Γάμος: Υπέρ ή κατά;

Ίζι

Κυρά των Σκιών
Σ'αυτό που ρωτάς, όχι, δεν θέλω να παντρευτώ, αλλά από που κι ως που να καταργήσει κανείς το θεσμό του γάμου; Όχι βέβαια. Πως σου ήρθε αυτό;
Μου ήρθε, γιατί όταν κάποιος λέει ότι είναι κατά ενός πράγματος, θεσμού, οτιδήποτε, συνήθως εννοεί ότι δεν συμφωνεί ιδεολογικά με την ύπαρξή του, όχι ότι δεν θέλει να εμπλακεί ο ίδιος μ' αυτό. Αν εγώ για παράδειγμα πω ότι είμαι κατά του θεσμού της παρέλασης στις εθνικές εορτές, σημαίνει ότι δεν θέλω να γίνονται πουθενά παρελάσεις, όχι ότι δεν θα πάρω μέρος εγώ η ίδια. Έτσι, κι όταν λέμε ότι είμαστε κατά του γάμου των ομοφυλόφιλων, εννοούμε ότι δεν θέλουμε να παντρεύονται οι ομοφυλόφιλοι όχι ότι δεν θέλουμε να κάνουμε οι ίδιοι ομοφυλοφιλικό γάμο. Κάποιος που δεν θέλει να παντρευτεί αλλά αναγνωρίζει στους άλλους το δικαίωμα να το κάνουν, κατά τη γνώμη μου δεν είναι κατά του γάμου. Κατά του γάμου είναι αυτός που θέλει να σταματήσουν να γίνονται γάμοι. Ελπίζω να το εξήγησα καλά και να μην τα μπέρδεψα περισσότερο τα πράγματα.
 
Σημ. Μην ξεχνάμε και τις παραδόσεις, κάθε μέρος έχει και τα δικά του.
Παράδειγμα: Κρητικός γάμος. ΚΟΛΑΣΗ, να μην θες να ξημερώσει.
 
Υ.Γ. Αφήστε τους γκέι να κάνουν ότι γουστάρουν. Μα τι ζόρι τραβάτε τέλος πάντων; Τι φοβάστε;
Ελπίζω να μην εννοείς εμάς γιατί θα με κουφάνεις τελείως. Οσοι παραπάνω μιλήσαμε για τους γκέι, είπαμε το ακριβώς αντίθετο. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν :)))


@Στράτη, για όλα τα σχόλιά σου στο νήμα αυτό, απλά :προσκυνώ::προσκυνώ::προσκυνώ:
 
Last edited:

Αγγελίνα

Όμορφο Νιάτο
Ήθελα να αρχίσω πιο ομαλά, αλλά είδα την άποψη του αξιότιμου κυρίου Γιωσαφάτ και άλλαξα διάθεση.

Καταρχάς, αυτό που διαφεύγει στην γλαφυρή σκηνή, όπου ο σύζυγος ξεψειρίζει τη σύζυγό του, είναι το εναρκτήριο λάκτισμα της τραγικής αυτής εμπειρίας: η ύπαρξη παιδιών. Χωρίς τα παιδιά, θα ήταν μάλλον απίθανο να κολλήσει ψείρες η σύζυγος και να υποβάλει τον λεπτεπίλεπτο σύζυγό της σε αυτή τη βάναυση διαδικασία. Και, βασικά, η ύπαρξη των παιδιών είναι που προκαλεί (στους ανεπίτρεπτα αφελείς που περιμένουν όλος ο έγγαμος βίος να κυλήσει όπως το μήνα του μέλιτος) όλη αυτή τη φθορά, την τριβή και τη ματαίωση. Κάποιοι (μάλλον οι λιγότεροι) είναι συνειδητοποιημένοι και δεν περιμένουν να είναι η εμπειρία αυτή βόλτα σε καταπράσινο λιβάδι. Αντιπαρέρχονται τις κακές στιγμές και μένουν στις πολύ, μα πολύ περισσότερες καλές. Στην ευτυχία, την ικανοποίηση και την πληρότητα που σου προσφέρει η αίσθηση να μοιράζεσαι κάθε στιγμή της ζωής σου τον άνθρωπο που αγαπάς, να είσαι πραγματικά το άλλο του μισό κι εκείνος το δικό σου, να φέρνεις νέους ανθρώπους στον κόσμο, φορείς αισιοδοξίας κι ελπίδας για το μέλλον.Οι υπόλοιποι, καλά θα κάνουν να μην παντρεύονται και, κυρίως, να μην κάνουν παιδιά. Το μόνο που καταφέρνουν είναι να καταστρέφουν τη ζωή τους, μαζί με των άλλων - και μιλώ και για τα δύο φύλα.

