Βίκτωρ Ουγκώ (Victor Hugo) : "Οι άθλιοι"

[Μαργαριτα]

Πριν λίγο τελείωσα τους Άθλιους , νομίζω κανένα βιβλίο μέχρι τώρα δεν με έκανε να νιώσω όπως οι Άθλιοι, .Τι να πει πρώτα κανείς γι' αυτό το αριστούργημα ;Ότι και να πω θα είναι λίγο , οι χαρακτήρες από τον σημαντικότερο μέχρι και τον πιο ασήμαντο μοιάζουν τόσο αληθινοί που δυσκολεύεσαι να πιστέψεις πως δεν υπήρξαν ποτέ.Τα γεγονότα συγκλονιστικά που σου προκαλούν διαφορετικά συναισθήματα κάθε φορά , θλίψη, χαρά , αγωνία... Ένιωθα τόσο έντονα την αγωνία του Γιάννη Αγιάννη , τον πόνο της Φαντίνας , την αγωνία και το φόβο της Τιτίκας ....... Στο τέλος βρέθηκα να μη μπορώ να διαβάσω τις τελευταίες σελίδες από τα δάκρυα και θέλω να τονίσω εδώ πως δεν έχω κλάψει ποτέ με βιβλίο.
Είναι ένα αριστούργημα με όλη της σημασία της λέξης !

Spoiler

Είχε πολλές έντονες στιγμές που με άγγιξαν όμως η στιγμή που ο Αγιάννης μαθαίνει για τον Γιαστούρα (πως τον καταδικάζουν αντί για εκείνον) η αγωνία που πέρασε, όλα τα συναισθήματα που ένιωθε ήταν λες και τα ένιωθα κι εγώ, λες και ήμουν εκεί δίπλα, λες και για λίγο μπήκα κι εγώ στη θέση του και ένιωσα αυτή την αγωνία και το φόβο ..η αντίδραση του ήταν δικαιολογημένη και τόσο ανθρώπινη και είναι η στιγμή που με άγγιξε ίσως λίγο περισσότερο από όλες τις άλλες.

 

[Φαίη]

Ό,τι και να πει κανείς για αυτό το βιβλίο είναι λίγο. Όλοι πρέπει να το διαβάσουν κάποια στιγμή. Και όπως έχω πει και σε άλλο νήμα μετάνιωσα που το είχα αφήσει για χρόνια αδιάβαστο στη βιβλιοθήκη μου.

 

[Διας]

άρα αυτό με κάνει τον πρώτο που δεν ενθουσιάστηκε και τόσο. Θα φταίει και πάλι που το διάβασα πρόσφατα.

 

[Φαίη]

Ίσως να είχες πολύ μεγάλες προσδοκίες για το βιβλίο με όλα όσα πιθανόν να έχεις ακούσει και διαβάσει για αυτό και να είχες πλάσει κάτι διαφορετικό στο μυαλό σου.
Κάτι ανάλογο είχα πάθει κι εγώ με το Περηφάνεια και Προκατάληψη

 

[Μαργαριτα]

Εντάξει πρόκειται για ένα βιβλίο που άρεσε στους περισσότερους αναγνώστες αλλά πάντα είναι πάνω από όλα θέμα γούστου και αν είχες μεγάλες προσδοκίες ίσως να φταίει και αυτό .Προσωπικά αν η ιστορία δεν ήταν τόσο καλή και τόσο καλογραμμένη με όλες αυτές τις αναφορές (που για μένα ήταν και λίγο φλυαρίες σε πολλά σημεία )σε ιστορικά γεγονότα θα είχα παρατήσει τους άθλιους στα σίγουρα αλλά στην περίπτωση μου το μεγαλύτερο κομμάτι του βιβλίο με κέρδισε, με μάγεψε, οπότε έκανα υπομονή σε εκείνα τα σημεία.

 

[Φαίη]

Όντως, όλες αυτές οι αναφορές στα ιστορικά γεγονότα ήταν λιγάκι κουραστικές αλλά κατά τ' άλλα θεωρώ πως είναι ένα έργο μεγαλειώδες...

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

Εμένα πάλι μου άρεσαν, ίσως εξίσου με τον βασικό κορμό του μύθου. Ειδικά η (ψιλοξεκάρφωτη ομολογουμένως) περιγραφή της μάχης του Βατερλό μου φάνηκε πολύ ζωντανή.

