Γιατί διαβάζουμε; Διάφορες σκέψεις

Ειφφελ

Κοινωνός
Αυτό το ερώτημα με έχει απασχολήσει πολλές φορές και κατά καιρούς έχουν περάσει διάφορες απαντήσεις από το μυαλό μου και θα ήθελα να μάθω τις σκέψεις σας πάνω σε αυτό το θέμα. Κάνοντας το αυτό θα ήθελα να μάθω πως κρίνετε το είδος βιβλίων των οποίον διαβάζει κάποιος και αν είναι σωστό τελικά να κατηγοριοποιούμε τους αναγνώστες σε σοβαρούς, ελαφρούς κτλ. (Επίθετα τα οποία έχουν χρησιμοποιηθεί πολύ και μέσα στο φόρουμ και σε συζητήσεις που έχω κάνει με γνωστούς μου κτλ.)

Άλλο ένα κομμάτι που με προβληματίζει είναι πως αντιμετωπίζετε άλλα μέσα που καλύβουν τους λόγους που διαβάζετε.

Ξεκινάω πρώτος μήπως καταφέρω να σας κάνω να καταλάβετε τι εννοώ.

Όλοι έχουμε μια σχέση με τα βιβλία από μικροί από το σχολείο και μερικές λαμπερές προσωπικότητες όπως εμείς, εξωσχολικές σχέσεις με βιβλία :). Γενικότερα τα βιβλία έχουν να κάνουν με γνώσεις τις οποίες θέλουν να μας μεταφέρουν οι συγγραφείς τους. Το ίδιο ακριβώς πράγμα γίνεται και με άλλα οπτικοακουστικά μέσα ταινίες, ομιλίες, φωτογραφίες με σχόλια γραπτά ή προφορικά κτλ.

Είναι σωστό σε ένα παιδί να προσπαθείς να το εκπαιδεύσεις μόνο με βιβλία ή έστω, κατά κύριο λόγο με βιβλία; Όλοι έχουμε δει ντοκιμαντέρ, εκπαιδευτικές σειρές οι οποίες είναι πολύ ευχάριστες, περισσότερο κατατοπιστικές από ένα βιβλίο σε πολλές περιπτώσεις και θεωρώ ότι μαθαίνεις τελικά περισσότερα πράγματατα οποία σου μένουν πιο εύκολα. Έχουμε θεοποιήσει το βιβλίο το οποίο έχει μονοπωλήσει στα εκπαιδευτικά συστήματα και δεν υπάρχει καν στο μυαλό των εκπαιδευτικών ένας διαφορετικός τρόπος μετάδοσης γνώσεων, πιο φιλικός σε μικρά διαβολάκια.

Ένας λοιπόν λόγος για τον οποίο διαβάζω είναι να αποκτήσω γνώσεις για διάφορα θέματα, φιλοσοφικά, θρησκευτικά, λιγότερο πολιτικά και κοινωνικά. Τα βιβλία τα οποία διαβάζω, όσο περισσότερο περνάει ο καιρός, παρατηρώ ότι με ευχαριστούν αυτά τα οποία είναι λίγο πιο δύσκολα στην ανάγνωση και προσπαθούν να σου μεταφέρουν τα ίδια μηνύματα με σοβαρότερη συγγραφή. Αυτό με κάνει περισσότερο έξυπνο; Ήμουν λιγότερο έξυπνος παλιότερα; Είναι ένας αναγνώστης ανάλαφρων αναγνωσμάτων λιγότερο καλλιεργημένος από έναν κλασσικών;

Κοινωνικά βιβλία θα χαρακτηρίσω μυθιστορήματα. Μυθιστορήματα τα οποία προσπαθούν εν τέλη να σου περάσουν κάποιο μήνυμα, να είσαι καλύτερος άνθρωπος, να αναγνωρίζεις εμπόδια τα οποία μπορεί να σου φέρει η ζωή και να προσπαθείς να τα ξεπερνάς, να κάνεις ηρωικές πράξεις όταν μπορείς, να ρισκάρεις στη ζωή σου και να μην κλείνεσαι σε ένα ασφαλές περιβάλλον, να μάθεις να αναγνωρίζεις τις αξίες που πρέπει να έχεις στη ζωή σου πολλές φορές και σατιρίζοντας ανθρώπους με λάθος αξίες κτλ. Ίδια μηνύματα προσπαθούν να σου περάσουν και ταινίες, πολλές φορές βρίσκω τον εαυτό μου να δυσανασχετεί με την παρακολούθηση μιας ταινίας που στην πραγματικότητα θέλει να σου περάσει ένα μήνυμα παρεμφερές με ενός βιβλίου. Είναι σωστό να δυσανασχετούμε γι' αυτό; Τι θα λέγατε στο παιδί σας παράδειγμα. Μην δεις μια ταινία, η οποία δείχνει έναν καλό ήρωα να ρισκάρει και να προσπαθεί να πιάσει έναν κακό αλλά να διαβάσει ένα βιβλίο με αντίστοιχο νόημα; Μέσα του ο καθένας τι πιστεύει ότι είναι πιο σωστό; Πως θα κρίνατε κάποιον που θα διάβαζε την Απολογία του Σωκράτη σε σχέση με κάποιον ο οποίος θα έβλεπε την οπτικοακουστική της εκδοχή;. Κάποιον που θα έβλεπε την σειρά Φιλόσοφοι animated ή αντίστοιχες ταινίες συγκριτικά με αυτούς που διαβάζουν τα βιβλία τους.