Η γνώμη μου είναι πως ο γάμος, σαν θεσμός, δεν επιφέρει από μόνος του κάποια αλλαγή στη σχέση του ζευγαριού. Η ρουτίνα της συμβίωσης είναι η ίδια, είτε είσαι παντρεμένος, είτε συζείς. Αν είναι να πλήξεις και να θέλεις να ξεφύγεις, δεν το γλυτώνεις με τίποτα. Τους συγγενείς μπορείς να τους κρατάς σε απόσταση, αν το θέλεις, ούτως ή άλλως. Επίσης, κανείς δε σου βάζει το πιστόλι στον κρόταφο να παντρευτείς στο κτήμα νάσιουτζικ, με γλέντια και φαμφάρες. Η ίδια δουλειά γίνεται κι αν πάει το ζευγάρι σε ένα ξωκκλήσι, μόνο με τον κουμπάρο. Δε φταίει το μυστήριο που εμείς οι άνθρωποι το ξεχαρβαλώσαμε έτσι.

Όλα αυτά τα γράφω εκ πείρας. Έχω συζήσει, έχω ζήσει παντρεμένη χωρίς παιδιά, ζω τώρα με την οικογένειά μου.

Νομίζω πως η τοποθέτηση του Νικόλα είναι πολύ ώριμη και συμφωνώ μαζί του.
 
Μου ήρθε, γιατί όταν κάποιος λέει ότι είναι κατά ενός πράγματος, θεσμού, οτιδήποτε, συνήθως εννοεί ότι δεν συμφωνεί ιδεολογικά με την ύπαρξή του, όχι ότι δεν θέλει να εμπλακεί ο ίδιος μ' αυτό. Αν εγώ για παράδειγμα πω ότι είμαι κατά του θεσμού της παρέλασης στις εθνικές εορτές, σημαίνει ότι δεν θέλω να γίνονται πουθενά παρελάσεις, όχι ότι δεν θα πάρω μέρος εγώ η ίδια. Έτσι, κι όταν λέμε ότι είμαστε κατά του γάμου των ομοφυλόφιλων, εννοούμε ότι δεν θέλουμε να παντρεύονται οι ομοφυλόφιλοι όχι ότι δεν θέλουμε να κάνουμε οι ίδιοι ομοφυλοφιλικό γάμο. Κάποιος που δεν θέλει να παντρευτεί αλλά αναγνωρίζει στους άλλους το δικαίωμα να το κάνουν, κατά τη γνώμη μου δεν είναι κατά του γάμου. Κατά του γάμου είναι αυτός που θέλει να σταματήσουν να γίνονται γάμοι. Ελπίζω να το εξήγησα καλά και να μην τα μπέρδεψα περισσότερο τα πράγματα.
Είσαι σαφέστατη. Εγώ έκανα λάθος που έθεσα το θέμα με υπέρ και κατά. Απλώς, λέγοντας "κατά", εννοούσα ότι δεν βρίσκω κάποιο ουσιαστικό λόγο να παντρευτώ. Α, μόνο για να κάνω το χατήρι της όποιας κοπελιάς να ντυθεί νυφούλα. Αυτό ναι.

