Διαβάζετε πολλά βιβλία συγχρόνως;

Πριν καταδικάσω εντελώς την παράλληλη ανάγνωση, σκέφτηκα τη δική μου καθημερινότητα (ειδικά τώρα που οι υποχρεώσεις είναι πιο αυξημένες). Λοιπόν, έχουμε και λέμε:
- Στάνταρ μια ιστορία για διάβασμα στη μικρή κάθε βράδυ πριν τον ύπνο (τώρα διαβάζουμε ιστορίες με πειρατές).
- Στο κομοδίνο μια μικρή δόση πριν τον ύπνο υπάρχει πάντα ένα βιβλιαράκι άσχετο για να βοηθήσει το βλέφαρο να κατέβει. Αυτή την περίοδο έχω την "Επικράτεια των σημείων", Ρολάν Μπαρτ. Αριστο υπνωτικό. Διαβάζεις δυο σελίδες και έχεις ανέβει στο ασανσέρ για τον έβδομο.
- Σε κενά στη δουλειά, αυτές τις μέρες "Λολίτα", του Ναμπόκοφ.
Μπορεί την παράλληλη ανάγνωση συνειδητά να μην την εγκρίνουμε (προσωπικά δεν μου αρέσει), όμως τελικά η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική.
 

Χρυσηίδα

Κοινωνός
Εγώ το κάνω πολύ συχνά, γιατί μου αρέσει για παράδειγμα, να σπάω τη μονοτονία ενός μυθιστορήματος με λίγη ποίηση. Ή με μια συλλογή διηγημάτων, από την οποία θα διαβάσω ένα ή δύο διηγήματα και θα ξαναβάλω το βιβλίο στο ράφι, για κάποια άλλη στιγμή.

Επίσης, μπορεί να διαβάζω γλωσσικά βιβλία ή θεωρητικά βιβλία παράλληλα με ένα λογοτεχνικό. Οι συνδυασμοί είναι πάρα πολλοί :)
 
Εγώ το κάνω πολύ συχνά, γιατί μου αρέσει για παράδειγμα, να σπάω τη μονοτονία ενός μυθιστορήματος με λίγη ποίηση. Ή με μια συλλογή διηγημάτων, από την οποία θα διαβάσω ένα ή δύο διηγήματα και θα ξαναβάλω το βιβλίο στο ράφι, για κάποια άλλη στιγμή.

Επίσης, μπορεί να διαβάζω γλωσσικά βιβλία ή θεωρητικά βιβλία παράλληλα με ένα λογοτεχνικό. Οι συνδυασμοί είναι πάρα πολλοί :)
Νομίζω Χρύσα το θέτεις πολύ ωραία. Ειδικά όταν διαβάζουμε ογκώδη βιβλία, κάποιες παρενθέσεις με διηγηματάκια ή άλλα κείμενα πάντα βρίσκονται στην ατζέντα !!
 

Γοργονα

Όμορφο Νιάτο
Γιατί 3, 4 και 5 βιβλία παράλληλα; Λογική δεν έχει το θέμα, γιατί ο ίδιος χρόνος ξοδεύεται για το κάθε βιβλίο, και ανάλογα με το ρυθμό ανάγνωσης του καθενός, είτε το διαβάσεις σερί είτε με διακοπές. Μήπως είναι κι αυτό σύμπτωμα των άθλιων καιρών που ζούμε και του ίντερνετ, να επιδιώκουμε να αποσπάται μονίμως η προσοχή μας από παντού; Μέχρι κι από άλλα βιβλία, ενώ ήδη διαβάζουμε ένα. Γι' αυτό τελειώνουμε ένα βιβλίο και δεν θυμόμαστε σε ένα μήνα από τώρα ούτε τα ονόματα των ηρώων; Έχει κάποιο νόημα λοιπόν η παράλληλη ανάγνωση ή είναι ψυχαναγκασμός;

Διευκρινίζω ότι δεν μου τυχαίνει τίποτα από τα παραπάνω. Διαβάζω πάντα ένα βιβλίο κάθε φορά.
Εγώ αντίθετα έχω την ακριβώς αντίστροφη απορία. Γιατί προσήλωση μόνο σε ένα πράγμα τη φορά; Στη παρούσα περίπτωση μόνο σε ένα βιβλίο; Πότε ο ανθρώπινος εγκέφαλος αποτελούσε γρανάζι μιας και μοναδικής μηχανής;