Οι επιλογές των βιβλίων για την κατανόηση ενός μηνύματος τελικά παίζουν κάποιο ρόλο ή απλά είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα. Είναι σωστό να κρίνουμε κάποιον που διαβάζει Coelo σε σχέση με κάποιον που διαβάζει Yalom κτλ; Έχει κάποια βάση η σύγκριση αυτή ή είναι τελείως άτοπη και κατ' επέκταση έχει βάση η σύγκριση που κάνουμε σε αναγνώστες βιβλίων με φανατικούς φίλους του σινεμά;

Κλείνω το νήμα με ξεκαθαρισμένες κάποιες προσωπικές μου απόψεις. Διαβάζοντας βιβλία έχω βρει ένα τρόπο να εμπλουτίσω το λεξιλόγιο μου και να αγαπήσω τη γλώσσα, λέξεις σύνθετες οι οποίες ξεκαθαρίζονται στο μυαλό μου με κάνουν να χαίρομαι για κάποιο λόγο. Τελειώνοντας κάθε βιβλίο θεωρώ ότι είμαι πιο καλλιεργημένος και ότι βελτιώνω τον τρόπο έκφρασης μου. Νιώθω μια μικρή έπαρση διαβάζοντας κάποιο φιλοσοφικό ή πολιτικό βιβλίο συγκριτικά με το να δω μια ταινία γεγονός που το βρίσκω λάθος και προσπαθώ να το διορθώσω γιατί πολλές φορές με κάνει να απαξιώνω αυτούς που το κάνουν και να προσπαθώ να τους πείσω να διαβάσουν κάτι αντί να δουν την ταινία. Χαίρομαι όταν διαβάζω ένα κλασσικό βιβλίο παραπάνω απ' ότι αν διαβάσω ένα αντίστοιχο ανάλαφρο μυθιστόρημα, το οποίο θα μου μεταφέρει το ίδιο νόημα, το οποίο είναι λάθος και θεωρώ ότι είναι καθαρά θέμα ηλικίας και ιδιοσυγκρασίας του καθενός τι θα διαβάσει χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος σύγκρισης. Κάθε μέσω μετάδοσης γνώσης έχει τα καλά του και τα κακά του και δεν πρέπει να απορρίπτουμε κανένα, αν θέλουμε να γίνουμε πιο έξυπνοι πρέπει να παίρνουμε από καθένα ότι μπορεί να μας δώσει.

Αυτά τα ολίγα.....
 
Ξεκινάς θέμα ανάλογο του ύψους του πύργου που κατασκεύασε ο συνονόματος σου, but I will try to tackle it!

Γιατί διαβάζουμε; Έλα μου ντε;
Γιατί ο ντενεκές στο διπλανό τραπεζάκι του καφέ, μοστράρει κι ένα βιβλίο; Μην είναι από μόδα; Έχει γίνει το διάβασμα μόδα που υπακούει στις τάσεις της εποχής; Πολύ φοβάμαι πως ναι και αυτό είναι ένα υποσύνολο αναγνωστών με το οποίο δεν θα πρέπει να ασχοληθεί κανεις στην παρούσα φάση. Ας το βάλουμε λίγο στο πλάι.

Οι υπόλοιποι, γιατί διαβάζουμε;
Όπως είπες, είναι μια σχέση, αυτή με το βιβλίο, η οποία αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών. Συχνά οι πολύ καλοί μαθητές, περνάνε από τα σχολικά στα εγκυκλοπαιδικά βιβλία και στο τέλος, φτάνουν και στα λογοτεχνικά. είναι αναπόφευκτο.
Προσωπικά, ποτέ δεν διάβαζα τόσα λογοτεχνικά όσα διαβάζω τα τελευταία χρόνια. Ναι, η κρίση μου έκανε και ένα καλό. Έχοντας περιορίσει τη ζωή μου σε ένα μικρό χώρο (για λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναφέρουμε) και κατά συνέπεια και τις προσωπικές μου επαφές στο ελάχιστο, σιγά-σιγά αντιλαμβανόμουν πως η ικανότητα μου στην προφορική επικοινωνία, άρχισε να φθίνει με γεωμετρικούς ρυθμούς! Δεν κάνω πλάκα, προσπαθούσα πολύ για να σχηματίσω μια πρόταση! Οι λέξεις ήταν εκεί, αλλά δεν μπορούσα να τις πω και το μόνο σίγουρο είναι πως δεν είμαι δυσλεκτικός. Φυσικό ήταν να φρικάρω λίγο και το πρώτο πράμα που σκέφτηκα ήταν να ξαναρχίσω το διάβασμα.

Τις πρώτες μέρες, ακόμα και η ανάγνωση ήταν δύσκολη, σε επίπεδο κατανόησης του νοήματος της πρότασης. Παιδιά, ήταν τρομακτικό!!! Είναι το ίδιο με αυτό που παθαίνουμε όταν πιάνουμε χαρτί και μολύβι και δεν μπορούμε να γράψουμε! Τέλος πάντων, όλα καλά -θέλω να πιστεύω- το ξεπέρασα και ω του θαύματος, πριν 2 βδομάδες, μια φιλόλογος, άνεργη και προσφάτως μητέρα, μου περιέγραφε ακριβώς τα ίδια συμπτώματα!!! Ησύχασα τελείως! Δεν είμαι εγώ βλαμμένος!

