Εικονικές αγοραπωλησίες

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Αφορμή για αυτό το νήμα στάθηκε αυτό το άρθρο, στο οποίο αναφέρονται επενδύσεις που πρόκειται να πραγματοποιηθούν στον κλάδο του.. διαδικτύου.

Αυτό που μου έκανε μεγάλη (όμως, πολύ μεγάλη!) εντύπωση είναι ότι τα κύρια προϊόντα προς πώληση, είναι "αέρας" για διαδικτυακά παιχνίδια - αρκετά από αυτά τα παιχνίδια βρίσκονται στο φατσοβιβλίο.

Γενικά δεν παίζω παιχνίδια στον υπολογιστή, δεν είχα ποτέ κονσόλα, ούτε νιτέντο, ούτε "δεν ξέρω πως τα λένε όλα αυτά", αν έπαιξα λίγο μόνο στο σπίτι κάποιου φίλου. Ούτε στο διαδίκτυο παίζω. Για την ακρίβεια, όταν ξεκίνησα στο φατσοβιβλίο, είχα μπει από περιέργεια να τα δω και να παίξω μιας και τα είχα μπροστά μου, αλλά δεν με ενθουσίαζαν και γρήγορα τα παράτησα. Άντε να παίξω κανα κουίζ γνώσεων.
Σίγουρα είναι διαφορετικό είδος ένα παιχνίδι που παίζεται με κονσόλα και με ένα αυτά του διαδικτύου (τύπου φάρμαβαϊλ), απλά τα ανάφερα όλα μαζί για να δείξω το μέγεθος της.. ασχετοσύνης μου σε αυτόν τον τομέα. :))))

Όμως δεν ξέρω αν επειδή δεν ασχολούμε με αυτά, μου έκανε εντύπωση το γεγονός πως υπάρχουν άνθρωποι που ξοδεύουν χρήματα σε παιχνίδια που είναι στο φατσοβιβλίο και δεν ξέρω που αλλού.. Και για να γίνονται τέτοιες επενδύσεις, πάει να πει ότι ξοδεύονται αρκετά χρήματα από τον κόσμο.
Ακόμα λέει στο άρθρο μια άλλη χρήση, η οποία είναι να στέλνεις δώρα, πχ διαδικτυακά βιβλία και μουσική.

Δεν ξέρω αν είναι το κλίμα της αλλαγής που φυσάει και νιώθω πως.. γερνάω :ωιμέ: , αλλά όλα αυτά μου φαίνονται έξω από μένα. Καταρχήν χρήματα σε διαδικτυακά παιχνίδια δεν έχω δώσει ποτέ. Και ακόμα περισσότερο τώρα, σε αυτές τις δύσκολες εποχές που ζούμε και που ακούω από όλο και περισσότερους "να μπορούσα να πάω σε ένα χωριό", αν ήταν να αγόραζα ποτέ πρόβατα και κότες θα ήταν πραγματικές και όχι εικονικές παίζοντας ένα παιχνίδι τύπου φάρμαβαϊλ.:))))
Και όσο αφορά τα διαδικτυακά δώρα μου φαίνεται παράξενο, να ανοίξω μια μέρα το μέιλ μου και να μου έχουν κάνει δώρο πχ ένα βιβλίο. Πιστεύω ότι δεν θα με ενθουσιάσει, θα το ένιωθα πως πήρα δώρο ένα βιβλίο όταν θα είχε υλική υπόσταση.

Εσάς πως σας φαίνεται όλο αυτό; Μέχρι πρότινος κάναμε εμπορικές συναλλαγές από καταστήματα πραγματικά ή online, αποκτώντας όμως κάποιο υλικό αγαθό. Τώρα, θα κάνατε διαδικτυακές συνναλαγές αποκτώντας κάτι άυλο;
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Και μενα μου κανει εντυπωση που πληρωνουν για παιχνιδια στο φατσοβιβλιο.

Και αυτο με την φυση.. την εχω περιορισει μονο σε πινακες ζωγραφικης και ζωγραφιες δικες μου.

Μαλλον περασαν τα χρονια μου :))))
 

Μαργαριτα

Κοινωνός
εγω μπορω να πω οτι παιζω παιχνιδια στο pc και στο playstation αλλα οχι παιχνιδια στο facebook για τα οποια καθημερινα μου στελνουν πολλα αιτηματα και εχει αρχισει να γινεται εκνευριστικο.εννοειται πως δεν θα πληρωνα για ενα τετοιο παιχνιδι. φαρμα επειξα λιγο οταν εκανα στην αρχη το facebook και μετα το παρατησα πολυ βαρετο!!παντως αυτο που λες πεταλουδα λιγο ειναι αν σκεφτεις πως εχει γινει πλεον η κατασταση και ο κοσμος πληρωνει για μια απλη εφαρμογη στο κινητο του πατωντας μονο ενα κουμπι!!!μου τη δινει που βλεπω κολλημενους ανθρωπους με ενα smartphone στο χερι!φτανει που ειμαστε τοσες ωρες στο μηχανημα του σπιτιου τωρα θα το εχουμε και στην τσεπη μας;;
 
