Ερμηνεια...

Status
Κλειστό για αναρτήσεις.

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Παραδομενος, εννοει οτι παραδοθηκε, ανοιξε την καρδια του.
 

Λευκή Σελίδα

Κοινωνός
Αν βάλεις στη θέση του άντρα, όλους τους υπόλοιπους άντρες που πέρασαν, ήταν ή δεν ήταν σημαντικό;
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Οκ, αλλα η γυναικα τι εχασε με αυτο? Δεν ειναι τοσο σημαντικο που δεν ακουσε απο καποιον τα προβληματα του
Μιλαει σε εντελως ηθικο επιπεδο. Εχασε την ευκαιρια να την αντιμετωπισει καποιος σαν ανθρωπο/γυναικα. Προτιμησε να συνεχισει τη δουλεια της. Πρακτικα δεν θα κερδιζε κατι ουτε θα αλλαζε τη ζωη της. Απλα εχασε αυτη την ηθικα και συναισθηματικα σημαντικη στιγμη.
 

Ιανός Αλέξης

Όμορφο Νιάτο
Αρα, συνοψιζουμε...
Ξεχναμε την αρχικη αναλυση μας, οτι εχασε μια αληθινη αγαπη.
Και λεμε τωρα, οτι βρεθηκε στην ζωη της ενας ξεχωριστος ανθρωπος που θα μπορουσε να της αλλαξει την ζωη, αλλα προτιμησε να μην αλλαξει τις συνηθειες της. Ξερει ομως οτι καποια μερα θα το μετανοιωσει που δεν το εκανε
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ναι πιθανον. Μπορει στο μελλον τα πραγματα να χειροτερεψουν γι' αυτην, να βρεθει σε αδιεξοδο, να μεινει γρια, μονη, χωρις δουλεια, χωρις αντρα και παιδια, και να καταλαβει οτι καποιος θα μπορουσε να προσφερει αλλες πιθανοτητες και επιλογες, αλλα εκεινη τη στιγμη δεν το ελαβε υποψη.
Και τοτε εμαθε και οτι οι αλλες πληρωνονταν :))))
 

Ιανός Αλέξης

Όμορφο Νιάτο
Ναι πιθανον. Μπορει στο μελλον τα πραγματα να χειροτερεψουν γι' αυτην, να βρεθει σε αδιεξοδο, να μεινει γρια, μονη, χωρις δουλεια, χωρις αντρα και παιδια, και να καταλαβει οτι καποιος θα μπορουσε να προσφερει αλλες πιθανοτητες και επιλογες, αλλα εκεινη τη στιγμη δεν το ελαβε υποψη.
Και τοτε εμαθε και οτι οι αλλες πληρωνονταν :))))
Αρα ηταν συνειδητη η επιλογη της, γνωριζοντας οτι στο μελλον θα το μετανοιωσει σιγουρα. Προτιμησε να ειναι ελευθερη με ολους, παρα να κανει τωρα ενα βημα προς την αγαπη
 

Λευκή Σελίδα

Κοινωνός
Εγώ λέω να την σκάσεις και να της απαντήσεις με ποίημα του ιδίου.:ματιά:

Δος μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.
Σ’ έβρισκα, αγαπημένη,
στο χαμόγελο όλων των αυριανών ανθρώπων.
Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.

Ύστερα έρχόταν η βροχή.
Mα έγραφα σ’ όλα μας τα χνωτισμένα τζάμια τ’ όνομα σου
κι έτσι είχε ξαστεριά στη κάμαρά μας.
Kράταγα τα χέρια σου
κι έτσι είχε πάντοτε η ζωή ουρανό κι εμπιστοσύνη.
Tα μαλλιά σου είναι μαύρα όπως μια νύχτα,
στο στόμα σου ανασαίνει ολάκερη η άνοιξη…

Oλα μπορούσανε να γίνουνε στον κόσμο αγάπη μου,
τότε που μου χαμογελούσες.