Στο άλλο Θέμα που βάζεις, του σοβαρού αναγνώστη και αυτού που διαβάζει Κοέλιο, ισχύει το ρητό "είσαι ό,τι τρως" και άρα, "είσαι ό,τι διαβάζεις". Διαβάζεις ανοησίες; Μάλλον είσαι ανόητος! Αλλά ποιοι είμαστε εμείς που θα χαρακτηρίσουμε ένα βιβλίο και τον συγγραφέα του ως "ανόητο"; Βασικά, πιστεύω πως αν πάρουμε το πιο "ανόητο" συγγραφέα και μετρηθούμε μαζί του, είμαστε ένα τίποτα όλοι εμείς! Είχα πιάσει τον εαυτό μου να σκέφτεται κάπως έτσι για τον Κορτώ. Σύντομα όμως κατάλαβα πως σε καμία περίπτωση δεν μπορείς να χαρακτηρίσεις ένα βιβλίο ως "ανόητο"· είναι πολύ πιο πάνω από τις δικές σου δυνάμεις! Ούτε "ελαφρύ" μπορείς να το πεις. Γράψε κάτι καλύτερο! Μπορείς; Όχι! Εκείνος όμως που εσύ λες "ελαφρύ" ή "ανόητο", έχει κάνει κάτι που δεν μπορείς εσύ να κάνεις! Άρα, εγώ υπήρξα ο ανόητος και γι' αυτό, λίαν συντόμως, θα αγοράσω ένα βιβλίο του Αυγούστου Κ. Αμφιβάλλω αν θα με ενδιαφέρει, αλλά σίγουρα δεν πρόκειται να είναι "ελαφρύ".

Βέβαια, είναι καλό να υπάρχει μια ιεράρχηση των όσων διαβάζεις. Δεν μπορείς να ξεκινάς με Κινγκ ή Νέζμπω και να μένεις εκεί! Δεν μπορείς να μην έχεις διαβάσει μεγάλους κλασσικούς και να πέφτεις με τα μούτρα στον 'Άρχοντα των Δακτυλιδιών!

Τέλος, η αξία ενός βιβλίου κι ενός καλού ντοκιμαντέρ, είναι δύο ποσά ανόμοια. Πλέον το ντοκιμαντέρ ενεργεί -σε εμένα- ως εφαλτήρια λίθος. Αν το θέμα του μου αρέσει, θα ψάξω και θα διαβάσω γι' αυτό. Είναι κάτι σαν ένα "σφηνάκι" γνώσης. Δεν μπορεί να συγκριθεί με ένα μεγάλο ποτήρι καλού κρασιού! Επίσης, αλλά πράγματα σου μένουν από το ένα, άλλα από το άλλο. Αυτό έχει να κάνει με τις αισθήσεις που ερεθίζονται. Στα ντοκιμαντέρ, χρησιμοποιούμε κυρίως την όραση και την ακοή. Στην ανάγνωση την όραση και την ομιλία! Στην πρώτη περίπτωση, οι εικόνες δίνονται έτοιμες, ενώ στην άλλη, πρέπει -έστω και κάπως αυθαίρετα- να τις παράξεις μόνος!
 

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Διαβάζουμε διότι απολαμβάνουμε το διάβασμα, για ποιον άλλο λόγο; Εμένα, ας πούμε, μου αρέσουν πολύ οι ιστορίες. Μου αρέσουν οι ταινίες, οι τηλεοπτικές σειρές, τα βιβλία, τα κόμιξ, το θέατρο, οι διηγήσεις άλλων ανθρώπων κ.ο.κ. Κάποιες φορές υπερέχει το ένα μέσο, άλλες φορές το άλλο. Πέρα απ' αυτό, διαβάζω για να ικανοποιώ την περιέργειά μου για διάφορα θέματα. Μπορεί να αφιερώσω ας πούμε πολλές ώρες διαβάζοντας τη Wikipedia, κάποιο περιοδικό ή το φόρουμ μας. Έχει πάψει προ πολλού να με ενδιαφέρει αν αυτό που διαβάζω (ή βλέπω ή ακούω) θεωρείται ελαφρύ, βαρύ, ποιοτικό ή μη από τους άλλους ανθρώπους. Η ζωή είναι μικρή και το διάβασμα απόλαυση. :)
 
Χωρίς να διαβάσω όλα τα παραπάνω, ο κύριος λόγος γιατί εγώ διαβάζω είναι γιατί μου είναι πνευματική τροφή το διάβασμα. Μου δίνει την απαραίτητη πνευματική ενέργεια και τα κατάλληλα ερεθίσματα να συνεχίσω τους στόχους μου και μου ανανεώνει τις διανοητικές και ψυχικές μου δυνάμεις. Όπως αν δεν φάω για αρκετό καιρό ατονώ, έτσι ατονώ και πνευματικά αν δεν διαβάσω κάτι για μέρες. Αύριο που περιμένω να μου ρθουν κάτι βιβλία μόλις θ΄αρχίσω να τα διαβάζω θα είναι σαν να βρίσκομαι στο πιο σικάτο εστιατόριο και τρώω τίποτα χαβιάρια κι αστακούς :)))
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Κατα κυριο λογο διαβαζα και διαβαζω για να ξεχνιεμαι απο οσα με περιβαλλουν. Μ'αρεσει να ταξιδευω στους κοσμους του βιβλιου, και μ'αρεσουν και συγκεκριμενοι "κοσμοι" που επισκεπτομαι πιο συχνα. Αυτο κυριως παει για τα μυθιστορηματα.