Στο νηπιαγωγείο με τις πολλές και διάφορες δραστηριότητες μέσα στην ίδια μέρα; (Τραγούδι, χορός, ζωγραφική, παιχνίδια)
Στο σχολείο με τα πολλά και διάφορα μαθήματα καθημερινά; (Δημοτικό, γυμνάσιο, λύκειο)
Στις εξωσχολικές δραστηριότητες; (Ωδείο, αγγλικά, σπορ, βόλτες, χόμπυ)
Στο πανεπιστήμιο με τα πιο απαιτητικά μαθήματα που πρέπει να μελετηθούν με πιο γρήγορο ρυθμό σε σχέση με το σχολείο; (Εργασίες, συμμετοχή στο μάθημα, διαφορετικές κατευθύνσεις)
Στη δουλειά που το σύνηθες είναι να μη δουλεύεις σε εργοστάσιο της Κίνας κάνοντας συνεχώς την ίδια κίνηση στο ρυθμό παραγωγής; (Έγγραφα, υπολογιστή, τηλέφωνο, προσωπική επικοινωνία)
Στο σπίτι (κυρίως οι γυναίκες) που είναι καλές σε όλες τις δουλειές; (Μαγείρεμα, πλύσιμο, συμμάζεμα, πλέξιμο, ράψιμο, μεγάλωμα παιδιών)
Στη καθημερινή ζωή; (Βόλτες, ταξίδια, τηλεόραση, μουσική, βιβλία, φίλοι, μουσεία, σινεμά, υπολογιστές, βιντεοπαιχνίδια, διάφορες συλλογές)
Στο ίδιο το ίντερνετ; (συνομιλία με φίλους, βιντεοπαιχνίδια, ειδήσεις, φόρουμ διαφορετικής θεματολογίας-βιβλίο-τεχνολογία-κτλ)

Γιατί όχι στην πολυδιάστατη εμπειρία λοιπόν; Αυτό δεν κάνουμε/κάναμε ανέκαθεν; Και γινόμαστε και καλοί στο εκάστοτε αντικείμενο φυσικά. Δεν γνωρίζω κανέναν που μαθαίνοντας παραπάνω από δυο γλώσσες ή μουσικά όργανα, ή διαβάζοντας παραπάνω από δυο βιβλία, να τα έχει ξεχάσει. Πιστεύω πως σε περίπτωση που ξεχνάς κάτι, αυτό δεν οφείλεται στο τι έκανες παράλληλα μ' εκείνο, αλλά στο πόσο είχες συγκεντρωθεί όταν έκανες το συγκεκριμένο πράγμα.

Προσωπικά πάντα διάβαζα πολλά βιβλία συγχρόνως χωρίς κανένα πρόβλημα. Κάποιες φορές του ίδιου είδους (λογοτεχνία) και κάποιες φορές διάφορα είδη (λογοτεχνία, ψυχολογία, παραψυχολογία, μαθηματικά, ξένες γλώσσες, κόμιξ, κτλ). Και σχεδόν πάντα παράλληλα με μαθήματα (σχολείου, πανεπιστημίου, σεμιναρίου, κτλ). Χωρίς φυσικά να έχω στερηθεί καθόλου τις εμπειρίες της ζωής που βρίσκονται έξω από τα βιβλία.

Ήθελα να περιγράψω με σαφήνεια πως ακριβώς βλέπω προσωπικά την ανάγνωση πολλών βιβλίων ταυτόχρονα. Φυσικά όλα τα παραπάνω αποτελούν την προσωπική μου άποψη.
 
Πέρα απ' την υποχρεωτική εκπαίδευση νεοσυλλέκτων «Επ' ώμου, αρμ!».

Όταν έμαθα πως είμαι κοινωνικό ζώο ( ; ) άρχισε να μ' αρέσει ο έρωτας.
Μ' ένα άτομο τη φορά· με πολλούς χάνεις ρόλους, και μόνος το βαριέσαι...
 

