Τίτλος: Οι κατακτητές της Βραζιλίας
Πρωτότυπος τίτλος: Rouge Bresil
Συγγραφέας: Ζαν-Κριστόφ Ρουφέν (Jean-Christophe Rufin)
Μετάφραση: Βασιλική Κοκκίνου
Εκδόσεις: Ψυχογιός Α.Ε.
Έτος έκδοσης: 2004
Έτος πρώτης έκδοσης: 2001 (Γαλλικά)
Αριθμός σελίδων: 451
ISBN: 960-274-767-6
«Το πιο εκπληκτικό σ’ αυτή την ιστορία είναι ότι είναι πέρα για πέρα αληθινή. Ταυτόχρονα είναι περίεργο που αυτό το επεισόδιο της γαλλικής Ιστορίας έχει ξεχαστεί. Γιατί κάτι τέτοια γεγονότα δεν άφησαν κανένα ίχνος στη συλλογική μνήμη του γαλλικού έθνους;» αναρωτιέται ο Ζαν-Κριστόφ Ρουφέν.
Ένα υπαρκτό ιστορικό πρόσωπο, ο ιππότης Νικολά Ντιράν ντε Βιλγκανιόν, ξεκινάει το μακρύ ταξίδι προς την Βραζιλία, με σκοπό να ιδρύσει εκεί μια γαλλική αποικία αντάξια της Γαλλίας και του βασιλιά της.
Επανδρώνει τα τρία καράβια που θα ταξιδέψουν προς την νέα αυτή γη, με ανθρώπους κάθε επαγγέλματος. Κακοποιοί, πολεμιστές, ζητιάνοι, τεχνίτες, κυνηγημένοι, ιερείς, ιεροκήρυκες, όλοι σε ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή. Θα ίδρυαν την γαλλική αποικία, που κάποια στιγμή θα ονομαζόταν Ανταρκτική Γαλλία, και θα έμεναν εκεί για πάντα για να την προστατεύουν και να την αναπτύξουν. Ανάμεσά τους και 5 παιδιά-έφηβοι που αναγκάστηκαν να ακολουθήσουν το ταξίδι για να χρησιμοποιηθούν ως δραγουμάνοι/μεταφραστές με τους ιθαγενείς, μιας οι οργανωτές της αποστολής αυτής πίστευαν ότι τα παιδιά μαθαίνουν με μεγαλύτερη ευκολία ξένες γλώσσες.
Ανάμεσα σε αυτά τα παιδιά και ο Ζιστ με την Κολόμπ. Δυο αδέλφια, που ορφανά από μητέρα και πατέρα στρατιωτικό, που είχε χρόνια να δώσει σημεία ζωής, εξαπατώνται από μια μακρινή συγγενή τους που εποφθαλμιά την περιουσία τους. Πιστεύουν ότι στο τέλος του ταξιδιού τους περιμένει ο πατέρας τους, και έτσι ακολουθούν με τη θέλησή τους αυτό το παράτολμο εγχείρημα. Στο ταξίδι αυτό δεν έχουν θέση οι γυναίκες, κι έτσι η Κολόμπ αναγκάζεται να μεταμορφωθεί σε αγόρι για να μπορέσει να ταξιδέψει μαζί με τον αδελφό της.
Τα καράβια μετά από ένα δύσκολο και μεγάλο ταξίδι τριών μηνών περίπου, φτάνουν σε ένα νησάκι ερημικό κοντά στον όρμο του Ρίο ντε Τζανέιρο. Εκεί οι Γάλλοι, θα προσπαθήσουν να οχυρώσουν το νησάκι, θα έλθουν σε επαφή με τους ιθαγενείς, και θα γίνουν αντικείμενο εκμετάλλευσης από συμμορίες με αρχηγούς ευρωπαίους που ήταν ήδη στην περιοχή και είχαν οργανωθεί.
Η προσπάθεια του ουμανιστή/στρατιωτικού/τυχοδιώκτη/φιλόδοξου Βιλγκανιόν να ιδρύσει μια αποικία ευημερούσα, μακριά από τα θρησκευτικά μίση και πάθη της Ευρώπης του 16ου αιώνα θα δοκιμαστεί, καθώς από την μια, οι αναταραχές και οι διχασμοί ανάμεσα στους κάθε είδους χριστιανούς και στις κάθε λογής αιρέσεις που ξεπηδούσαν σαν μανιτάρια θα μεταφερθούν με τους αποίκους και στη νέα γη, και από την άλλη ο Βιλγκανιόν θα δυσκολευτεί να διαχειριστεί την όλη κατάσταση με την διαλλακτικότητα και τον οραματισμό που απαιτείται.