Δευτερος λογος ειναι γιατι μ'αρεσει να μαθαινω, να αποκτω γνωσεις. Απο κει και περα, απλα.. απολαμβανω το διαβασμα :)
 

Βάγγυ

Κοινωνός
Διαβάζουμε διότι απολαμβάνουμε το διάβασμα, για ποιον άλλο λόγο; Η ζωή είναι μικρή και το διάβασμα απόλαυση. :)
Κατα κυριο λογο διαβαζα και διαβαζω για να ξεχνιεμαι απο οσα με περιβαλλουν. Μ'αρεσει να ταξιδευω στους κοσμους του βιβλιου, και μ'αρεσουν και συγκεκριμενοι "κοσμοι" που επισκεπτομαι πιο συχνα.
Είπα να γράψω κι εγώ αλλά αυτές οι φράσεις με κάλυψαν πλήρως, οπότε ας μη φλυαρήσω άσκοπα!! :σύμφωνοι::μπράβο:
 

Κόρτο Μαλτέζε

Μεγάλος Βεζίρης της Βαγδάτης
Προσωπικό λέσχης
Διαβάζω από το δημοτικό. Το πρώτο μου βιβλίο (μυθιστόρημα) μου το δώρισαν όταν ήμουν στην δευτέρα δημοτικού (ήταν ο Τομ Σόγερ του Μαρκ Τουέιν) αλλά πέρασαν μερικά χρόνια πριν το διαβάσω. Ξεκίνησα να διαβάζω στην τετάρτη δημοτικού (το 1987) με τον Γύρο του κόσμου σε 80 ημέρες του Βερν. Στην τριακονταετία που πέρασε μπορώ να πω ότι έχω διαβάσει αρκετά σαν αριθμό βιβλίων (Αν και πριν ενταχθώ στην λέσχη έλεγα "Έχω πολλά βιβλία" τώρα βλέποντας βιβλιοθήκες όπως αυτή του Μακρυγιάννη πχ λέω "Έχω μερικά βιβλία" :) ). Ξέρω τι μου αρέσει να διαβάζω και τι όχι, δεν απαιτώ οι άλλοι να συμφωνούν με τα δικά μου γούστα και δεν ανήκω στην μάζα αυτών που που νομίζουν ότι θα ξεχωρίσουν από την μάζα κατηγορώντας την (αλλά προφανώς ανήκω στην μάζα των ψώνιων που κατηγορούμε τα άλλα ψώνια, τα οποία κατηγορούν την μάζα για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ψώνια). Διαβάζω ακόμα και βιβλία που δεν ανήκουν στα είδη που θα προτιμούσα συνήθως να διαβάσω και πιστεύω ότι ακόμα και στο πιο καλογραμμένο βιβλίο μπορεί ο ψείρας αναγνώστης να βρει ελαττώματα αλλά και στο πιο κακογραμμένο προτερήματα. Δεν έχει υπάρξει κανένα έτος από το 1987 ως σήμερα που να μην διαβάσω έστω 5-6 βιβλία αλλά πραγματικά δεν μπορώ να πω γιατί διαβάζω.

Ξεκίνησα να διαβάζω γιατί όταν ζεις σε χωριό στην εποχή πριν το ίντερνετ και την ιδιωτική τηλεόραση οι επιλογές μου για διασκέδαση ήταν περιορισμένες. Φαντάζομαι ότι μετά από τόσα χρόνια είναι για εμένα μια φυσική κατάσταση. Διαβάζω κυρίως για να διασκεδάσω. Διαβάζω πάνω από 350 μέρες τον χρόνο και το βρίσκω φοβερά διασκεδαστικό να διαβάσω 30-40 σελίδες την μέρα. Ακόμα και μετά από μια κουραστική μέρα μερικές σελίδες από ένα ενδιαφέρον βιβλίο μπορούν να με κάνουν να νιώσω καλύτερα... Ίσως τελικά να διαβάζω γιατί έτσι είμαι εγώ :ναι:
 

Μπου Ραντλι

Κοινωνός
Από πολύ μικρός, όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, τα βιβλία μου τραβούσαν έντονα την προσοχή. Πρώτα εγκυκλοπαίδειες, κυρίως μάλλον για τις εικόνες (πρώτο μου "κόλλημα" ήταν οι Σημαίες). Τα κλασικά εικονογραφημένα ήταν τέλεια επιλογή, καθότι έμοιαζαν λίγο με κόμικ, επίσης μπορούσα να αποκτώ ένα κάθε εβδομάδα (η Παιδική Βιβλιοθήκη της "Άγκυρας" και του Ιουλίου Βερν, ήταν ακριβά ως κανονικά βιβλία, οι γονείς μου δεν μπορούσαν ν'ανταποκρίνονται συνέχεια στις επιθυμίες μου). Το έκανα ενστικτωδώς κι ασυνείδητα, απλώς μου άρεσε τόσο πολύ που δεν μπορούσα ν'αντισταθώ. Είχα σφοδρή επιθυμία να μάθω για πρόσωπα και τόπους μακρινούς, με βοηθούσε ν'ονειρεύομαι πως θ'αλλάξω τον κόσμο (από πολύ μικρή ηλικία το φαντασιωνόμουν αυτό)...

Για να ξεφύγω από την πραγματικότητα, το έκανα μόνο στο στρατό (όσο κι αν φαίνεται περίεργο, στη μονάδα μου στη Λήμνο, υπήρχε οργανωμένη βιβλιοθήκη την οποία επισκέπτονταν ελάχιστοι φαντάροι).

Σίγουρα το διάβασμα μ'ωφέλησε εξαιρετικά : πλούτισα τις γνώσεις μου σε πολλά πεδία, διασκέδασα και ιδίως με τη φιλοσοφία προβληματίστηκα έντονα για πολλά ζητήματα. Άλλαξε σταδιακά η θεώρηση μου για την κοινωνία, γνωρίζω πως ισοβίως θα προσπαθώ να είμαι μ'ένα βιβλίο στο χέρι, στάση ζωής που αν συμβαδίζει με δυνατές πράξεις θα με κάνει πιο ώριμο κι ολοκληρωμένο...
 