 

[Μαργαριτα]

Το κεφάλαιο με τη μάχη του Βατερλό μου έκοψε όλη τη φόρα της ανάγνωσης πάντως και είχα κανα 2 μέρες το βιβλίο στο κομοδίνο γιατί βαριόμουν να το διαβάσω ώσπου αποφάσισα να το διαβάσω στα γρήγορα, δηλαδή να...πηδήξω Μετά μόλις διάβαζα κανέναν περίεργο τίτλο στα κεφάλαια ή έβλεπα πρόταση να αρχίζει με φράση πχ "ας πούμε δύο λόγια " ήξερα τι να περιμένω

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

τόσο πολύ; Γούστα είναι αυτά. Εμένα πάντως μου αρέσει η ιστορία και διαβάζω και βιβλία καθαρά ιστορίας, οπότε ήταν ένα ενδιαφέρον διάλειμα

 

[Αζέλμα]

Χμ... κοιτάω την προηγούμενη μου ανάρτηση και έχω κάτι να αλλάξω. Λοιπόν, ο Ουγκό έδωσε την ιδιότητα του αστυνομικού στον Ιαβέρη και του συνεχώς καταζητούμενου στον Αγιάννη.
Και τώρα πια ξέρω ότι ο Βοτρέν είναι ο ήρωας του Μπαλζάκ για τον οποίο λέγεται επίσης ότι δέχτηκε επιρροές απ' τον Βιντόσκ. Αυτό ακούγεται ακόμη πιο λογικό και μου κίνησε την περιέργεια..

Επιπλέον πληροφορίες που πιθανότατα δεν ενδιαφέρουν κανέναν άλλο εκτός από μένα:

Σε κάτι memoirs του, ο Ουγκό είχε μια γλαφυρή περιγραφή της εικόνας ενός άντρα που είδε στο δρόμο να συλλαμβάνεται. Η όψη του ήταν άθλια και κρατούσε ένα καρβέλι ψωμί. Ο σχολιαστής λέει πως από αυτόν τον άντρα γεννήθηκε ο Γιάννης Αγιάννης

Για τον μικρό Γαβριά, λένε πως ο συγγραφέας επηρεάστηκε από αυτό εδώ το αγοράκι με το πιστόλι δίπλα στη Marianne:

Επίσης, εξίσου λογικό (και υπέροχο, κατά κάποιον τρόπο) μου ακούγεται ο χαρακτήρας της Επονίνης να έχει επηρεαστεί απ΄την Οφίλια του Σαίξπηρ (υπάρχουν σημεία στο βιβλίο όπου η ομοιότητα είναι τρανταχτή), όπως και διάφορα άλλα που έχω ακούσει, αλλά ας σταματήσω εδώ για να μην σας πιάσει ο ύπνος )

Ας κρατήσω αυτά που ξέρω για τη βιβλιοθηκάριο, η οποία δακρύζει μόνο που βλέπει το εξώφυλλο του βιβλίου και ενθουσιάζεται εύκολα :Ρ

 

[Μαργαριτα]

Αν έχεις κι άλλες πληροφορίες Αζέλμα πιστεύω είναι ωραία να μας τις πεις εδώ Προσωπικά με ενδιαφέρει πολύ να μάθω από που εμπνεύστηκε τους χαρακτήρες του ο Ουγκό και διάφορα άλλα. Όπως είπα και παραπάνω όλοι οι χαρακτήρες στους Άθλιους ακόμα και οι ασήμαντοι , είχαν ιστορία πίσω τους και αυτό στα μάτια μου τους έκανε αληθινούς , τόσο αληθινούς που έπιανα συνέχεια τον εαυτό μου να σκέφτεται πως 100% οι χαρακτήρες κάπου , κάποτε υπήρχαν στα αλήθεια και πως τα γεγονότα είναι αληθινά.

 

[Αζέλμα]

Ναι, ειναι ολοι τους τοσο πραγματικοι! Αν εξαιρεσεις ισως τον Ενζολωρα, ο οποιος μαλλον ειναι περισσοτερο ενα συμβολο, εμενα δε θα μου εκανε εντυπωση να τους συναντουσα και στη δικη μας εποχη, με λιγο διαφορετικη μορφη.

