Βιβλία ή συγγραφείς που θέλουμε να διαβάσουμε αλλά για κάποιο λόγο συνεχώς το αναβάλουμε...

[Ερανιστής]

-θουκυδιδης, Ιστορια [ ολόκληρο ]

- Hypatia of Alexandria - Maria Dzielska

- Ηράκλειτος, Κώστας Αξελός [η διδακτορική διατριβή του]

-Ιστορία και λόγος στον θουκυδίδη, Jacqueline, de Romilly

- Άνθρωπος Χωρίς Ιδιότητες, Μούζιλ

- - H διάκριση του Πιέρ Μπουρντιέ

-και ξανα γιατί το έχω ξεχάσει πολύ καιρό '' Η επανάσταση της καθημερινής ζωής'' Raoul Vaneigem

- Η πλανητική σκέψη, Κώστας Αξελός

- τα άπαντα του Ντάριο Φο [ όσα έγραψε σε συνεργασία με την Φράνκα Ράμε ]

- Χωρίς Εξουσία, Μαλατέστα


...οπότε το καλοκαίρι θα διαβάσω Cosmopolitan. ! και σε περίπωση που επιθυμήσω να ανεβάσω σε τερματισμένη πίστα το επίπεδο .Αγκάθα Κρίστι που είναι όσο επαρκής απαιτείται για να την ανοίγεις και με τις σελίδες στο μέσο του βιβλίου δεξιά κι αριστερά να μην καίγεται το πρόσωπο..!!

 

[Χρυσόστομος]

Τον "Ηλιθιο" του Ντοστογιεφσκι το εχω αγορασει εδω και καιρο και συνεχως το αναβαλλω να το διαβασω λόγω του όγκου του. Επισης απο συγγραφεα θελω να διαβασω Νεσμπο περισσοτερο λόγω του ντορου που εχει κανει αλλα και τα θετικα σχολια που εχουν γινει εδω μέσα.

 

[Τοστογεύσκυ]

δέν με πτοεί ο όγκος, με πτοεί όμως το ανασφαλές του πράγματος. Είπα να μυηθώ στον Προύστ και ξεκίνησα απο τις ''ηδονές και τις ημέρες''. Ενδιαφέρουσα γραφή, που δέν με άγγιξε. Ξαναδιάβασα το βιβλίο πάλι. Το ίδιο. Μηδέν απο μηδέν, μηδέν. Νομίζω ότι ο Προύστ έχει τοποθετηθεί στη χορεία αυτών που δέν πρόκειται να διαβάσω ποτέ (γουέλλ, ζούμε μονάχα μιά φορά).
εκπλήρωσα το όνειρό μου να διαβάσω Κοέλλιο, εννοώ τον ''αλχημιστή'', με πολύν κόπο λόγω του περισπουδάστου της γραφής του - αυτός είναι και ο λόγος, για τον οποίο δέν θα μπορέσω, άν και θα ήθελα, να διαβάσω τα υπόλοιπα πονήματά του. Οκ, πάει κι αυτός.
Τζόϋς. Ένα πράγμα με σαγηνεύει, το ότι απαιτεί ένα απεριόριστο πλούτο γνώσεων απο τον αναγνώστη που θέλει να τον αντιμετωπίσει με αξιοπρέπεια. Έχω διαβάσει αποσπάσματα, και νομίζω ότι θα παραπέμψω την οδύσσεια στις ελληνικές καλένδες κι ας πάω απελέκητος - αλλά πάλι, μπορεί ξαφνικά να μου τη δώσει ! μου αρέσουν οι προκλήσεις.
Μπόρχες. Άν και τον λάτρεψα απο το πρώτο έργο του με το οποίο ήρθα σε επαφή (''τάνκας'', ποιητικό, στα ισπανικά και τα αγγλικά), ήρθε ο ''λαβύρινθος'' και το ''βιβλίο της άμμου'' να με φέρει βίζ α βί με τα όριά μου. Με ελκύει πάντως, και ελπίζω να διαβάσω ξανά τα δύο αυτά βιβλία.