Γιατί διαβάζουμε; Δύσκολη ερώτηση, το περιεχόμενο της οποίας με παραπέμπει στο γιατί τρώμε; Παραθέτοντας την προσωπική μου άποψη μπορώ να πω ότι απ τη στιγμή που κάποιος αδιάκοπα μεριμνά για την βρώση του σώματος, προκειμένου να εξυπηρετήσει τις καθημερινές του ανάγκες και εν τέλει να ζήσει εύλογα τίθεται το εξής ερώτημα : για την "τροφή του πνεύματος " δεν πρέπει να υπάρξει μέριμνα? Πρόκειται εξάλλου για την ανθρώπινη ύπαρξη με σώμα και πνεύμα. Δεν είναι παράλογο ,λοιπόν , να υπερμεριμνούμε για το πρώτο και να παραγκωνίζουμε το δεύτερο; Η ανάγνωση βιβλίων ,επομένως , κατά την ταπεινή μου άποψη αποτελεί μεταξύ άλλων ένα μέσο για την θρέψη του πνεύματος ....πρόκειται κατά κάποιον τρόπο για την ικανοποίηση μίας βιολογικής ανάγκης η οποία συνάμα εξασφαλίζει τη ζωή στον άνθρωπο , την οικοδόμηση μια ισορροπημένης προσωπικότας όπου το σώμα κ το πνεύμα χαιρουν ακρας υγειας αλλα και αξιοσημείωτες δυνατότητες εξέλιξης....
 

Αετός

Όμορφο Νιάτο
Κάπου είχα δει μια έρευνα που είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως το διάβασμα είναι υποκατάστατο σχέσεων...
 

Έλλη Μ

Κοινωνός
(αλλά προφανώς ανήκω στην μάζα των ψώνιων που κατηγορούμε τα άλλα ψώνια, τα οποία κατηγορούν την μάζα για να αποδείξουμε ότι δεν είμαστε ψώνια).
:κόλλα5:
Well said.
Κάπου είχα δει μια έρευνα που είχε καταλήξει στο συμπέρασμα πως το διάβασμα είναι υποκατάστατο σχέσεων...
όπως η σοκολάτα του σεχ;

Για να απαντησω στο ερώτημα (στοιχηματιζω οτι απο τα χείλη μου κρεμεστε, με κομμένη την ανάσα) εχω καταλήξει οτι διαβαζω γιατι μου αρεσει και εξαιτίας της περιέργειάς μου.
 
Last edited:

Αμνήμων

Όμορφο Νιάτο
Κάνοντας το αυτό θα ήθελα να μάθω πως κρίνετε το είδος βιβλίων των οποίον διαβάζει κάποιος και αν είναι σωστό τελικά να κατηγοριοποιούμε τους αναγνώστες σε σοβαρούς, ελαφρούς κτλ.



Είναι σωστό σε ένα παιδί να προσπαθείς να το εκπαιδεύσεις μόνο με βιβλία ή έστω, κατά κύριο λόγο με βιβλία; Όλοι έχουμε δει ντοκιμαντέρ, εκπαιδευτικές σειρές οι οποίες είναι πολύ ευχάριστες, περισσότερο κατατοπιστικές από ένα βιβλίο σε πολλές περιπτώσεις και θεωρώ ότι μαθαίνεις τελικά περισσότερα πράγματατα οποία σου μένουν πιο εύκολα. Έχουμε θεοποιήσει το βιβλίο το οποίο έχει μονοπωλήσει στα εκπαιδευτικά συστήματα και δεν υπάρχει καν στο μυαλό των εκπαιδευτικών ένας διαφορετικός τρόπος μετάδοσης γνώσεων, πιο φιλικός σε μικρά διαβολάκια.

Είναι ένας αναγνώστης ανάλαφρων αναγνωσμάτων λιγότερο καλλιεργημένος από έναν κλασσικών;



Οι επιλογές των βιβλίων για την κατανόηση ενός μηνύματος τελικά παίζουν κάποιο ρόλο ή απλά είναι καθαρά υποκειμενικό θέμα. Είναι σωστό να κρίνουμε κάποιον που διαβάζει Coelo σε σχέση με κάποιον που διαβάζει Yalom κτλ; Έχει κάποια βάση η σύγκριση αυτή ή είναι τελείως άτοπη και κατ' επέκταση έχει βάση η σύγκριση που κάνουμε σε αναγνώστες βιβλίων με φανατικούς φίλους του σινεμά;

Νομίζω ότι το θέμα αυτό έχει αδικηθεί και δεν έχει πάρει την έκταση που θα έπρεπε στο φόρουμ. Εκτός από το βασικό ερώτημα «γιατί διαβάζουμε;» ο δημιουργός του θέματος θέτει και άλλα ερωτήματα εξίσου σημαντικά για τα οποία δεν έχουμε ασχοληθεί όσο θα έπρεπε και κυρίως δημιουργεί αφορμές για άλλα ερωτήματα από τα οποία το κυριότερο από αυτά, για μένα είναι «το διάβασμα σε κάνει καλύτερο άνθρωπο;»

Στο ερώτημα «γιατί διαβάζουμε» θα συμφωνούσα με τους προηγούμενους που απαντήσαν ότι διαβάζουμε γιατί μας αρέσει να διαβάζουμε και ταυτόχρονα μας βοηθάει να βελτιωθούμε σε ορισμένους τομείς αλλά δεν μπορώ να μην λάβω υπόψη μου την πραγματικότητα, τουλάχιστον τη δική μου, που μου υποδεικνύει ότι το διάβασμα είναι η καλύτερη επιλογή που έχω μέσα στις δυνατές επιλογές που μπορώ να έχω. Αν πχ είχα άπειρα χρήματα θα διάβαζα όσο διαβάζω ή θα έκανα κάτι άλλο όπως να ταξιδεύω περισσότερο ή να πηγαίνω περισσότερο στο θέατρο; Αν είμασταν μόνοι μας στον κόσμο θα κλεινόμασταν σε μια βιβλιοθήκη και θα διαβάζαμε συνεχώς; Πως αλλάζει το νόημα των επιλογών μας όταν δεν υπάρχουν οι άλλοι, για ποιο λόγω πχ να βελτιώσουμε το λεξιλόγιό μας;