Αλίκη

Κοινωνός
Εγώ είμαι υπέρ της παράλληλης ανάγνωσης πολλών βιβλίων (σίγουρα θα το χω ξαναπεί σε αυτό το νήμα) μα πια το παρατράβηξα!!!! Χθες είχα ξεκινημένα όχι 2, όχι 3, όχι 4 αλλά 8 βιβλία!!!!!!!!! (αναρωτιέμαι τι συμπεράσματα να έβγαζε ένας ψυχολόγος για την περίπτωσή μου). Το θέμα είναι πως το ένα από αυτά, είναι το Πόλεμος και Ειρήνη, που το έχω ψιλοπαρατήσει αλλά αρνούμαι να το παρατήσω κι επίσημα και θέλω να το τελειώσω (γιατί μου άρεζε) αλλά από την άλλη δεν το κόβω να το πιάνω στα χέρια μου καλοκαιριάτικα. Το άλλο είναι το Ο Χριστός ξανασταυρώνεται που το ξεκίνησα Μεγάλη Βδομάδα με σκοπό να το τελειώσω μέσα στη Μεγάλη Βδομάδα γιατί και καλά θα έκανα αποχή από τον υπολογιστή, αλλά δεν έκανα και τα σχέδιά μου ναυάγισαν. Το άλλο είναι ο μικρός Σέρλοκ Χολμς που το διαβάζω ένα κεφάλαιο τη φορά κάθε πρωί στο καινούργιο μου σπίτι (όταν δεν έχω να κάνω κάποια δουλειά το πρωί και όταν είμαι μόνη μου μέχρι να φάω τα δημητριακά μου). Το παράλο είναι η Λογική κι Ευαισθησία, που το διαβάζουμε με τη Λέσχη Ανάγνωσης της πόλης μου. Το άλλο ήταν ένα μικρούλι της Ρόουλινγκ σχετικά με Χάρι Πότερ που το διάβαζα πρώτη φορά στα ελληνικά και δε βιαζόμουν να το τελειώσω, πάλι καλά το τέλειωσα προχθες. Είχα και μια συλλογή με διηγήματα, μικρή κι αυτή, που ευτυχώς την τέλειωσα χθες. Και έχω και τη Ματίλντα στα αγγλικά (για να διαβάζω και κάτι στα αγγλικά) στο Kindle κάπου στο 68% (για να διαβάζω και κάτι στο kindle). ΟΥΦ..... έχω απελπιστεί!!!!!!!!! ΒΟΗΘΕΙΑ!!!!!!!!

Πέρα από την πλάκα νομίζω ότι πάσχω από βιβλιολαιμαργία. Επειδή έχω πάρα πολλά αδιάβαστα (και πλέον ακόμη περισσότερα στο Kindle) κι επειδή ανυπομονώ τρελά να τα διαβάσω (κι επίσης επειδή ξεσηκώνομαι και απο μερικούς μερικούς) ξεκινάω πολλά μαζί και στο τέλος πνίγομαι. Θέλω να τα τελειώσω ΟΛΑ και να διαβάζω μονάχα δύο. Ούτε μισό παραπάνω!!!!
 
Μήπως, λοιπόν, στην περίπτωση σαν αυτήν της Αλίκης καταντά ψυχαναγκασμός; Δεν χάνεται έτσι η μαγεία, η απόλαυση της ανάγνωσης;

Γοργόνα, οι παραλληλισμοί σου είναι ατυχείς, κατά τη γνώμη μου.

Δεν ξέρω τελικά...έπρεπε όμως να διακόψω πριν, για να βγω για καφέ. Κι επειδή ήπια τον καλύτερο καπουτσίνο της ζωής μου και πήρε άλλες στροφές το μυαλό...

Όταν έμαθα πως είμαι κοινωνικό ζώο ( ; ) άρχισε να μ' αρέσει ο έρωτας.
Μ' ένα άτομο τη φορά· με πολλούς χάνεις ρόλους, και μόνος το βαριέσαι...
...νομίζω ότι υπερ-καλύφτηκα. Το θέμα τέθηκε επιτέλους στις σωστές του βάσεις. :μουάχαχα: :προσκυνώ: :ευχαριστώ:
 

