβαια, δικαιολογείται στο βιβλίο και αυτό και η προδοσία του. Αλλά θα μακρηγορούσα αν καθόμουνα τώρα να το αναλύσω.
 
Last edited by a moderator:

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Η εκδοχή κατά την οποία ο Ιούδας είναι ο πιστότερος των μαθητών είναι αρκετά διαδεδομένη. Αυτήν υιοθετεί και ο Καζαντζάκης στον "Τελευταίο Πειρασμό".
 
Δυστυχώς δεν έχω διαβάσει το βιβλίο, έχω δει όμως την ταινία. Το θυμάμαι αυτό που λες. Υπήρχε μια σκηνή με το περιβόητο φιλί που έδωσε ο Ιησούς στον Ιούδα και γενικότερα αφηνόταν να εννοηθεί ότι όπως επικοινωνούσε ο Ιησούς με τον Ιούδα δεν το έκανε με κανέναν άλλο.

Αυτό που μου άφησε αυτή η ταινία ήταν η περίοδος που ο Ιησούς έζησε στην έρημο. Εξαιρετικά δοσμένη. Και κάτι ακόμα. Η μουσική του Πήτερ Γκάμπριελ.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Για τον Ιουδα, θελω να πω, πως αν ηταν πραγματι ο πιο πιστος μαθητης του ιησου, θα ηταν δυσκολο να αλλαξει η γνωμη γι'αυτον. Γιατι έτσι θα χαθει ο "κακος" της ιστοριας. Και οι άνθρωποι θελουν παντα εναν κακο. Καποιον που να ριξουν όλο το φταιξιμο
 
Την έχω δει την ταινία και, αν και δεν το περίμενα, μου άρεσε πολύ. Παρουσιάζει από μια διαφορετική οπτική γωνία τη ζωή του Χριστού (για κάποιους θρησκόληπτους μάλλον "τραβηγμένη").
Αυτό που μου άφησε αυτή η ταινία ήταν η περίοδος που ο Ιησούς έζησε στην έρημο.
Κι εμένα μου άρεσε πολύ αυτό. Δε θυμάμαι ποτέ στα σχολικά βιβλία να αναφερόταν κάτι στη συγκεκριμένη περίοδο του Ιησού, ούτε σε κάποια άλλη ταινία πλην ''του Μεγάλου Πειρασμού''. Προφανώς, πρόκειται για κάτι που αποτελεί θέμα ταμπού ...
Σε σχέση με τον Ιούδα, εάν δεχτούμε πως όντως υπήρξε η προδοσία, θα δεχτώ τη συγκεκριμένη άποψη, ότι δηλαδή έγινε κατόπιν συνεννόησης. Πιο πιθανή μου φαίνεται αυτή η εκδοχή παρά το ότι ξαφνικά ένας άνθρωπος που έζησε τόσα και τόσα με το δάσκαλο του, αποφασίζει να τον προδώσει για τα λεφτά.
Όπως θεωρήθηκε ο Ιούδας ο κακός της ιστορίας γιατί έτσι...βόλευε, το ίδιο πιστεύω συνέβη και με τη Μαγδαληνή που με το ζόρι θέλουνε να μας την παρουσιάζουν ως πόρνη.
 
Όντως, από όταν διάβασα τον Τελευταίο πειρασμό και μετά ο Ιούδας μου έγινε ο πιο συμπαθής από τους μαθητές. Στο βιβλίο είναι ένας επαναστάτης, πιο θαρραλέος από όλους τους μαθητές που περιμένει τη λύτρωση του Ισραηλ στο πρόσωπο ενός ηγέτη. Σκεπτόμουν πως οι χριστιανοί τον αδικούν τόσο πολύ μιας και χωρίς την "προδοσία" του, το όλο νόημα της θυσίας του Ιησού δε θα υπήρχε. Είναι πολύ βαρύ να είσαι καταδικασμένος στο σχέδιο του θεού....
Το βιβλίο που αναφέρεις Χρυσηίδα το έχω στη λίστα μου εδώ και αρκετό καιρό. Τι θέση κρατάει θεολογικά; Ως προς το πρόσωπο του Ιησού;
 
Τι θέση κρατάει θεολογικά; Ως προς το πρόσωπο του Ιησού;
Εγώ τη στάση του την μεταφράζω σαν ουδέτερη. Κύριο μέλημα του Σινουέ σ' αυτό το βιβλίο, είναι να μας μεταφέρει μια άλλη εκδοχή για το θάνατο του Ιησού. Ότι δεν πέθανε πάνω στο σταυρό, αλλά ότι συνέχισε να ζει και μετά τη σταύρωση. Με λίγα λόγια, εγώ το θυμάμαι σαν βιβλίο που το ενδιαφέρει περισσότερο η ιστορική λεπτομέρεια και μια επιτυχής περιγραφή του κλίματος και της εποχής και όχι η οποιαδήποτε στάση απέναντι στον Χριστιανισμό.
 