Στην πιό μικρή στιγμή μαζί σου,
έζησα όλη τη ζωή.

Hξερες να δίνεσαι, αγάπη μου.
Δινόσουνα ολάκερη
και δεν κράταγες για τον εαυτό σου
παρά μόνο την έγνοια αν έχεις ολάκερη δοθεί.

Θα ξαναβρεθούμε μια μέρα.
Kαι τότε όλα τα βράδια κι όλα τα τραγούδια
θάναι δικά μας.

Θά ’θελα να φωνάξω τ’ όνομά σου,
αγάπη μου, μ’ όλη μου τη δύναμη.
Nα το φωνάξω τόσο δυνατά
που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο
καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει.

Ναι, αγαπημένη μου, πολύ πριν να σε συναντήσω
εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα…
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Αρα ηταν συνειδητη η επιλογη της, γνωριζοντας οτι στο μελλον θα το μετανοιωσει σιγουρα.
Ενταξει, το "συνειδητη" ειναι σχετικο. Για μενα "συνειδητο" προυποθετει σκεψη και ωριμοτητα και εδω δε φαινεται κατι τετοιο.

Να εξηγησω: Δεν ειναι παντα δυνατο να ξερεις το πως θα νιωθεις οταν θα εισαι 60 για να παρεις τωρα τις αποφασεις, και τη στιγμη που εχουμε μια επιλογη δεν ειναι παντα ξεκαθαρο που θα μας οδηγησει (ή η αρνηση της). Πολλες φορες η πιο αμεση και "σωστη" επιλογη ειναι να συνεχισουμε την πορεια μας (αλλα δεν ειναι παντα ετσι).
 

Ιανός Αλέξης

Όμορφο Νιάτο
Εγώ λέω να την σκάσεις και να της απαντήσεις με ποίημα του ιδίου.:ματιά:

Δος μου τα χέρια σου να κρατήσω τη ζωή μου.
Σ’ έβρισκα, αγαπημένη,
στο χαμόγελο όλων των αυριανών ανθρώπων.
Γιατί πριν μπεις ακόμα στη ζωή μου
είχες πολύ ζήσει μέσα στα όνειρά μου αγαπημένη μου.

Ύστερα έρχόταν η βροχή.
Mα έγραφα σ’ όλα μας τα χνωτισμένα τζάμια τ’ όνομα σου
κι έτσι είχε ξαστεριά στη κάμαρά μας.
Kράταγα τα χέρια σου
κι έτσι είχε πάντοτε η ζωή ουρανό κι εμπιστοσύνη.
Tα μαλλιά σου είναι μαύρα όπως μια νύχτα,
στο στόμα σου ανασαίνει ολάκερη η άνοιξη…

Oλα μπορούσανε να γίνουνε στον κόσμο αγάπη μου,
τότε που μου χαμογελούσες.

Στην πιό μικρή στιγμή μαζί σου,
έζησα όλη τη ζωή.

Hξερες να δίνεσαι, αγάπη μου.
Δινόσουνα ολάκερη
και δεν κράταγες για τον εαυτό σου
παρά μόνο την έγνοια αν έχεις ολάκερη δοθεί.

Θα ξαναβρεθούμε μια μέρα.
Kαι τότε όλα τα βράδια κι όλα τα τραγούδια
θάναι δικά μας.

Θά ’θελα να φωνάξω τ’ όνομά σου,
αγάπη μου, μ’ όλη μου τη δύναμη.
Nα το φωνάξω τόσο δυνατά
που να μην ξανακοιμηθεί κανένα όνειρο στον κόσμο
καμιά ελπίδα πια να μην πεθάνει.

Ναι, αγαπημένη μου, πολύ πριν να σε συναντήσω
εγώ σε περίμενα. Πάντοτε σε περίμενα…
Μπααα, δεν νομιζω οτι αξιζει....
 
Status
Κλειστό για αναρτήσεις.
Top