Στο θέμα της εκπαίδευσης νομίζω ότι το βιβλίο σταδιακά θα ξεπεραστεί όχι όμως και το διάβασμα, θα διαβάζουμε αλλά σε συνδυασμό με άλλα μέσα όσο βέβαια έχουμε τη δυνατότητα της χρήσης άλλων μέσων. Το μεγάλο πλεονέκτημα του βιβλίου είναι ότι είναι αυτόνομο, δεν χρειάζεται ενέργεια για να λειτουργήσει και επιπλέον το χαρτί έχει αποδειχτεί το ποιο αξιόπιστο μέσο μετάδοσης πληροφοριών.

Τα άλλα ερωτήματα καθώς και αυτό που έθεσα εγώ σχετικά με την ηθική επίδραση του διαβάσματος στον άνθρωπο είναι αλληλένδετα. Εγώ είμαι απόλυτα πεπεισμένος ότι δεν πρέπει να κρίνουμε τους ανθρώπους ούτε με το τι διαβάζουν ούτε με το πόσο έχουν διαβάσει ούτε με το πόσα πτυχία έχουν, ο καθένας θα βρει στα βιβλία αυτό που τον βολεύει και ο κακός θα γίνει χειρότερος και ο καλός καλύτερος, το μόνο βέβαιο είναι ότι το διάβασμα επιτείνει αυτό που ήδη είναι ο καθένας, τώρα βέβαια γεννιέται το ερώτημα πως θα δημιουργήσουμε καλούς ανθρώπους αν όχι με το διάβασμα αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση.

Και τέλος μήπως πρέπει να σκεφτούμε σοβαρά ότι η προμήθεια βιβλίων και το διάβασμα τους είναι μια απόλυτα εγωιστική διαδικασία. Πρώτα πρώτα η βελτίωση του εαυτού μέσα από το διάβασμα σκοπεύει στη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας μας με σκοπό να γίνουμε καλύτεροι από τους άλλους, έπειτα οι περισσότεροι από εμάς σίγουρα έχουμε βιβλία που δεν τα έχουμε διαβάσει και βιβλία που επιδέχονται δεύτερη και τρίτη ανάγνωση, παρόλαυτά λίγοι θα έχουμε σκεφτεί όταν μπαίνουμε στο βιβλιοπωλείο να αγοράσουμε ένα καινούργιο βιβλίο αντί αυτής της αγοράς να δώσουμε τα χρήματα στον ζητιάνο που είναι απέξω
 
η απάντηση για μένα είναι σαφής, και δέν αφορά μόνο το διάβασμα :
σε μιά πρώτη εποπτεία, διαβάζουμε διότι είμαστε κοινωνικά όντα - διότι το διάβασμα μας διοχετεύει κοινωνικότητα : παραστάσεις, ιδέες, εμπειρίες, διδαχές.
σε μιά δεύτερη εποπτεία, ίσως λίγο πιό ψυχολογική, διαβάζουμε βιβλία, διότι μέσα σ' αυτά διαβάζουμε τη ''ζωή'' (ακόμα και στα φαντασίας), διαβάζουμε ό,τι μπορεί να υπάρχει απο τη δική μας ψυχή μέσα σ' ό,τι αναγιγνώσκουμε.
η τρίτη εποπτεία είναι ίσως η πιό περίεργη και η πιό αληθινή : διαβάζοντας, ξορκίζουμε το φόβο του θανάτου (προσοχή εδώ : το διάβασμα δέν είναι το μόνο και αποκλειστικό αντίδοτο, έχει όμως το μακρότερο χρόνο δράσεως).

άν το 'σκέπτομαι' σημαίνει 'υπάρχω', το ''διαβάζω'' σημαίνει το ''ζώ''.
 

Κουκουβάγιας

Όμορφο Νιάτο
είναι και αυτό μερικές φορές...υποβοηθούμενη ερωτική φαντασίωση :)

Ενδιαφέρουσες απόψεις:
"... ο καθένας θα βρει στα βιβλία αυτό που τον βολεύει και ο κακός θα γίνει χειρότερος και ο καλός καλύτερος, το μόνο βέβαιο είναι ότι το διάβασμα επιτείνει αυτό που ήδη είναι ο καθένας"
(συμφωνώ : και ο Κατσούλας διάβαζε σατανιστικά βιβλία και του απόστριψε)
"...τώρα βέβαια γεννιέται το ερώτημα πως θα δημιουργήσουμε καλούς ανθρώπους αν όχι με το διάβασμα αλλά αυτή είναι μια άλλη συζήτηση."
(τα βιβλία είναι σαν τα γυμναστήρια: άλλα γυμνάζουν σωστά το σώμα, άλλα σε κάνουν χαζομποντιμπίλτερα και άλλα σου προκαλούν κακώσεις , τενοντίτιδες και πόνους... γενικά οι κλασσικοί συγγραφείς, Αρχαίοι, Σαίξπηρ , Ντοστογιέφκι...είναι εργαλεία που ανοίγουν τα μάτια...)

Γιατί διαβάζουμε; γιατί ταξιδεύουμε;
Για να γνωρίσουμε τους ανθρώπους και τον κόσμο...
Για να εκπαιδευτούμε...
Για να ξεχαστούμε...
Για να αποδράσουμε...
Για να φαντασιωθούμε...
Για να απαντήσουμε στα βασικά υπαρξιακά ερωτήματα
Για να βρούμε συμβουλές και οδηγίες
Για να ναρκισσευτούμε...
 
