Γιατί πρέπει να είναι κανείς ηθικός?

Νηρηιδα

Κοινωνός
μα ακόμα και η έννοια τού εγκλήματος είναι κάτι που διαφέρει από εποχή σε εποχή και από τόπο σε τόπο..

η "ηθική" είναι κυρίως ένα σύστημα αντιλήψεων και συμπεριφορών, μια σύμβαση που εξυπηρετεί την συνοχή μιας κοινωνίας.. μεταβάλλεται, αλλάζει και διαφέρει από την μία κοινωνία στην άλλη. Εδώ π.χ. μας φαίνεται ανήθικο να σκοτώσεις με πετροβολισμό μια γυναίκα που έμεινε έγκυος ανύπαντρη ενώ σε άλλες κοινωνίες είναι ακριβώς η ηθική που επιβάλει κάτι τέτοιο.
Αυτο θα εγραφα περιπου.
Επισης θεωρω υπαρχουν δυο κατηγοριες η κοινα αποδεκτη ιδεα περι ηθικης απο μια κοινωνια-οπως το παραδειγμα του Φαροφυλακα- και προσωπικη ιδεα περι ηθικης που εχει καθενας τοσο για τον εαυτο του οσο και για τους αλλους γιατι για καποιον μπορει να ειναι ανηθικο να απατησει τον συντροφο του αλλα ενας αλλος να θεωρει ειναι ηθικο αν ειναι εφημερες σχεσεις χωρις συναισθημα ενω τον συντροφο του τον αγαπαει.

Προσωπικα δεν θεωρω ανηθικο να ειναι καποιος ανταγωνιστικος αλλα να χρησιμοποιει "βρομικους" τροπους για να νικησει τους ανταγωνιστες.
Δεν θεωρω ανηθικο να ερωτευτεις καποιον αλλο ενω εχεις σχεση αλλα να εισαι μαζι του χωρις να χωρισεις τον συντροφο που πια δεν εισαι ερωτευμενος.
Δεν θεωρω ανηθικο εναν ψυχικα ασθενη που προσπαθει με ψυχιατρο και χαπια να καταπολεμισει μια αρρωστημενη αναγκη του αλλα το να γνωριζει το προβλημα του και αντι να προσπαθησει να το θεραπευσει, να φοραει το προσωπειο του καλου,αξιο εμπιστοσυνης πολιτη οσο κανει τα εγκληματα του.
Οποτε νομιζω δεν βρισκω ανηθικο κατι που αισθανεται, κατι που εχει αναγκη καποιος αλλα τους τροπους που επιλεγει για να αποκτησει αυτο που θελει ή να εκτονωσει την αναγκη που εχει.
 

Φένια

Κοινωνός
Θεωρώ ότι υπάρχει διαχρονική και υπεράνω θρησκειών ηθική, είναι η "ανθρωπιστική" ηθική του Αλμπερτ Σβάιτσερ (Albert Schweitzer). Οι πεποιθήσεις του εκφράζονται ικανοποιητικά με τα παρακάτω αποφθέγματα "Ηθική είναι η απεριόριστη υπευθυνότητα προς οτιδήποτε" και "Ενας άνθρωπος είναι πραγματικά ηθικός όταν υπακούει στην εσωτερική του ορμή να βοηθά όλες τις μορφές ζωής και αποφεύγει να βλάπτει οτιδήποτε ζει".
 

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Η ηθική ειναι επιλογή και έχει διαβαθμίσεις.
Στην εκάστοτε στιγμή είτε επιλέξεις να εισαι ηθικός, είτε επιλεξεις να εισαι ανήθικος, θα κερδίσεις κατι και παραλληλα θα πληρώσεις ένα τίμημα.
Για τους συνειδητοποιημένους η αποφαση εξαρτάται καθε φορα από το τί θέλουν να κερδίσουν και τί τίμημα είναι διατεθειμένοι να πληρώσουν για αυτο.
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
Crash course με πολύ μπακάλικους όρους και πολλές απλουστεύσεις / γενικεύσεις.