Πεταλούδα, η εικονική πραγματικότητα υποκαθιστά με αργά αλλά σταθερά βήματα οτιδήποτε έχει υλική υπόσταση. Το είχα σημειώσει και σε δυο αναρτήσεις εδώ και κάποιοι μίλησαν για θεωρίες συνωμοσίας. Στο όχι πολύ μακρινό μέλλον, ΤΑ ΠΑΝΤΑ θα έχουν "αναληφθεί" στον Κυβερνοχώρο.
 

Διας

Κοινωνός
Και μένα μου κάνει εντύπωση πως κάποιοι πηγαίνουν για διασκέδαση σε ένα club ή στα μπουζούκια. Πηγαίνουν παρέα αλλά καταλήγουν μόνοι αφού από την ένταση της μουσικής δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, ενώ ακούνε τραγούδια που είναι όλα λυπητερά και μιλάνε για χωρισμό...πως είναι δυνατών να διασκεδάσεις με κάτι τέτοιο; να πληρώνεις και 20€ το ποτό;; αυτό δεν είναι πώληση αέρα;
 

Μαργαριτα

Κοινωνός
Και μένα μου κάνει εντύπωση πως κάποιοι πηγαίνουν για διασκέδαση σε ένα club ή στα μπουζούκια. Πηγαίνουν παρέα αλλά καταλήγουν μόνοι αφού από την ένταση της μουσικής δεν μπορούν να επικοινωνήσουν μεταξύ τους, ενώ ακούνε τραγούδια που είναι όλα λυπητερά και μιλάνε για χωρισμό...πως είναι δυνατών να διασκεδάσεις με κάτι τέτοιο; να πληρώνεις και 20€ το ποτό;; αυτό δεν είναι πώληση αέρα;
Δια δεν νομιζω οτι αυτο που λες για την διασκεδαση εχει και πολυ μεγαλη βαση, το πως διασκεδαζει ο καθενας ειναι θεμα γουστου και προσωπικα επειδη επιλεγω καποιες φορες αυτον τον τροπο διασκεδασης σου λεω πως καθε αλλο παρα μονη δεν νιωθω. και οπως και να εχει ειμαι της αποψης πως αν εχεις καλη παρεα παντου περνας καλα.οσο για την μουσικη ε δεν ειναι δα και τοσο δυνατα ετσι κι αλλιως τι συζητηση μπορει να κανει κανεις μεσα σ ενα τετοιο χωρο ;;δεν πας για να λυσεις και το κυπριακο!!:ρ στα μονα μερη που δεν διασκεδαζω οσο καλη παρεα και να εχω ειναι στα μερη που παω και ειμαι ορθια!!εκει κουραζομαι και θεωρω πεταμενα τα λεφτα που δινω!!οσο για τα 20 ευρω συμφωνω μαζι σου στο οτι ειναι πολυ μεγαλο ποσο και δεν θα καταλαβω ποτε γιατι αυτοι οι ανθρωποι παιρνουν σε μια νυχτα οσα βγαζει ενας ανθρωπος που κουραζεται πραγματικα σε ενα χρονο γιαυτο αλλωστε και δεν πηγαινω συχνα σε τετοιους χωρους αν και θα το ηθελα.
 

Διας

Κοινωνός
δεν αντιλέγω σε όσα λες...αλλά δεν τα καταλαβαίνω κιόλας. Αυτό που ήθελα να πω εξ αρχής είναι ότι το gaming είναι μια εναλλακτική μορφή διασκέδασης (ή μήπως το clubbing έχει γίνει εναλλακτικό;), έτσι όπως εσένα σου αρέσουν τα μπουζούκια, έτσι και κάποιους, περισσότερους ανά τον κόσμο, αρέσουν τα παιχνίδια. έτσι οι εταιρίες επενδύουν εκεί που πάνε οι πολλοί. Το 17% των εσόδων του FB προέρχεται αποκλειστικά από την Zygna (εταιρία παραγωγής παιχνιδιών), οπότε καταλαβαίνεις τι γίνεται.
 

Πολυξενη

Κοινωνός
Παίζω παιχνίδια στο facebook αλλά είμαι από τους τζαμπατζηδες της υπόθεσης, δε θα έδινα ποτέ χρήματα για να ανέβω επίπεδο ή για οτι άλλο χρεώνουν. Από την άλλη θα μου άρεσε να στείλω ή να λάβω ένα διαδικτυακό βιβλίο, αν πρέπει να στείλουμε ευχές γιατί να μη συνοδεύονται από κάτι ακόμα, ειδικά αν κοστίζει όσο τα έξοδα αποστολής ενός "κανονικού δώρου.
 