Κατι πολυ ενδιαφερον που ανακαλυψα πριν λιγο καιρο ειναι ενα σάιτ με... τις σβησμένες σκηνές των Αθλίων. Ναι, ολοκληρα κομμάτια που ο Ουγκό αποφάσισε να μην βάλει στο "τελικό" βιβλίο, το βιβλίο όπως το ξέρουμε εμείς. Το καλυτερο για μενα ηταν μια σκηνη όπου η Τιτίκα συναντάει τον πατέρα της... στο γάμο του! Επίσης υπάρχει μια τεράστια επέκταση του κεφαλαιου με την αργκό, όπου αναφέρεται στις φυλακές και την πορνεία. Εμενα παντως μ'άρεσε γιατι παιρνεις μια ιδεα του πως περνουσε η καημενη η Επονινη εκει μεσα.
Θυμήστε μου να βάλω λινκ.

 

[Πολύτλας Οδυσσεύς]

Και εγώ το έχω στα προσεχή βιβλία που θα διαβάσω (και είναι πάρα πολλά!)

 

[Αζέλμα]

http://www.chanvrerie.net/outtakes/index.html
Ξέχασα να αναφέρω οτι ειναι μόνο στα γαλλικά και τα αγγλικά. Η κοπέλα που έκανε τη μετάφραση ειναι φοβερή.. Απορώ πως γίνεται να χει κανείς τη μετάφραση σαν χόμπι, αλλα και πάλι ειναι υπέροχη.
Απολαύστε.

 

[Μαργαριτα]

Είδα χθες του Άθλιους (την ταινία του 1998) είχε πολλές παραλείψεις(πολλές όμως) και ειδικά το τέλος του άλλαξαν τα φώτα, η ιστορία του Μάριου και της Τιτίκας δεν είχε και πολλά κοινά με αυτή του βιβλίου...Πιστεύω όποιος έχει διαβάσει αυτό το αριστούργημα δύσκολα θα καταφέρει να δει ταινία βασισμένη σε αυτό και να του αρέσει πολύ .Παρόλα αυτα από περιέργεια θα δω το μιουζικαλ και αν βρω και τη μινι σειρά.
Η συγκεκριμένη ταινία ήταν καλή, μεγάλη σε διάρκεια και μου άρεσε ο Λίαμ Νίσον (που τον αγαπώ όπου και αν τον δω) σαν Γιάννης Αγιάννης αλλά όπως είπαμε είχε πολλές παραλείψεις και δεν μιλάω για τις "φλυαρίες" ( ) του Ουγκώ αλλά για κάποια σημαντικά γεγονότα .Ας πούμε κάποιος που δεν ξέρει από το βιβλίο δεν κατάλαβε καλά γιατί ο καημένος ο Γιάννης πέρασε τόσα χρόνια στη φυλακή άδικα και αυτό είναι κάτι που το θεωρώ πολύ σημαντικό κομμάτι της ιστορίας.

 

[Αζέλμα]

Και σε αφήνει να πιστεύεις λάθος πράγματα, όπως π.χ. οτι ο Μάριος ηταν αυτός που οργάνωσε την εξέγερση.
Η ταινία του 2012, αν και βασισμένη στο μιούζικαλ, ηταν πολύ πιο πιστή.

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

ίσως κάνω λάθος, νομίζω όμως ότι στην ταινία με τον Λίαμ Νίσον υπονοείται ότι η εξέγερση είναι η (επιτυχημένη) εξέγερση του Ιουλίου του 1830 που οδήγησε στην πτώση του βασιλιά Καρόλου Ι' και την οριστική απομάκρυνση από το θρόνο της δυναστείας των Βουρβόνων ενώ στο βιβλίο η εξέγερση είναι η (αποτυχημένη) του Ιουνίου του 1832 ενάντια στον βασιλιά Λουδοβίκο-Φίλιππο της Ορλεάνης που η προηγούμενη είχε ανεβάσει στο θρόνο. Ίσως δεν είναι και τόσο σημαντικό αλλά δεν βλέπω να εξυπηρετεί κάτι αυτή η διαφορά...

 

[Λορένα]

Εξυπηρετει το καλο τελος . Δεν πηγαν τζαμπα τοσοι σκοτωμοι...

 

[Αζέλμα]

Δεν νομίζω να έγινε τόσο τρομερό λάθος.. Από πού το συμπέρανες αυτό;
Κουρδίστηκα τώρα.. Πρεπει να ξαναδώ την ταινία..

 

[Κόρτο Μαλτέζε]

νομίζω ότι το γράφει σε κάποιο σημείο (όταν περνάνε τα χρόνια και αποφασίζει να φύγει από το μοναστήρι) μπορεί όμως να κάνω και λάθος και αυτό να γίνεται στην βερσιόν του 1978 με τον Άντονι Πέρκινς στο ρόλο του Ιαβέρη.