Last edited by a moderator:

Οδυσσεας Βεντρις

Όμορφο Νιάτο
Ο καθενας ισως να διαβαζει για διαφορετικους λογους και για την καλυψη καποιου σκοπου..πιστευω οτι το διαβασμα ειναι σαν την μουσικη ή σαν ενα τραγουδι ο καθενας διαβαζει βιβλια για την εκπληρωση συναισθηματικων ή πνευματικων ή αλλων αναγκων.Εγω διαβαζω γιατι μεσα απο το διαβασμα γινομαι μελος μια ιστοριας..γνωριζω νεα πραγματα ..βλεπω τα πραγματα απο την οπτικη γωνια των ηρωων και αυτο με βοηθα να βλεπω τα πραγματα με αλλη οπτικη γωνια και στη ζωη μου..η μοναδικη αισθηση να ταξιδευω τα μεσημερια και να βρισκω παρεα μεσα στα βιβλια..η συγκινηση ..η χαρα..η λυπη που μου δημιουργουν τα βιβλια ηταν ενα ακομη κινητρο να θελω να τα διαβασω..απο ποκυ μικρος ειχα ερωτευτει και γοητευτει απο τα βιβλια .. Μοναχικος οπως ημουν τα βιβλια ηταν για εμενα απιδρασεις απο την ρουτινα..Δεν θυμαμαι ποτε να διαβασα απο αναγκη ή λογω επιβολης ,διαβαζα παντα επειδη το ηθελα και γνωριζωντας πως αν δεν διαβασω η ζωη μου δεν εχει νοημα..συνεπως το διαβασμα ειναι για εμενα φιλος στα ασχημα και στα δυσκολα.. Με βγαζει απο την καθημερινοτητα και με ταξιδευει.
 

Ζενίτ

Όμορφο Νιάτο
Την συγκεκριμένη περίοδο (καλοκαίρι) διαβάζω επειδή έχοντας τελειώσει την εξεταστική και βρισκόμενος πλέον στην θάλασσα με ξεκουράζει να έχω το βιβλιαράκι μου στην παραλία. Τουλάχιστον τις πρώτες μέρες!
Επίσης είναι κάτι που κάνω πολλά χρόνια και ίσως είναι ένα είδος τελετουργικού - το διάβασμα στην παραλία, που το έχω συνδυάσει με την έναρξη των καλοκαιρινών διακοπών, την ξεκούραση, ανεμελιά κλπ
 

Πριγκήπισσα

Όμορφο Νιάτο
γιατι διαβαζουμε;
ειναι προσωπικο. πολλα απο τα μελη θεωρω πως ειπαν αυτο που θα ηθελα να πω, αλλα δεν ειναι και ακριβως. νομιζω ειναι απλα προσωπικο το γιατι του καθενος. για να παρει εκταση αυτο, πρεπει να εμβαθυνεις στην προσωπικοτητα του αλλου. δλδ ειναι κατι ομορφο οπως το βλεπω εγω. μπορει να ειναι κ η απαντηση μου αυτη, αλλα πρεπει να το σκεφτω. οσο γραφω, μου ερχονται κ αλλα.

πως κρίνετε το είδος βιβλίων των οποίον διαβάζει κάποιος;
αυτο ειναι πολυ ενδιαφερον. γιατι για μενα, για να κανεις κριτικη στα ειδη των βιβλιων που διαβαζουν οι αλλοι, πρεπει να εχεις παρει μια γευση απο ολα μονος σου. πιστευω ειναι πολυ δυσκολο να κρινεις αντικειμενικα. αυτο απο καποια που κρινει, αλλα κρινει πολυ υποκειμενικα και νομιζω ειναι λαθος, αλλα παρασυρομαι. δλδ ενω δεν μπορω να κρινω ιστορικα βιβλια, που σε καποιον μπορει να αρεσουν, τα κρινω εν τελει ως "σοβαρα" κ "βαρια" αλλα δεν τα εχω διαβασει αρα δεν εχω κ γνωση. τελος παντων, αυτο που θελω να πω περι κριτικης ειναι οτι η ημιμαθεια ειναι κακη κ καλο θα ηταν να εχουμε δημιουργησει πρωτα μια ολοκληρωμενη αποψη απο την εμπειρια μας ως αναγνωστες πριν ξεκινησουμε να κρινουμε κατι αλλο.

Είναι σωστό σε ένα παιδί να προσπαθείς να το εκπαιδεύσεις μόνο με βιβλία ή έστω, κατά κύριο λόγο με βιβλία;
ναι, νομιζω. δηλαδη νομιζω πως τα παιδια τα βοηθανε τα βιβλια να ανακαλυψουν διαφορα. ξεκινωντας απο τα παραμυθια ηδη ειναι τεραστιο πραγμα αυτο που λαμβανουν εγκεφαλικα. η φαντασια ειναι το μεγαλυτερο οπλο εναντια στον τροπο που λειτουργει η διαφθορα κ νομιζω πως τα βιβλια που διδασκουν στα σχολεια, την κατακρεουργουν. αλλα τεινω πιο πολυ στο "κατα κυριο λογο" κ οχι στο "μονο με βιβλια" γιατι καποια πραγματα πρεπει να τα μαθεις τρωγοντας τα μουτρα σου. τα οπλα να αντιμετωπισεις την αποτυχια ομως, νομιζω πως ανετα καποιος μπορει να τα λαβει απο το διαβασμα βιβλιων. ναι.