Το "κατά" αυτό που λες σημαίνει, λάθος έκφραση λοιπόν.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Εγω παλι δε συμφωνω και τοσο με τον ορισμο της Ιζυ. :))))

"Ειμαι κατα του γαμου" μπορει να σημαινει, οπως και πιστευω οτι σημαινει συνηθως, "Το θεωρω κακο, εγω δεν θα το κανω, αλλα οποιος θελει να φαει το κεφαλι του προβλημα του", οχι απαραιτητα "πρεπει να καταργηθει για ολους".

Βεβαια, οταν καποιος ειναι ακραια εναντιον του γαμου, ή του γαμου ομοφυλοφιλων και παλι "κατα" θα πει.

Τεσπα, παρενθεση, μη δωσετε σημασια :)))
 
Last edited:
Ελπίζω να μην εννοείς εμάς γιατί θα με κουφάνεις τελείως. Οσοι παραπάνω μιλήσαμε για τους γκέι, είπαμε το ακριβώς αντίθετο. Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούν να κάνουν ό,τι γουστάρουν :)))
Ε, ναι ρε συ, προφανώς δεν εννούσα εσάς. Ήταν η φωνή της διαμαρτυρίας προς τους κολλημένους.:))))

@'Ετσι το καταλαβαίνω κι έτσι το εννοούσα, Αντέρωτα, όμως νομίζω ότι έχει δίκιο η Ίζι. Όπως και να'χει, δεν αλλάζει η ουσία.
 
Last edited:
Eντάξει, απλά έτσι όπως το είπες, μπερδεύτηκα :))

Νομίζω, ότι ο Αντέρωτας έχει δίκιο γιατί το έχω ακούσει από αρκετούς να το διατυπώνουν ακριβώς έτσι. Υπάρχουν όμως και άλλοι που κάνουν σαφή τον διαχωρισμό από την αρχή. Νομίζω ότι σωστότερο θα ήταν στην περίπτωση αυτή να πει κανείς ότι είναι κατά του δικού του γάμου, συγκεκριμένα.
 

Διατσέντα

Λαίδη Βιβλιοδέτρα
Μια πρόσφατα χωρισμένη λέει: η ζωή δεν αξίζει αν δεν αφιερωθείς σ’ έναν έρωτα έστω και μια φορά μέχρι να πεθάνεις. Ο γάμος είναι περίεργη ιστορία και το κάθε ζευγάρι τον φτιάχνει στα μέτρα του. Αν γύριζα πίσω το χρόνο θα έκανα ακριβώς τα ίδια. Θα παντρευόμουν στην εκκλησία, με τους φίλους μου στο ψαλτήρι να ψέλνουν θεϊκά σε βαθμό που να κλαίω σαν χαζή απ’ τη συγκίνηση τέτοιου δώρου...θα είχα τον ίδιο λιγοστό αριθμό καλεσμένων, θα φορούσα το νυφικό δικής μου επιλογής, ραμμένο κι όχι έτοιμο, το ταίρι μου ίσως έβγαζε έρπη στα χείλη απ’ το άγχος, ενώ εγώ όχι, θα έκλαιγα από τεράστια χαρά και συγκίνηση...ένα πράγμα θα άλλαζα. Το γλέντι. Λόγω πένθους τότε είμασταν μαζεμένοι και δεν κάναμε το γλέντι που θα έπρεπε να κάνουμε...Μιλώ για τότε...Αν στη ζωή μου ερχόταν ένας νέος σύντροφος (πράγμα που έχω ξεγραμμένο) θα ήθελα να είμαι σίγουρη για ένα πράγμα. Ότι θα ήξερε και θα αξιολογούσε όπως εγώ τι εστί ζωή κοινή σε καθημερινή βάση και σε βάθος χρόνου. Θα έπρεπε να είχε πάθει ήδη για να είχε μάθει. Θα έπρεπε να ξέρει και να είναι σίγουρος για μένα όπως κι εγώ για κείνον. Αλλιώς δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Κανένα όμως. Η μοναξιά είναι απείρως προτιμότερη. Αλλά αν ερχόταν ένας τέτοιος σύντροφος στη ζωή μου, θα μου έφτανε να σταθούμε ο ένας απέναντι στον άλλο, να πούμε τι νιώθουμε, να φτιάξουμε μια γλυκιά καθημερινότητα (αλλά με κάμποσες δραστηριότητες, γιατί εγώ πλήττω με την ακινησία) κι αυτό θα ήταν όλο. Μετά κι αμέσως κοινή ζωή. Κι ό,τι ήθελε συμβεί, κοινή ζωή. Η πιο πάνω ιστορία με τον σύζυγο που δεν άντεχε την ασθένεια της συζύγου και των παιδιών τους, είναι ό,τι χειρότερο. Κοινή ζωή σημαίνει τα πάντα. Είναι εφικτό. Δεν ανήκει στη σφαίρα του 1900. Δεν υπάρχει μεγαλύτερη πληρότητα απ’ τον έρωτα, τη φιλία, την πίστη μ’ έναν σύντροφο. Σχέση σε βάθος. Ανεκτίμητη σχέση άμα την έχεις. Δεν πεθαίνεις αν δεν την έχεις. Απλά είσαι λειψός...

