Γιατί διαβάζουμε; Διάφορες σκέψεις

Γιασεμάκι

Όμορφο Νιάτο
Γιατί είναι ο τρόπος χαλάρωσής μου από την δουλειά αλλά και γιατί νιώθω οτι βιώνω αυτά που είναι στο βιβλίο κι αυτό μου αρέσει πολύ.
 

Νιλς

Κοινωνός
Παιδιά αν σας πω εγώ πως ξεκίνησα να διαβάζω, θα με διώξετε από την Λέσχη..
Καλοκαίρι 1999, Βρυξέλλες, Βέλγιο.
Η οικογένεια έχει γυρίσει στην Ελλάδα και έχω μείνει εγώ μόνος στο σπίτι. Κοιτάζομαι στον καθρέφτη και λέω "ρε φίλε είσαι 1.80 και 90 κιλά, συνεχίζεις και τρως, ε που θα πάει; Πρέπει να κάνεις δίαιτα". Και ξεκινάω δίαιτα. Αλλά όλο ήθελα να τσιμπογολάω. Έπρεπε να βρω κάτι να ξεχνιέμαι. Τότε σειρές και νετφλιξ δεν υπήρχαν (Ω ναι υπήρξε και αυτή η περίοδος). Τι να έκανα; Κοίταξα προς την βιβλιοθήκη..

Έτσι λοιπόν έπιασα το πρώτο βιβλίο "Το ημερολόγιο της Άννας Φρανκ". Και το διάβασα όλο μέσα σε μια ημέρα. Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι είναι βράδυ. Και δεν είχα σκεφτεί καθόλου το φαΐ... Λέω μέσα μου "εδώ είμαστε.. γίναμε.."
Κατάλαβα πόσο είχα απορροφηθεί, πόσο είχα ταξιδέψει, πόσο είχα φύγει μακριά. Επόμενο βιβλίο. "1984". Φαινόταν τρομερά ελκυστικό. Δεύτερη ημέρα, λοιπόν, που την έβγαλα μόνο με καφέ, τσιγάρα και νερό.
Επειδή καταλάβατε πως πήγε όλο το καλοκαίρι μου, με είδαν μετά από ένα δίμηνο οι δικοί μου πετσί και κόκκαλο και νόμισαν ότι έχω σοβαρή αρρώστια για να έχω χάσει τόσα κιλά. Με έτρεχαν σε γιατρούς κλπ.. Που να τους περάσει από το μυαλό το πόσο χαζό παιδί είχαν. Τουλάχιστον πήρα καινούρια ρούχα.

Είχα σταματήσει, λόγω φόρτου εργασίας, το διάβασμα για χρόνια. Και μου έλειπε. Και ξαναξεκίνησα τον Σεπτέμβριο. Αναζητώντας δε προτάσεις, κατέληξα στην ΛτΒ.

Τα βιβλία με ταξιδεύουν σε μέρη που δεν θα πάω ποτέ, σε κόσμους που (καλώς ή κακώς) δεν θα επισκεφθώ και σε περιπέτειες που δύσκολα θα ζήσω. Έστω νοερά όμως τα βιώνω. Για αυτό και σε αντίθεση με πολλούς φίλους εδώ, δεν διαβάζω ιστορικά βιβλία. Θέλω να δω μέχρι που πάει η φαντασία και το μυαλό ενός ανθρώπου.

Κλείνοντας (και ζητώ συγγνώμη αν σας κούρασα), θεωρώ ότι αν δεν υπήρχαν τα βιβλία, ακόμη και αν δεν το γνώριζα, θα έλειπε ένα κομμάτι της ζωής μου..
 