τί θέλω να διαβάσω πραγματικά και το μεταθέτω ; υποθέτω Γκαίτε και Πούσκιν, σάν μαθητής κι όχι σάν αναγνώστης.

 

[Άτροπος]

Θέλω χρόνια τώρα να διαβάσω τον Πόλεμο και Ειρήνη, αλλά συνεχώς το αναβάλλω. Έχω συνεχώς στο μυαλό πως θα ήθελα να το διαβάσω μία περίοδο που δεν θα είμαι πιεσμένη από σχολή/δουλειά και θα έχω πολύ ελεύθερο χρόνο για να χάνομαι μες το βιβλίο, χωρίς έγνοια για το τι ώρα θα πάει...
Μάλλον πρέπει να το πάρω απόφαση πως δε θα γίνει έτσι και να το ξεκινήσω!

 

[Παράδοξος]

Αυτά τα βιβλία είναι μέρος της desiderata μου, αλλά τα χωρίζω σε δυο άλλες κατηγορίες: αυτά που κάθε φορά βάζει ο Οξαποδώς το πόδι του στο γύψο και δεν τα διαβάζω ποτέ κι εκείνα που με γοητεύουν αλλά δεν τολμάω να τα αγγίξω.

- Ο τοίχος, Sartre
- Αφορισμοί, Goethe
- Ο μύθος του Σίσυφου, Camus
- Το υπόγειο, Dostoevsky
- Ο μέγας ανατολικός, Εμπειρίκος
- Φάουστ, Goethe
- Μυστική ζωή, Τερζάκης
- Ηθικά ευδήμεια, Αριστοτέλης
- Χαρούμενη γνώση, Nietzsche
- Φαίδρος, Πλάτωνας
- Ανατολικά της Εδέμ, Steinbeck
- Σονάτες, Valle - Inclan
- Η τέχνη του πολέμου, Sun Joo
- Το καταραμένο απόθεμα, Bataille
- Ελεύθερο πνεύμα, Θεοτοκάς
- Φιλοσοφικό λεξικό, Voltaire
- Το φεγγάρι έπεσε, Steinbeck
- Κάστρο, Cronin
- Ο μοιρολάτρης Ζακ, Diderot
- Ύμνος εις την ελευθερία, Σολωμός
- Ιστορίες αμαρτίας κι αγιοσύνης, Καραγάτσης
- Ημερολόγιο ενός διαφθορέα, Kierkegaard
- Περί αλήθειας και ψεύδους υπό εξωηθική έννοια, Nietzsche
- Νιλς Λυν, Jacobsen
- Ο Θυέστης, Seneca
- Φεντέρ, Stendhal
- Θωμάς ο σκοτεινός, Blachot,
- Αντιγνώση, Ζωγράφου

 

[Στιλλ ιλλ]

Δεν ξέρω για τα υπόλοιπα αλλα το Υπόγειο και τον Τοίχο σου λέω με κλειστά μάτια να τα διαβάσεις.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Παράδοξε έχω να σου πω τα εξής:

- Τοίχος- Ζαν Πολ Σαρτρ: Εξαιρετικό βιβλίο, όμως δεν είναι όλες οι ιστορίες το ίδιο ενδιαφέρουσες...

- Μύθος του Σίσυφου - Αλμπέρ Καμί: Απλά Ευαγγέλιο!! ). Αρκετά απαιτητικό ανάγνωσμα!!

- Μέγας Ανατολικός - Εμπειρίκος: Εδώ!! . Ο πρώτος τόμος είναι απόλαυση, ο δεύτερος ελαφρώς κουράζει, από κει και μετά τα ίδια και τα ίδια...

- Η Τέχνη του Πολέμου - Σουν Τζου: Καλό βιβλίο, αλλά μέχρι εκεί... Και να μην το διαβάσεις δεν χάνεις και κάτι...