Ερωτευθείτε, δοθείτε, πάρετε κατ’ αποκλειστικότητα. Σπουδαία εμπειρία. Φοβερή δυστυχία όταν χάνεται...Πιστέψτε με...δεν έχεις πού να σταθείς...φεύγει η γη κάτω απ’ τα πόδια σου...
 

Λούση

Κοινωνός
Εγώ είμαι ουδέτερη στο θέμα του γάμου, δηλαδή αν βρω τον κατάλληλο και είμαι σίγουρη πως θέλω με αυτόν τον άνθρωπο να συνεχίσω την ζωή μου και να είναι ο μοναδικός, τότε ναι. Αλλά γενικότερα πριν το γάμο καλό θα ήταν να συγκατοικήσεις κιόλας, να δεις πως θα είναι και αν θα σου αρέσει. Ετσι θα δεις αν όντως ταιριάζετε και πως θα τα πηγαίνετε και μετά από ένα χρόνο σχέσης, γιατί το να παίρνει κανείς διαζύγιο δεν είναι και ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να κάνει. Προσωπικά θα επιδίωκα συγκατοίκηση για αρχή και αν έβλεπα πως μου αρέσει η ζωή μου με αυτόν τον άνθρωπο τότε ναι, θα ήθελα και να τον παντρευτώ.
 
Συμφωνω με την Λουση, εχω κι εγω σχεδον την ιδια αντιληψη. Γενικα, ειμαι υπερ του γαμου. Δεν με ''καιει'' να παντρευτω ντε και καλα, αλλα αν προκυψει δεν θα πω ''οχι''. Για αρχη ομως, θα επεδιωκα συγκατοικηση. :)
 

Αντίβαρο

Κοινωνός
"τι αξία έχει ο γάμος στην αγάπη μας μπροστά, είναι κι άλλοι παντρεμένοι και όμως ζούνε χωριστά."
-Ζαμπέτας
 

Κλεομένης

Όμορφο Νιάτο
Γεια και χαρά σε όλη την ομάδα. Εγώ είμαι ξεκάθαρα υπέρ του γάμου και μάλιστα με την έννοια του παραδοσιακού γάμου, που περιλαμβάνει θρησκευτική τελετή, κουφέτα και στη συνέχεια γλέντι με όλους τους συγγενείς και φίλους. Με πολλά απ' όσα διάβασα εδώ συμφωνώ, αλλά η άποψή μου παραμένει η ίδια. Και είμαι 20 και βάλε χρόνια παντρεμένος... (όπως είπε κι ο Νικόλας Δε Κιντ η εμπειρία έχει μεγαλύτερο βάρος από τη θεωρία :φρύδια:)
 
Top