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Από τις απαντήσεις σας, μου ήρθε στην σκέψη κάτι που είχα μάθει όταν σπούδαζα και έψαξα να το βρω στα βιβλία μου, γιατί το θυμόμουν αμυδρά. Είναι η λεγόμενη πυραμίδα του Μάσλοου (Maslow) και σε αυτή υπάρχει μια ιεράρχηση αναγκών που προσπαθεί να καλύψει ο άνθρωπος στη ζωή του:

*1. Φυσιολογικές ανάγκες, όπως η πείνα, η δίψα, ο κύκλος του ύπνου, το σεξ
2. Ανάγκες ασφάλειας, όπως είναι η προστασία από τον κίνδυνο, την απειλή και την στέρηση
(στέγη, υγεία, κτλ.)
3. Η ανάγκη για αγάπη, όπως η σύνδεση με τους άλλους, η ένταξη σε ομάδα, η φιλία
4. Η ανάγκη για εκτίμηση και σεβασμό, όπως ο αυτοσεβασμός και ο σεβασμός των άλλων και γενικά οι ανάγκες ικανοποίησης του εγώ
5. Η ανάγκη για αυτοπραγμάτωση, αυτενέργεια και αυτοανάπτυξη
*

Αυτή η ιεράρχηση δεν είναι απόλυτη, μπορεί να αλλάζει από χώρα σε χώρα, ή και στα κοινωνικά στρώματα της ίδιας χώρας (πχ κάποιος μπορεί να έχει κληρονομήσει ένα σπίτι και κάποιος άλλος να προσπαθεί με την εργασία του να το αποκτήσει).

Βλέποντάς την όμως σε ένα γενικότερο πλαίσιο έκανα κάποιες σκέψεις. Καταρχήν, όσον αφορά τις ανάγκες μας, πάντα βρίσκουν τρόπους να μας τις κάνουν περισσότερες. Αν πάρουμε για παράδειγμα το κινητό τηλέφωνο, θυμάμαι όταν ήμουν παιδί δεν κυκλοφορούσε ευρέως. Μεγαλώνοντας, έκανε την εμφάνισή του όλο και περισσότερο, αλλά και πάλι δεν το είχαν αρκετοί, όπως εγώ. Για την ιστορία, το πρώτο μου κινητό, μου το έκαναν δώρο και έκτοτε έχω αλλάξει κανα δυο συσκευές και συνεχίζω να το χρησιμοποιώ παραδοσιακά, τηλέφωνα και μηνύματα. Με τα χρόνια έχει αποδειχτεί χρήσιμο εργαλείο και πλέον χρησιμοποιείται από την πλειονότητα του κόσμου, κι όμως, πριν μερικά χρόνια ούτε το διανοούμασταν ότι μας χρειάζεται. Και έχει φτάσει να έχει τόσες εφαρμογές που είναι σαν να κουβαλάς πάνω σου έναν φορητό υπολογιστή.

Εκτός από το κινητό, σίγουρα υπάρχουν πληθώρα άλλων προϊόντων που πλέον τα θεωρούμε χρήσιμα σε διάφορους τομείς της ζωής μας, απλά ανάφερα αυτό, μιας και στην αρχική ανάρτηση έκανα λόγο για προϊόντα τεχνολογίας. Οπότε σαν γενική παρατήρηση, βλέπω πως πάντα μας κατακλύζουν από παντού διάφορα προϊόντα, μας δημιουργούν νέες ανάγκες και κατά συνέπεια πάντα ζούμε με την αίσθηση του ανικανοποίητου. Άλλος σε ποιο μεγάλο βαθμό από κάποιον άλλον και με διαφορετικές ανάγκες, αλλά η αίσθηση είναι η ίδια. Η ζωή εννοείται προχωράει μπροστά, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός, ότι από ένα νέο χρώμα κραγιόν, ένα απορρυπαντικό με νέα σύνθεση, μέχρι μια καινούργια εφαρμογή στο κινητό και μια νέα υπηρεσία στο διαδίκτυο, βρισκόμαστε «εγκλωβισμένοι» και «καλούμαστε» να ικανοποιούμε ανάγκες που βρίσκονται στο μέσο και λίγο προς τα πάνω από την παραπάνω πυραμίδα και έτσι είναι δύσκολο κάποιος άνθρωπος να μπορέσει να φτάσει προς την κορυφή της, να νιώσει δηλαδή πλήρης.