Τώρα βέβαια... σκέφτομαι αυτά που σου είπα παραπάνω και δεν ξέρω αν ισχύουν πραγματικά. Εφόσον το βιβλίο υποστηρίζει μια άλλη αλήθεια απ΄αυτήν που μας λένε οι γραφές, είναι δυνατόν να μην παίρνει στάση απέναντι στο Χριστανισμό; Αυτό από μόνο του δεν είναι στάση;

Δρουγγάριε, άμα το διαβάσεις δώσε μας τη δικιά σου ερμηνεία, γιατί εγώ μπορεί να το διάβασα μόνο καθαρά ιστορικά.
 
Χεχε, ναι ισχύει. Και πριν να το διαβάσω, με αυτό που μου είπες σκέφτηκα πως για έναν hard-line ορθόδοξο αναγνώστη και μόνο το γεγονός πως είναι από την οπτική γωνία του Ιησού θα αποτελεί εκτροχιασμό. Πόσω μάλλον αν αλλάζει τον πυλώνα της Ορθόδοξης θεολογίας, το μαρτύριο και την ανάσταση. Δε το βλέπω για σύντομα γιατί έχω μια λίστα μέχρι το πάτωμα αλλά όταν το διαβάσω θα επιστρέψω για να σας πω.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Η αποψη οτι ο Ιησους δεν πεθανε στο σταυρο αναφερεται σε καποια αποκρυφα ευαγγελια, καθως και στο Κορανι.

Ομως αυτο δεν ε ιναι απαραιτητα αποψη του Σινουε απεναντι στο Χριστιανισμο
 
Φυσικά και θα υπάρχουν απόψεις αλλά το δόγμα είναι σαφές και δε χωράει παρακλίσεις όσον αφορά την εκκλησία. Είναι ένα ενδιαφέρον θέμα αυτό που θίγεις Αντέρωτα. Μπορεί ένας συγγραφέας να ζει στα πλαίσια του κανονικού δόγματος και στο έργο του να εκφράζει τέτοιες ριζοσπαστικές (για την εκκλησία, όχι για εμένα) ιδέες; Ακόμα και αν προσωπικά δεν τις ενστερνίζεται. Στην εποχή μας η απάντηση είναι εύκολη μιας και ελάχιστη επίδραση έχει στη ζωή μας η εκκλησία. Όμως σε άλλες εποχές το να σκεφτείς απλά κάτι, συνιστούσε βλασφήμια.
 
Από του θάνατο του Ιησού και μετά όποιος τον γνώριζε ή είχε ακούσει γι αυτόν ή απλά φανταζόταν πως του αποκαλυπτόταν κάτι έγραφε για αυτόν. Επειδή όμως υπήρχαν τόσες πολλές και αντικρουόμενες διαφορές στις γραπτές μαρτυρίες κάθε εκκλησίας και καθώς οι αιρέσεις άνθιζαν θεωρήθηκε πως έπρεπε να υπάρξει μια διαλογή των Official ευαγγελίων. Έτσι με διαδικασίες που θεωρήθηκαν θεόπνευστες, διαλέχθηκαν 4 "επίσημα" ευαγγέλια. Τα υπόλοιπα είναι γνωστά ως απόκρυφα.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Φυσικά και θα υπάρχουν απόψεις αλλά το δόγμα είναι σαφές και δε χωράει παρακλίσεις όσον αφορά την εκκλησία. Είναι ένα ενδιαφέρον θέμα αυτό που θίγεις Αντέρωτα. Μπορεί ένας συγγραφέας να ζει στα πλαίσια του κανονικού δόγματος και στο έργο του να εκφράζει τέτοιες ριζοσπαστικές (για την εκκλησία, όχι για εμένα) ιδέες; Ακόμα και αν προσωπικά δεν τις ενστερνίζεται.
Οταν λεω "αποψη" δεν εννοω απαραιτητα αποδοχη. Μπορω δηλαδη να γραψω ενα μυθιστορημα που αφορα τις ενεργειες της ΝΑΣΑ να σκηνοθετησουν την αποστολη στη σεληνη, χωρις απαραιτητα να αποδεχομαι αυτη τη θεωρια. Εκει μιλαμε για εναλλακτικη ιστορια.