Η Ηθική είναι κλάδος της φιλοσοφίας που καταπιάνεται με το τι είναι σωστό, πρέπον, ηθικό, να γίνεται και τι όχι. Δεν είναι ένα θεωρητικό και αόριστο πλαίσιο, είναι μια προσπάθεια να καταλάβουμε πως αντιλαμβανόμαστε το καλό και το κακό. Υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις σε σχέση με αυτό.
Η ηθική είναι πέρα (πάνω) από θρησκείες και νόμους. Οι θρησκείες και οι νόμοι είναι προσπάθειες κωδικοποίησης / αποτύπωσης της ηθικής μας.
Αυτό που πετυχημένα αναφέρει η @Χρυσένια είναι αυτό που ονομάζουμε "ωφελιμισμός" που είναι μια ηθική προσέγγιση της ζωής (αυτή των J S. Mill & J. Bentham).
Βασικές ηθικές θεωρίες:
1. Δεοντολογία (ή Δεοντοκρατία): Εμπνευστής Immanuel Kant (Der Metaphysiκ der Sitten). Υπάρχει μία ιεραρχία αυστηρή ηθικών αξιών. Το τι είναι ηθικό ή τι όχι έχει να κάνει με το ποια αρχή ακολουθείται ή προκρίνεται έναντι ποιας.
2. Ωφελιμισμός (John Stuart Mill and Jeremy Bentham). Το τι είναι ηθικό και τι όχι έχει να κάνει με το πως "ζυγίζουμε" τα πράγματα ως προς το όφελος και το κόστος τους. Ηθικό (στόχος) στη ζωή είναι να μεγιστοποιούμε το όφελος και να ελαχιστοποιούμε τη βλάβη (κόστος).
3. Δικαιοσύνη (Αριστοτέλης, John Rawls). Ζούμε όλοι σε ένα πλαίσιο άγνοιας. Όλα στη ζωή έχουνε ένα "τέλος" - σκοπό. Ηθικό είναι ότι εξυπηρετεί αυτό στο σκοπό στη ζωή (Αριστοτέλης). Το τι είναι ηθικό ή τι όχι καθορίζεται από τους κανόνες που ορίζονται ως δίκαιοι ακριβώς όταν δεν μπορούμε να τους εκμεταλλευτούμε προς προσωπικό όφελός μας. Κανόνες που φτιάχνονται κάτω από το πλαίσιο της άγνοιάς μας για να εξυπηρετούν όλους (J Rawls).

Αν νομίζετε ότι η ηθικές θεωρήσεις αυτές είναι ίδιες ως προς το τι ορίζεται στην πράξη ηθικό κατά περίπτωση κάνετε λάθος!
Ένα παράδειγμα:
Ευθανασία:
Σύμφωνα με τη δεοντοκραατία - η ανθρώπινη ζωή είναι ιερή και δεν πρέπει να παραβιάζεται για υποδεέστερες αξίες (όπως η ευζωία, ή η ευχαρίστηση ή η εξάλειψη πόνου). Άρα αποκλείεται, κρίνεται ανήθικη κάτω από κάθε περίσταση.
Σύμφωνα με τον ωφελιμισμό, όταν πρόκειται να απαλλάξεις το υποκείμενο από δυσβάσταχτο πόνο και δυστυχία τότε είναι ηθική πράξη.
βιβλία επί βιβλίων έχουν γραφτεί. Είναι δύσκολο να βγάλεις απόσταγμα σε λίγες γραμμές.

Νομίζω ότι το έχω αναφέρει ξανά στη ΛτΒ ότι προτείνω για εύκολη και περιεκτική κατανόηση όλων αυτών:
"Μιλώντας στο γιο μου για την ηθική και την Ελευθερία" του Fernando Savater (εκδ Πατάκη).

Θέλουμε να είμαστε ηθικοί (και πρέπει) διότι έτσι λειτουργεί καλύτερα η κοινωνία μας και έτσι έχουμε και εμείς περισσότερη προσωπική ευημερία.
 
Last edited:

Πεταλούδα

Θαλασσογέννητη Ελπίδα των Ηλιόμορφων Ονείρων
Προσωπικό λέσχης
Το να είναι κανείς ηθικός έχει να κάνει με την βούληση του ανθρώπου, δεν είναι κάτι που υπαγορεύεται, αλλά κάτι που μαθαίνεται για όσους νιώθουν μια τέτοια ανάγκη. Το πως ενεργούμε έχει αντίκτυπο στους γύρω μας και κατ' επέκταση στην κοινωνία που ζούμε. Για αυτό τον λόγο θεσμοθετούνται νόμοι, για να οριοθετούνται κάποιοι κοινοί ηθικοί κώδικες. Όμως υπάρχουν φορές που αυτό που είναι δίκαιο με τον νόμο να μην ειναι ηθικό, όπως και το αντίθετο. Το λογοτεχνικό βιβλίο "Η χαμένη κεφαλή του Νταμασένου Μοντέιρου" μου είχε θέσει μερικά εποικοδομητικά ερωτήματα μέσα από τις σελίδες του για την Ηθική, που έχει άμεση σχέση με το πως διαχειρίζονται οι πολίτες και οι αρχές θέματα που έχουν να κάνουν με την Ισότητα, την Ελευθερία και την Δικαιοσύνη.
 
Ενα εξαιρετικό βιβλίο πανω σε αυτες τις τρεις βασικές ηθικές θεωρίες που ανέφερε ο @ΚρίτωνΓ ειναι το "Δικαιοσυνη, τι είναι το σωστό" του Μαικλ Σαντελ. Ευαναγνωστο, κατανοητό, πολύ ενδιαφερον, το είχα διαβασει πριν καποια χρόνια και με είχε συναρπάσει. Μεσα απο τα πολλά παραδειγματα της πραγματικής ζωης που περιεχει μας δειχνει πιο καθαρα πως αυτες οι θεωριες αλληλοσυγκρουονται και κάνει και το βιβλίο πιο ευκολοδιαβαστο και γοητευτικό!
 
Top