Τα βιβλία τα οποία διαβάζω, όσο περισσότερο περνάει ο καιρός, παρατηρώ ότι με ευχαριστούν αυτά τα οποία είναι λίγο πιο δύσκολα στην ανάγνωση και προσπαθούν να σου μεταφέρουν τα ίδια μηνύματα με σοβαρότερη συγγραφή. Αυτό με κάνει περισσότερο έξυπνο; Ήμουν λιγότερο έξυπνος παλιότερα; Είναι ένας αναγνώστης ανάλαφρων αναγνωσμάτων λιγότερο καλλιεργημένος από έναν κλασσικών;
εμμμ... θα ελεγα οτι μαλλον ειναι ασχετο με το τι διαβαζεις το ποσο εξυπνος εισαι, αλλα σιγουρα το να κατανοεις δυσκολονοητα πραγματα με περισσοτερη ευκολια απ'οτι το κανουν οι αλλοι σε καθιστα πιο ικανο. που σημαινει οτι μπορει να εισαι κ πιο δουλευταρας κ λιγοτερο τεμπελης απο αλλους οσο αφορα την προσπαθεια. δλδ σε καθιστα κ πιο θαραλλεο απο αλλους αλλα δεν νομιζω περισσοτερο η λιγοτερο εξυπνο κ καλλιεργημενο. γιατι εξαρταται την μορφωση. ειναι κοινωνικο το θεμα, δυστυχως δλδ, αλλα ο καθενας κρινει τι ειναι εξυπνο κ τι οχι με βαση το τι βλεπει κ οχι το τι ισχυει. για μενα, απλα οσο το διασκεδαζεις, συνεχισε να διαβαζεις. ο,τι κ αν ειναι, μαλλον δεν εχει καμια σημασια. κ το λεω αυτο με αγαπη.

Είναι σωστό να δυσανασχετούμε γι' αυτό; Τι θα λέγατε στο παιδί σας παράδειγμα. Μην δεις μια ταινία, η οποία δείχνει έναν καλό ήρωα να ρισκάρει και να προσπαθεί να πιάσει έναν κακό αλλά να διαβάσει ένα βιβλίο με αντίστοιχο νόημα; Μέσα του ο καθένας τι πιστεύει ότι είναι πιο σωστό; Πως θα κρίνατε κάποιον που θα διάβαζε την Απολογία του Σωκράτη σε σχέση με κάποιον ο οποίος θα έβλεπε την οπτικοακουστική της εκδοχή;. Κάποιον που θα έβλεπε την σειρά Φιλόσοφοι animated ή αντίστοιχες ταινίες συγκριτικά με αυτούς που διαβάζουν τα βιβλία τους.
οπως ειπα κ πιο πανω, το βιβλιο εχει την ικανοτητα να τριγκαρει (πω λεξάρα) την φαντασια αρα εκει νομιζω ειναι ολη η ιστορια. δλδ ωραιες ειναι οι ταινιες κ καποιες ειναι κ πιο ωραιες απο ορισμενα βιβλια - ναι ειναι, αλλα αν θες να περασεις σε καποιον καποιο νοημα καλυτερα να του πεις την ιστορια κ να την φανταστει πρωτα πριν την δει ή να την διαβασει. γιατι μετα αυτο που θα δει, θα του μεινει. απο αυτη την αποψη νομιζω ειναι καλυτερα να φανταστει κατι κ να του μεινει γτ το οτιδηποτε δει επειτα, θα τριγκαρει αυτη την αναμνηση κ ετσι θα αναπτυξει πιο γρηγορα την κριτικη σκεψη. που σημαινει οτι θα εχει ολοκληρωμενη αποψη. νομιζω, δεν ξερω.

Είναι σωστό να κρίνουμε κάποιον που διαβάζει Coelo σε σχέση με κάποιον που διαβάζει Yalom κτλ; Έχει κάποια βάση η σύγκριση αυτή ή είναι τελείως άτοπη και κατ' επέκταση έχει βάση η σύγκριση που κάνουμε σε αναγνώστες βιβλίων με φανατικούς φίλους του σινεμά;
δε νομιζω οτι εχει βαση. αλλο το ενα κ αλλο το αλλο. τα αγαπαμε για διαφορετικους λογους. δλδ πως να συγκρινεις την ταινια lotr με το βιβλιο; ειναι λαθος πιστευω , γιατι η ταινια ειναι μεν βασισμενη στο βιβλιο, αλλα καμια σχεση. οταν διαβαζεις, δν μπορεις να φανταστεις με το μυαλο του σκηνοθετη. φανταζεσαι με το μυαλο του αναγνωστη. το ιδιο πραγμα ειναι; αλλη δουλεια ο ενας, αλλη ο αλλος. η αρμονικη συνεργασια των δυο παντως, νομιζω βγαζει ενα απιθανο αποτελεσμα. αλλα δυστυχως ο διαχωρισμος αυτος, που κατατασσει τον εναν κ τον αλλον σε διαφορετικα πεδια επαγγελματος ας πουμε, συνηθως δν οδηγει σε κανενος ειδους αρμονια. αυτο ειναι το δραματικο της υποθεσης, αλλα πιστευω δεν ειναι ολοι ετσι. καποιοι παντρευουν τις δυναμεις τους κ σωζουν την ανθρωποτητα.

ουφ.. ελπιζω να μην κουρασα, προσπαθησα να απαντησω σε ολες τις ερωτησεις. νομιζω ειναι φοβερο θεμα κ μπραβο σου που το ανοιξες. κ ικανοποιησα κ την αναγκη μου να γραψω για σημερα :αγαπώ:
 

Τσίου

Μύστης
Ξεκίνησα να διαβάζω για τους λάθος λόγους. Στην πορεία οι λόγοι άλλαξαν αλλά συνέχισαν να είναι λάθος :)))) (Ζηλεύω όσους έχουν έμφυτη την αγάπη για τη λογοτεχνία :ναι: )
 
Top