Όσον αφορά τις εφαρμογές του διαδικτύου, υπάρχει μια ειδοποιός διαφορά, από άλλα προϊόντα ή υπηρεσίες. Η τάση και η πορεία των νέων αναγκών που μας προσφέρουν πλέον επεκτείνεται όλο και περισσότερο και βρίσκει εφαρμογή σε προϊόντα που αποθηκεύονται κάπου στο διαδίκτυο. Αυτή είναι η διαφορά με τα μαγαζιά διασκέδασης που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Δεν έχει να κάνει αν και πιο είναι καλύτερο, γιατί ο καθένας μας διαθέτει τον εαυτό του, τον χρόνο του και τα χρήματά του, όπου νομίζει καλύτερα για εκείνον.

Όσο προχωράει ο καιρός κατακλυζόμαστε από ανάγκες που σχετίζονται με το ίντερνετ. Γι΄αυτό τον λόγο μου έκαναν εντύπωση αρχικά οι υπηρεσίες που προσφέρονται στα διαδικτυακά παιχνίδια, επειδή είναι μια νέα μορφή αναγκών, που όσο πάει και εξαπλώνεται. Και όπως διάβασα στο άρθρο, δεν αφορά μόνο την διασκέδαση με υπηρεσίες στα παιχνίδια, αλλά και στην ψυχαγωγία με διαδικτυακά βιβλία και μουσική. Και δεν ξέρω τι άλλο θα βγάλουν στο μέλλον.

Καταρχήν η αναζήτηση και η αγορά νέων προϊόντων, όσο πάει γίνεται ανώνυμη και απρόσωπη. Μέχρι τώρα πληροφορούμασταν από σελίδες του δικτύου για πράγματα που μας ενδιαφέρουν και έπειτα ή πηγαίναμε σε καταστήματα για να τα βρούμε ή κάναμε online παραγγελίες και παραλαμβάναμε κάτι υλικό. Αυτό το τελευταίο τείνει να αλλάξει, γιατί το υλικό κατασκευής τους δεν είναι κάτι χειροπιαστό. Και επιπλέον τείνουν να αλλάξουν και οι κοινωνικές μας συνήθειες, αφού με αυτόν τον τρόπο, θα αρχίζει να ελαττώνεται η προσωπική επαφή και με ό,τι συνεπάγεται αυτό.

Είναι νωρίς ακόμα, αλλά και με τον νόμο περί πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδίκτυο που τρέχει αυτόν τον καιρό, αναλόγως τις εξελίξεις, μπορεί στο μέλλον να υπάρξει μια μεγάλη ανάπτυξη αγοράς διαδικτυακά. Και όσον αφορά τα μη υλικά αγαθά, όπως τα παιχνίδια, θα μπορούσαμε να κατεβάζουμε και ταινίες και ίσως – γιατί όχι – με κάποιο τρόπο να μπορούμε αργότερα να παρακολουθούμε online στον υπολογιστή μας θεατρικές παραστάσεις ή συναυλίες, πάντα όλα αυτά με συγκεκριμένο τρόπο αγοράς.

Μπορεί να μην πληρώνω υπηρεσίες που αφορούν διαδικτυακά παιχνίδια (που εγώ έχω δει στο φατσοβιβλίο, αλλά και όπου αλλού υπάρχουν)κάνω όμως κάποια άλλα πράγματα, όπως ο καθένας μας διασκεδάζει και ψυχαγωγείται με τους τρόπους που τον καλύπτουν. Με αφορμή όμως αυτό που διάβασα για τα παιχνίδια και τα ψηφιακά βιβλία και μουσική, συμπεραίνω δύο πράγματα: ότι μεγαλώνει πλέον ο τομέας με είδη προϊόντων που ως τώρα τα βρίσκαμε σε άλλη μορφή, δηλαδή το «νέο» πλέον είναι μια εξελιγμένη μορφή του αντίστοιχου παλαιότερου», προσφέροντας μας με αυτόν τον τρόπο να ικανοποιήσουμε μια νέα μορφή σε υπάρχουσες ήδη ανάγκες. Και επιπλέον, με αυτό τον τρόπο τείνει να ελαχιστοποιείται η πραγματική ανθρώπινη επαφή στους συγκεκριμένους τομείς, δηλαδή ενώ μέχρι τώρα μπορούσαμε να απευθυνθούμε σε ανθρώπους που «εκπροσωπούν» προϊόντα μιας εταιρίας - που δεν μπορούμε να επισκεφτούμε, αργότερα ίσως εκλείψει και αυτό και θα απευθυνόμαστε σε κάποιους online.

Βέβαια, κάποια πράγματα είναι ακόμα μακρινά ή να πραγματοποιηθούν με άλλο τρόπο, όμως αυτό που διάβασα μου έδωσε τροφή για σκέψη για αυτή της νέας γενιάς αγαθών και με ποιο τρόπο και αυτά, ίσως καταφέρουν αργότερα να γίνουν μέρος της καθημερινότητάς μας.


*Διοικητική ψυχολογία, Θ. Κόντης
 
Top