Βου Παπ

Κοινωνός
Γιατί 3, 4 και 5 βιβλία παράλληλα; Λογική δεν έχει το θέμα, γιατί ο ίδιος χρόνος ξοδεύεται για το κάθε βιβλίο, και ανάλογα με το ρυθμό ανάγνωσης του καθενός, είτε το διαβάσεις σερί είτε με διακοπές. Μήπως είναι κι αυτό σύμπτωμα των άθλιων καιρών που ζούμε και του ίντερνετ, να επιδιώκουμε να αποσπάται μονίμως η προσοχή μας από παντού; Μέχρι κι από άλλα βιβλία, ενώ ήδη διαβάζουμε ένα. Γι' αυτό τελειώνουμε ένα βιβλίο και δεν θυμόμαστε σε ένα μήνα από τώρα ούτε τα ονόματα των ηρώων; Έχει κάποιο νόημα λοιπόν η παράλληλη ανάγνωση ή είναι ψυχαναγκασμός;

Διευκρινίζω ότι δεν μου τυχαίνει τίποτα από τα παραπάνω. Διαβάζω πάντα ένα βιβλίο κάθε φορά.
Εγώ δεν το κάνω για να διαβάζω περισσότερα βιβλία, αφού όπως λες κι εσύ, ο ίδιος χρόνος ξοδεύεται. Ο λόγος που διαβάζω ταυτόχρονα δυο και τρία βιβλία είναι γιατί, ενώ έχω πολύ συχνά όρεξη για διάβασμα, δεν είναι πάντα η όρεξη για το ίδιο είδος. Όπως μπορεί να πεινάς και να θες το πρωί σοκολάτα και το βράδυ αυγά, ή τη μία μέρα σούπα και την άλλη κοκορέτσι, έτσι και με την όρεξη για διάβασμα. 'Έτσι, μπορεί να διαβάζω παράλληλα Όστεν, το πρωί με το τσαγάκι μου και το βράδυ να ανοίξω Στήβεν Κινγκ γιατί μου λείπει η αδρεναλίνη. Την μια μέρα Χάρρυ Πόττερ και την άλλη Παπαδιαμάντη. Τονίζω, μιλάω για εμένα. Η αδελφή μου μπορεί να μην διαβάζει συνεχώς, αλλά αν πιάσει ένα βιβλίο, θα το τελειώσει σε δυο μέρες και, προφανώς, χωρίς να διαβάζει άλλο παράλληλα.
Επίσης, δεν είχα ποτέ πρόβλημα στο να μπω και πάλι αμέσως στο κλίμα ενός βιβλίου, οπότε, δεν έχω ούτε αυτό το εμπόδιο. Με το που διαβάσω δυο παραγράφους, ήδη έχω μπει στον κόσμο του βιβλίου, χωρίς να έχω λείψει λεπτό.
 

Ναπολέοντας

Κοινωνός
Εγώ ποτέ δεν διαβάζω πάνω απο ένα λογοτεχνικό βιβλίο. Μένω στο ίδιο μέχρι να το τελειώσω. Αν νιώθω οτι βαριέμαι και θέλω να διαβάσω κάτι άλλο για αλλαγή, διαβλαζω βιβλία ιστοριας (μου αρέσει πάρα πολλή η ιστορία) και κάνω ενα διάλημα απο το βιβλίο, αλλα ποτέ δεν διαβάζω άλλο βιβλίο.
 

Πνεύμα

Όμορφο Νιάτο
Μέχρι πριν λίγα χρόνια θα έλεγα πως είναι αδύνατον (για εμένα) να διαβάζω δύο ή περισσότερα βιβλία συγχρόνως! Πλέον όμως το κάνω, και το κάνω και συχνά! Ποτέ όμως δεν είναι δύο βιβλία του ίδιου είδους! Το ένα θα είναι αστυνομικό το άλλο φανταστικό! Κυρίως όμως αυτό με τα δύο + βιβλία το κάνω με εντελώς άλλες θεματολογίες! Μπορεί δηλαδή να διαβάζω ένα βιβλίο ιστορίας μετά να το αφήνω και να πιάνω λογοτεχνία (Τόλκιν, Κινγκ, Νέσμπο) και μετά κανένα πιο κλασσικό (Αριστοτέλη, Πλάτωνα)
 
Επίσης, δεν είχα ποτέ πρόβλημα στο να μπω και πάλι αμέσως στο κλίμα ενός βιβλίου, οπότε, δεν έχω ούτε αυτό το εμπόδιο. Με το που διαβάσω δυο παραγράφους, ήδη έχω μπει στον κόσμο του βιβλίου, χωρίς να έχω λείψει λεπτό.
Αυτό είναι πολύ σημαντικό, ιδίως αν μπορείς γρήγορα να θυμηθείς και λεπτομέρειες και γενικά, να πιάσεις πάλι εύκολα το νήμα της υπόθεσης! :μπράβο:
Επειδή σε γενικές γραμμές πιστεύω ότι είναι φυσικό κι επόμενο να χάσεις την μπάλα με τόσα ξεκινημένα βιβλία. :μαναι:
 

