Λοιπόν, το πιστεύεις ότι από Διδότου πέρναγα συχνά και το μόνο που θυμάμαι είναι το Οδός Πανός και το Gutenberg?

To Bootique δεν μ'αρεσε. Δεν πήγα ποτέ, απλά δεν μ'άρεσε γενικά η όλη ατμόσφαιρα της Π. Ιωακείμ κυρίως μετά τον covid που παράγινε. Τα πρηγούμενα χρόνια ήταν "κάπως" μεν, αλλά σε ανεκτά επίπεδα. Το Επί λέξει έγινε κάπου μεταξύ '18-'22,5 (αναφέρω τις χρονιές που εργαζόμουν στην περιοχή του Κολωνακίου -στα γράφω αυτά για να το παίξω Αθηναίος τώρα....

). Δεν το επισκέφθηκα ούτε αυτό. Επισκέφθηκα τον Σκίουρο, τον οποίο αγαπώ ως χώρο και ως ατμόσφαιρα και είναι και σε μια per excellence αθηναϊκή πλατεία (για το πώς έγινε με τα μαγαζιά που άνοιξαν εκεί, ας μην το συζητήσω).
Τα δυο της Δροσοπούλου τα ξέρω, δεν μπήκα ποτέ μέσα, αγνοώ το γιατί. Ο μετεωρίτης δεν μ'αρέσει, μην με ρωτάς το λόγο. Απ'την αρχή που άνοιξε κάτι μου'βγαζε, όχι απαραίτητα αρνητικό, απλά κάτι που μ'έκανε να μην θέλω να παω, τόσο απλά. Περίπου το ίδιο ισχύει και για το ΣΚΡΙΠ. Πέρασα απ'έξω πολλές φορές φέτο, χάζεψα τη βιτρίνα, μέσα δεν μπήκα. Παραείναι μικρό και παραείναι πολλοί οι επιμελώς ατημέλητα ενδεδυμένοι τύποι & τύπισσες που σουλατσάρουν παριστάνοντας τους ενδιαφερόμενους και αποθαρρύνομαι. Συμπάθα με, γερνάω και παραξενεύω.
Προσωπικά μ'αρέσει η Πρωτοπορία και τα περίπτερα της Ακαδημίας -αυτά τα δεύτερα επειδή συχνάζουν άνρθωποι που ξέρουν πράγματι τι ψάχνουν.