Προφέσορας

Όμορφο Νιάτο
Διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία για να ηρεμήσω, να ξεχαστώ, να ταξιδέψω.Διαβάζω γιατί απλά είναι απόλαυση.Διαβάζω για να περάσω ευχάριστα τον ελεύθερο χρόνο.Διαβάζω για τον λόγο που βλέπω ταινίες ή παίζω videogames.Είναι άλλη μια μορφή ψυχαγωγίας.Επιπλέον διαβάζω γιατί με ενδιαφέρει ο φανταστικός κόσμος των βιβλίων και έχω την περιέργεια να μάθω περισσότερα γι'αυτόν.

Επίσης η ανάγνωση βιβλίων εξασκεί τον εγκέφαλο.

Για μένα δεν τίθεται ζήτημα γιατί διαβάζουμε.Ο καθένας έχει τους λόγους του.Αν δεν ξέρει γιατί διαβάζει, δεν ξέρει και γιατί βλέπει τηλεόραση και ούτω καθεξής....
 
Last edited:

Χρυσένια

Αρχαιολόγος του Φόρουμ
Οι περισσότεροι σε αυτή τη λέσχη αφιερώνουμε χρόνο μεταξύ άλλων και για την ανάγνωση λογοτεχνικων βιβλίων.
Αυτό, που με απασχολεί τις τελευταιες μέρες, είναι αφενός γιατί επιλέγουμε το διαβασμα, αφετέρου ποιά είναι τα οφελη αυτής της επιλογής.
Για να κάνω fair play θα ξεκινήσω λέγοντας, πως επιλέγω να διαβάζω, γιατί είμαι εκ φύσεως ακόρεστη και αυτος ειναι ένας τρόπος να αισθάνομαι πληροτητα. Λίγη σημασία δίνω στην γραφή του βιβλίου, πολλη στην πλοκη. Ανηκω στην average κατηγορία αναγνωστών, που είναι ικανοποιημένοι απλως με την απόλαυση της ψευδαίσθησης, πως ζουν σε ένα παράλληλο σύμπαν. Αισθάνομαι, πως κάθε βιβλίο είναι μια ζωή, στην οποία είτε πρωταγωνίστησα, είτε ήμουν απλή θεατής. Και μέσω των βιβλίων εκτός από τον πλούτο των λέξεων, που απολαμβανω, έχει μάθει να "κόβει" διαφορετικά το μάτι μου στην καθημερινότητα, να διαβάζω τους ανθρώπους, να κάνω εναλλακτικές σκέψεις, κάποιες φορές ακόμα και να προβλέπω καταστάσεις.
Το βιβλίο για μένα αποτελεί τρόπον τινά μια αυθύπαρκτη υπαρξη και από μια οπτική μια ανεξάντλητη δεξαμενή, που συμβουλευομαι καθε φορά, για το πώς είναι καλύτερο σε κάθε φάση να παίξω τα χαρτιά μου στο παιχνίδι που λεγεται ζωή.
Εσείς γιατί επιλεγετε να διαβάζετε λογοτεχνικα βιβλια; Τί αισθάνεστε, πως κερδιζετε από αυτή την ενασχόληση;
 

ΚρίτωνΓ

Κοινωνός
Τι σας έχει πιάσει και βάζετε όλοι δύσκολα; Μια η @Πεταλούδα με τους τίτλους που μας σημάδεψαν, μια η @Χρυσένια με το φιλοσοφικό ερώτημα.
Επειδή δεν "πετάω" αυτή τη στιγμή (και ως εκ τούτου δεν μπορώ να πω βαθυστόχαστα), :χμ: το μόνο που μπορώ να πω είναι ότι διαβάζω γιατί α) είμαι ερωτευμένος με τη διαδικασία. Είναι ο μεγαλύτερος (σε διάρκεια σίγουρα κ πάθος ίσως) έρωτας της ζωής μου :αγαπώ:, και φυσικά β) είμαι εθισμένος (με την έννοια ότι μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς τα πάντα, ακόμα και χωρίς ίντερνετ- μην σας πω ευχαρίστως κιόλας, αλλά όχι χωρίς βιβλίο).
 
Last edited:
Top