Μπουγάτσα

Όμορφο Νιάτο
Εγώ δεν το κάνω για να διαβάζω περισσότερα βιβλία, αφού όπως λες κι εσύ, ο ίδιος χρόνος ξοδεύεται. Ο λόγος που διαβάζω ταυτόχρονα δυο και τρία βιβλία είναι γιατί, ενώ έχω πολύ συχνά όρεξη για διάβασμα, δεν είναι πάντα η όρεξη για το ίδιο είδος. Όπως μπορεί να πεινάς και να θες το πρωί σοκολάτα και το βράδυ αυγά, ή τη μία μέρα σούπα και την άλλη κοκορέτσι, έτσι και με την όρεξη για διάβασμα. 'Έτσι, μπορεί να διαβάζω παράλληλα Όστεν, το πρωί με το τσαγάκι μου και το βράδυ να ανοίξω Στήβεν Κινγκ γιατί μου λείπει η αδρεναλίνη. Την μια μέρα Χάρρυ Πόττερ και την άλλη Παπαδιαμάντη. Τονίζω, μιλάω για εμένα. Η αδελφή μου μπορεί να μην διαβάζει συνεχώς, αλλά αν πιάσει ένα βιβλίο, θα το τελειώσει σε δυο μέρες και, προφανώς, χωρίς να διαβάζει άλλο παράλληλα.
Επίσης, δεν είχα ποτέ πρόβλημα στο να μπω και πάλι αμέσως στο κλίμα ενός βιβλίου, οπότε, δεν έχω ούτε αυτό το εμπόδιο. Με το που διαβάσω δυο παραγράφους, ήδη έχω μπει στον κόσμο του βιβλίου, χωρίς να έχω λείψει λεπτό.
Συμφωνώ με αυτά που λες!
και συμπληρώνω πως πιο δύσκολα και βαριά βιβλία τα διαβάζω τις Κυριακές που είμαι πιο ξεκούραστη, ενώ πιο ανάλαφρα μέσα στις καθημερινές. Πρόσφατα διάβαζα το Στα παλατια της Κνωσού παράλληλα με τον Καπεταν Μιχάλη. Το δεύτερο μου άρεσε αρκετά, αλλα μετά από αρκετες ώρες εργασίας χρειαζόμουν κάτι πιο ανάλαφρο.
Δεν δυσκολεύομαι ιδιαίτερα ως προς την πλοκή. Είναι όπως στην δουλειά μου. Κάθε φορά το ερέθισμα ειναι καινουργιο και φτιάχνω νέο πεδίο μαζί του.
 
Τελευταια το κανω αυτο σε ανησυχητικο βαθμο.
Παλιοτερα μπορει να το εκανα με βιβλια διαφοπρετικου ειδους.Δηλαδη να εναλλασσω στις ιδιες μερες την αναγνωση ενος ιστορικου κι ενος λογοτεχνικου βιβλιου.Τωρα τελευταια ομως μου συμβαινει ΚΑΙ με ομοειδη βιβλια,οταν κανενα δε με συγκλονιζει πραγματικα κι οφειλεται στο οτι δεν εχω πια την ιδια υπομονη.
 

Δρακος

Κοινωνός
Προσωπικά δεν το κάνω αυτό. Έχω πείσμα και εφόσον έχω ξεκινήσει ένα βιβλίο θα τα δώσω όλα για να τελειώσω αυτό πρώτα και έπειτα θα πάω σε άλλο.
 