 

[Παράδοξος]

Νικόλα αν και όπως ξέρεις από παλαιότερο διαξιφισμό έχω πάρει με κακό ( ίσως αδίκως ) μάτι τον Camus, το Σίσυφο τον βάζω σε μια άλλη κατηγορία που θέλω αλλά δεν τολμώ, όχι γιατί φοβάμαι πως θα με απογοητεύσει σαν την Καλή και την ανάποδη αλλά γιατί θα με στενοχωρήσει. Δεν ήταν απλά απ' τα αγαπημένα βιβλία της μητέρας μου, κάθε φορά που καθόμασταν να συζητήσουμε απ' όταν θυμάμαι τον εαυτό μου, δε θυμάμαι φορά που να μην αναφέρθηκε κάπου αυτό το βιβλίο. Και δεν το αγοράζω γιατί δεν πρόκειται να το βάλω στην άκρη και να περιμένω τη στιγμή, θα μπω σε πειρασμό και μετά θα κυνηγάω φαντάσματα κι αν έχω καταλάβει σωστά, θα κυνηγάω τα φαντάσματα του συγγραφέα μαζί με τους δικούς μου σκελετούς.

Καλώς ή κακώς το Μέγα Ανατολικό τον έχω πάρε από φόβο όπως και το Χαμένο χρόνο του Προυστ.

Ο τοίχος και το υπόγειο είναι δυο βιβλία που κάθε φορά κάτι τυχαίνει και δεν τα διαβάζω. Ειδικά για τον τοίχο πιστεύω πως έχω το κλειδί για να το διαβάσω. Ένα απ' τα βιβλία που αγαπάω να ξαναδιαβάζω, ή να βρίζω ανάλογα σε τι φάση βρίσκομαι είναι η Θεωρία των συγκινήσεων. Μπορεί να κάνω και λάθος.

Την Τέχνη του πολέμου δεν την ξεκινάω γιατί έχω τεράστιες προσδοκίες και φοβάμαι αυτό ακριβώς που έγραψες ότι στο τέλος θα είναι ph ουδέτερο.

By the way, τη Γκραντέ την τελείωσα και υπάγεται σε αυτή την κατηγορία όπως λέγαμε κι εχθές, ούτε έχασα, ούτε πήρα. Θα μπορούσα να σου πω μάλιστα ότι έχω στο κομοδίνο μου τα Χορός του Σω και Συνταγματάρχης Σαμπέρ και παρόλ' αυτά προτίμησα τελειώνοντας το χθες βράδυ να κοιμηθώ παρά να τα ξεκινήσω. Ένιωσα ένα τέλμα που αν το αγγίξουν κι αυτά τα βιβλία, νομίζω πως δε θα ξαναδιαβάσω Balzac και γι' αυτό το αφήνω λίγο να ξεθυμάνει.

 

[Λούνα]

Το ταξίδι στην άκρη της νύχτας του σελίν είναι ένα βιβλίο που ξεκίνησα το φθινόπωρο του 2013 διάβασα περίπου 50 σελίδες (με το ζόρι αν θέλω να είμαι ειλικρινής) και τώρα περιμένει στη βιβλιοθήκη να το τελειώσω. γνωρίζω ότι πρόκειται για κορυφαίο ανάγνωσμα αλλά για κάποιο λόγο μου φαίνεται πολύ δύσκολο να το τελειώσω. ίσως ο τρόπος γραφής του συγγραφέα ίσως το απαισιόδοξο θέμα του.

 

[Πολύνιους]

Ντοστογιέφσκι, αν και γενικά κλασική λογοτεχνία πριν το 1900. Η αλήθεια είναι πως δεν θέλω ακριβώς, γιατί δεν μου έχει έρθει η επιθυμία (αν μου είχε έρθει θα το είχα κάνει), αλλά υπάρχει ένα κομμάτι μου που θέλει να διαβάσει επιτέλους τα "μεγάλα" κλασικά, να δω γιατί τόσος ντόρος

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Πόλυ διάβασε τα Ανεμοδαρμένα Ύψη για αρχή!!!