Τωρα στο θεμα της θρησκειας ειναι θεμα προσωπικης ευαισθησιας και απο πλευρας δημιουργου και αναγνωστη. Προσωπικα δεν ξερω καν τη θρησκεια του Σινουε
Τα υπόλοιπα είναι γνωστά ως απόκρυφα.
Καποια θεωρουνται εντελως αιρετικα, ενω αλλα αναγνωριζονται ως ευσεβεις φιλολογιες. Απο μερικα αποκρυφα ευαγγελια η παραδοση της Εκκλησιας εχει αντλησει καποιες πληροφοριες, οπως πχ τα ονοματα των 3 Μαγων, η τα Εισοδια της Θεοτοκου στο Ναό κλπ
 
Last edited:
Ναι καταλαβαίνω τι λες, δε διαφωνώ μαζί σου. Δε μιλάω από πλευράς του συγγραφέα αλλά από πλευράς της εκκλησίας ή του εκάστοτε θεσμού. Πχ αν ένας μητροπολίτης γράψει ένα μυθιστόρημα στο οποίο ο Ιησούς ερωτοτροπεί με μια γυναίκα, ή ένας μέλος Κ.Κ Σοβιετικής χώρας του '60 ένα βιβλίο όπου θα μιλά για την ιδεολογική αποτυχία του σοσιαλισμού, θα υπάρξει ένα ασυμβίβαστο με τη θέση τους. Τέτοια ήταν παλιά και η θέση του Χριστιανού. Ο Καζαντζάκης έγραψε κάτι μυθιστορηματικό και μόνο για τη σκέψη του, αφορίστηκε.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Τα απόκρυφα ευαγγέλια τι είναι;
Νωρίς μετά τον Χριστό κυκλοφορούσαν πολλά διαφορετικά βιβλία (μεταξύ αυτών υπάρχει κείμενο του ίδιου τού Χριστού!) Το θέμα είναι πως κανένα δεν βρισκόταν σε πλήρη συμφωνία με το άλλο. Έτσι, όταν η χριστιανική θρησκεία άρχισε να οργανώνεται και να αποκτά αναγνώριση, οι ιερείς, μέσα σε όλα τα άλλα, κάναν ένα ξεσκαρτάρισμα. Ξεχώρισαν ποια έργα θα δέχονταν ως "αυθεντικά" αφήνοντας εκτός... διαθήκης τα υπόλοιπα.

Τα έργα που μείναν εκτός ονομάζονται Απόκρυφα. Στην βιβλιοθήκη μου τα έχω τα "Απόκρυφα Κείμενα Καινής Διαθήκης" σε τόμους από τις εκδόσεις "Πύρινος Κόσμος". Εάν θελήσεις να μελετήσεις την Χριστιανική θρησκεία (από κριτική θέση στην περίπτωσή μου) συχνά θα βρεθείς να ανατρέχεις στα Απόκρυφα.

Βλέπεις, αυτό που τελικά φαίνεται πως έγινε είναι το εξής: στην αρχή οι ιστορίες για τον Ιησού πήγαιναν από στόμα σε στόμα και γράφονταν διάφορα "ευαγγέλια", κατά πώς φαίνεται μάλλον όχι από τους ίδιους τους αυτόπτες μάρτυρες. (Μια ένδειξη, άλλωστε, γι’ αυτό είναι οι ίδιοι τίτλοι των ευαγγελίων: Κατά Ιωάννη, Κατά Μάρκο και όχι, όπως θα περίμενε κανείς: Ιωάννη, Μάρκου κτλ.) Το ξεσκαρτάρισμα, απομακρυσμένο χρονικά από τα ίδια τα γεγονότα, δεν διασφαλίζει πως ό,τι έμεινε είναι πράγματι αυθεντικό. Όλα είναι εξίσου αυθεντικά ή πλαστά, αναλόγως πώς θα το δεις. Τα τέσσερα ευαγγέλια, πάντως, που επιλέχθηκαν ως αυθεντικά μάλλον δέχτηκαν διορθώσεις ώστε να βρίσκονται σε συμφωνία, τα τρία από αυτά, μάλιστα, ονομάζονται "συνοπτικά" γι’ αυτόν τον λόγο (το ότι περιγράφουν τα γεγονότα με την ίδια ματιά). Ακόμα κι έτσι, βέβαια, υπάρχουν ασυμφωνίες και στο ένα π.χ. μετά την ανάσταση τού Ιησού στον τάφο βρίσκεται ένας άγγελος ενώ στο άλλο δύο νέοι, ή κι όλη η σκηνή της ανακάλυψης τής ανάστασης δίνεται σε διαφορετικές εκδοχές από ευαγγέλιο σε ευαγγέλιο. Ακόμα και τα τελευταία λόγια του Ιησού πάνω στον σταυρό είναι, και πάλι, τελείως διαφορετικά από το ένα ευαγγέλιο στο άλλο.
 
Ε κάθε τόσο εμφανίζεται και από κάτι ή....εξαφανίζουν από κάτι. Η εκκλησία είναι η πιο βρόμικη επιχείρηση.

Μια που μιλάμε για θρησκεία δεν έχω δει πουθενά στο forum κάτι για τον Dan Brown.

Για όποιον ενδιαφέρεται ας δει και το zeitgeist
 
Top