«Για αυτόν ο Θεός είναι παντού… Είναι σε κάθε πλάσμα, σε κάθε αντικείμενο… Το μεγάλο σφάλμα όλων των άλλων είναι ότι τοποθετούν τον Θεό στον ουρανό… Ένας μόνο Θεός είναι στ’αλήθεια πολύ λίγος… Θα τον ξαναβρούμε, λένε, μετά το θάνατο. Τι δυστυχία! Κοίταξέ τους πως τρώγονται για να μάθουν αν ο Θεός είναι ακόμα μέσα στην όστια ή αν δεν είναι πουθενά… Τον έδιωξαν από την δημιουργία Του και τώρα τσακώνονται αν θα του παραχωρήσουν μια μικρή θεσούλα.»
Τα δυο αδέλφια θα ακολουθήσουν δυο διαφορετικούς δρόμους, με τον Ζιστ να αγωνίζεται για το καλό της αποικίας και την Κολόμπ να γνωρίζει την ζωή των ιθαγενών.
Παρακολουθώντας την ζωή των δυο αυτών παιδιών, θα καταφέρει ο συγγραφέας να μας δώσει το ιστορικό και θρησκευτικό υπόβαθρο της εποχής, την ζωή και τις συνήθειες των ντόπιων ιθαγενών –κάποιων φυλών που ζούσαν παραλιακά - καθώς και την εξέλιξη της προσπάθειας αποικισμού της περιοχής του Ρίου, εκ μέρους της Γαλλίας.
Πίνακας του Jean Baptiste Debret
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα: Γεννήθηκε το 1952 στη Γαλλία και είναι γιατρός, διπλωμάτης, ιστορικός, μυθιστοριογράφος, πρώην πρόεδρος της οργάνωσης ‘Δράση κατά της Πείνας’ , ένας από τους ιδρυτές των ‘Γιατρών χωρίς σύνορα’ και το δεύτερο νεαρότερο μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας. Έχει πάρει μέρος σε πολλές αποστολές στην Αφρική και στην Λατινική Αμερική. Στα ελληνικά από τις ίδιες εκδόσεις έχουν μεταφερθεί επίσης τα μυθιστορήματά του : Ο ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΒΗΣΣΥΝΟΣ (τιμημένο με τα βραβεία Goncourt και Mediterranee 1997), ΓΚΛΟΜΠΑΛΙΑ και ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ.
Αυτός ο συγγραφέας, με αυτές τις ιδιότητες, δεν θα μπορούσε κατά την άποψή μου παρά να γράψει μια περιπέτεια που στο επίκεντρό της να είναι ο άνθρωπος. Όλοι οι άνθρωποι που έχουν σημαντική παρουσία στο βιβλίο του, σκιαγραφούνται ως χαρακτήρες, με τα προτερήματά τους και τα μειονεκτήματά τους, τα πιστεύω τους, τις εμμονές τους, τις δεισιδαιμονίες τους, τις αλλαγές στον χαρακτήρα τους, τις σκέψεις τους, τα ιδανικά τους, τους κώδικες τιμής που υπηρετούσαν. Σε αυτό το βιβλίο δεν υπάρχουν καλοί (Γάλλοι), κακοί (Πορτογάλοι) ή απάνθρωποι ανθρωποφάγοι (ιθαγενείς). Αυτός που πίστευε στην καλοσύνη του ανθρώπου χάνει την πίστη του στον άνθρωπο. Αυτός που δίδασκε την αγάπη, δεν γνώριζε τι είναι αγάπη. Κι αυτός που ήθελε να διδάξει την αγάπη του Θεού, ήταν ικανός να σκοτώσει αυτόν που πίστευε ότι ο Θεός ήταν ή δεν ήταν μέσα στην όστια.
Μια αληθινή περιπέτεια λοιπόν Γάλλων και όχι μόνο, στις ‘εκβολές’ του ποταμού του Γενάρη –ποταμός δεν υπάρχει από ότι βλέπω στους χάρτες, αλλά αυτή είναι η μετάφραση της ονομασίας του Ρίο Ντε Τζανέιρο- που εκτός από την περιπέτεια αυτή καθ’ εαυτή, τις ιστορικές και θρησκευτικές αναφορές, δίνει τροφή και για αρκετή σκέψη.
Last edited by a moderator:
)
5/8/2014)
- , της είχα φέρει κι ένα ακόμα για σιγουριά, της λέω καλά ξεκίνα το κι αν δεν σου αρέσει, διάβασε το άλλο, που θα σου αρέσει σίγουρα.