Πωλίνα

Κοινωνός
Δεν προκειται να ξεκινησω βιβλιο και να μην το τελειωσω.
Μπορει να το παιδευω βδομαδες ολοκληρες ισως και μηνα αλλα θα το τελειωσω.
Ισως και αυτος ειναι ο λογος που μπορω αλλα και θελω να διαβαζω πολλα βιβλια ταυτοχρονα (τωρα ειμαι στα 3)
Βεβαια το διαβασμα για μενα ειναι μια απολαυση που συνδεεται αμεσα με τον εσωτερικο κ εξωτερικο μου κοσμο.
Και εξηγουμαι.
Η ψυχολογια, ο καιρος, η διαθεση, η κατασταση της υγειας μ αλλα και το ροφημα που υπαρχει εκεινη τη στιγμη στο σπιτι (!!!) θα καθορισουν τι θελω να διαβασω!
Δεν ξερω αν γινομαι κατανοητη αλλα για παραδειγμα οταν με ταλαιπωρει ενα συναχι κ ειμαι στο κρεβατι θελω να διαβασω κατα κυριο λογο κομικ!
Επισης οταν μου αρεσει πολυ ενα βιβλιο γινομαι "λαιμαργη" και δεν σταματαω με συνεπεια να τελειωνω το βιβλιο τοσο γρηγορα χωρις να απολαμβανω τη διαδικασια της αναγνωσης και μονο η περιεργεια μου ικανοποιειται!:μαναι:
Ετσι διαβαζω ενα βιβλιο τωρα, μετα απο καποιες ωρες διαβαζω καποιο αλλο και απολαμβανω την εναλλαγη των συναισθηματων που μου προκαλουν μεσα στη μερα. :)))
Φυσικα ο καθενας ακολουθει την δικη του διαδικασια αναγνωσης!
 
Πλεον εγκαταλειπω χωρις τυψεις οποιο βιβλιο δε με συγκινησει -με περιμενουν τοσα αλλα.
Θελω κατι που εκτος απο το χρονο μου,να γεμιζει την ψυχη μου.
Μια ζωη δε μας φτανει να διαβασουμε ολα τα βιβλια που δυνητικα θα μπορουσαν να μας αγγιξουν πολυ.Γιατι να σπαταλησουμε το χρονο σε οσα μας κουραζουν?
Αρκετα πιεστικη εχει γινει η καθημερινοτητα μας-αν γινει και το διαβασμα καηκαμε!!!
 

Πωλίνα

Κοινωνός
Συμφωνω μαζι σου Φαντινα ισως αυτη η επιμονη μ ειναι ενα ειδος καταναγκασμου!
Αλλα αν το αφησω στη μεση στεναχωριεμαι!
:)
 

Αλίκη

Κοινωνός
Δεν ξερω αν γινομαι κατανοητη αλλα για παραδειγμα οταν με ταλαιπωρει ενα συναχι κ ειμαι στο κρεβατι θελω να διαβασω κατα κυριο λογο κομικ!
Επισης οταν μου αρεσει πολυ ενα βιβλιο γινομαι "λαιμαργη" και δεν σταματαω με συνεπεια να τελειωνω το βιβλιο τοσο γρηγορα χωρις να απολαμβανω τη διαδικασια της αναγνωσης και μονο η περιεργεια μου ικανοποιειται!:μαναι:
Ετσι διαβαζω ενα βιβλιο τωρα, μετα απο καποιες ωρες διαβαζω καποιο αλλο και απολαμβανω την εναλλαγη των συναισθηματων που μου προκαλουν μεσα στη μερα. :)))
Φυσικα ο καθενας ακολουθει την δικη του διαδικασια αναγνωσης!
Κι εγώ έχω συνδέσει τα κόμιξ με κάποιες καταστάσεις (πχ το καλοκαίρι, κι αυτό γιατί μικρή η μαμά μου μου μάζευε τα κόμιξ για να μην με αποσπούν από τα μαθήματα κατά τη διάρκεια της χρονιάς και μου τα έβγαζε το καλοκαίρι. Έτσι τα έχω συνδέσει με κάμπινγκ, δέντρα και θάλασσα)

Κι εγώ το νιώθω αυτό, πως όταν μου αρέσει πολύ ένα βιβλίο το κατασπαράζω, αλλά είναι καλό αυτό; κι από την άλλη γιατί να μην είναι καλό; Και φυσικά όταν κατασπαράζω κάπως έτσι ένα βιβλίο, θέλω κάποια στιγμή της μέρας να πιάσω και κανένα άλλο για χαλάρωση. Παρομοίως αν παρακολουθώ έναν μαραθώνιο μιας σειράς (πχ Lost) κάποια στιγμή θα θελήσω να βάλω ένα επεισόδιο Φιλαράκια ή κάτι τέτοιο για να χαλαρώσω και μετά να επιστρέψω στη σειρά που με πορώνει.
 
Top