Spoiler

Καλώς μας ξανά ήρθες συνάδελφε!!!;)

 

[Φιλιπ]

Αυτά τα βιβλία είναι μέρος της desiderata μου, αλλά τα χωρίζω σε δυο άλλες κατηγορίες: αυτά που κάθε φορά βάζει ο Οξαποδώς το πόδι του στο γύψο και δεν τα διαβάζω ποτέ κι εκείνα που με γοητεύουν αλλά δεν τολμάω να τα αγγίξω.
- Ανατολικά της Εδέμ, Steinbeck

Δεν το πιστευω οτι εχεις βαλει το "Ανατολικα της Εδέμ" σ'αυτα που δεν τολμας να αγγίξεις! Μιλάμε για ΤΟ αριστουργημα και ΤΟ ευκολοδιάβαστο βιβλίο!!
Εγώ πάλι όλο θελω να ξεκινήσω το "αναζητώντας τον χαμένο χρόνο" του Προύστ και όλο τ'αναβάλλω...

 

[Πολύνιους]

@Νικόλα ευχαριστώ τις έχω όλες τις προτάσεις σου μαζεμένες ;)

Spoiler

 

[Παράδοξος]

Φίλιπ έχω γράψει κάτι διαφορετικό που αφορά και αυτό το βιβλίο μέσα σε άλλα, εκείνα που κάτι έτυχε και δε διάβασα κι αυτό από την ηλικία νομίζω των 14 που είναι κι η εποχή περίπου όπου διάβασα τα σταφύλια.

 

[Στιλλ ιλλ]

Αναβάλλω τον πόλεμο και ειρήνη συνεχώς παρ'ολο που λάτρεψα την Καρένινα. Και κάποιο άλλο του Στάινμπεκ παρα το γεγονός οτι μου άρεσε το άνθρωποι και ποντίκια. Μάλιστα ξεκίνησα τα σταφύλια αλλα το άφησα καθώς δεν ήμουν σε σωστή διάθεση.

 

[Ιαβερης]

Στιλλ, το Άνθρωποι και Ποντίκια είναι καταπληκτικό βιβλίο. Ολίγον καταθλιπτικό βέβαια αλλά είναι από τα βιβλία εκείνα που σου μένουν για πάντα. Είναι και μικρό σε έκταση οπότε δεν θα σε παιδεψει πολύ.

 

[Στιλλ ιλλ]

Ναι βρε αυτό λέω παρα το γεγονός οτι μου άρεσε πολύ το συγκεκριμένο δεν έχω πιάσει κάποιο άλλο δικό του. Και τα σταφύλια οταν τα έπιασα δεν τσουλούσε γιατι δεν ήμουν σε σωστή διάθεση.

 

[Νικόλας Δε Κιντ]

Το Άνθρωποι και Ποντίκια μου άρεσε κι εμένα πολύ!!!

ΤΑ Σταφύλια της Οργής τα βαρέθηκα...
Ο Δρόμος με τις Φάμπρικές όμως μου άρεσε για την απλότητα του...

 

[Ιαβερης]

Στιλλ δε πρόσεξα καλά τι έγραψες, νόμιζα ότι ΔΕΝ έχεις διαβάσει το Άνθρωποι και Ποντίκια. Τα Σταφύλια πάλι είναι ότι πρέπει γι'αυτή την εποχή, καραεπίκαιρο!

 

[Στιλλ ιλλ]

Ίσως να πιάσω τα Ανατολικά της Εδέμ κάποια στιγμή μιας και τα σταφύλια τα ''έκαψα'' και θα αφήσω να περάσει καιρός πριν τα ξαναπιάσω. Ποιό σου αρέσε περισσότερο ??