Ακούτε μουσική όταν διαβάζετε;

Ακούτε Μουσική Όταν Διαβάζετε;

  • Ναι

    Votes: 31 34,4%
  • Όχι

    Votes: 59 65,6%

  • Total voters
    90
Σόφκι και Αλίκη νομίζω πως και αν οι άλλοι 3 ψήφοι στα Ναι είναι από γυναίκες τότε μπορούμε να πούμε ότι ο Δίας έχει να δίκιο:χαχα:Πάντως Τουρκόγιαννε ούτε εγώ μπέρδεψα ποτέ την μουσική με το σχολικό διάβασμα-δεν του άξιζε δεν το προσπάθησα,γιατί εκεί μιλάμε και για το άγχος της αποστήθισης που τα μπερδεύει τα πράγματα.Αλίκη μιας και διαβάζεις τον Χ.Ποτερ δοκίμασε αυτά :Blasphemy 2.0(choir)-Immediate music,Lacrimosa(choir)-immediate music,The black legend(choir)-Immediate music,Dark side of the power-immediate music,Nicholas hooper- dumbledore's speech, Inferi In The Firestorm-Nicholas Hooper,Nicholas hooper-into the rushes,Nicholas hooper-journey to thne cave,shooting-star stardust, Sunshine Soundtrack - Sun Still Shine, Introduce a Little Anarchy - Hans Zimmer & James Newton Howard,Two steps from hell - Armada,Two Steps From Hell - Sons Of War,Two Steps From Hell - Protectors Of The Earth αν θες.:))))
 
Εγω δεν υπηρχε περιπτωση με τιιιιιιιιιιποτα να διαβασω για το σχολειο χωρις μουσικη...Απολαυση να λυνεις ασκησεις φυσικης και να τραγουδας αυτο
Η μαμα μου συνεχεια ελεγε να κοψω τις χαζομαρες και να διαβασω αλλα τις ερχοντουσαν τα 20αρια και δεν μπορουσε να πει τιποτα...
Ψωναραααααααααααααααααααααα:χαχα:
 
Ούτε κι εγώ μπορώ να διαβάσω με μουσική. Όταν διαβάζω λογοτεχνικά βιβλία δεν ακούω τιποτα. Δεν πα να σκανε κανονια διπλα μου, εχω ζω στον κόσμο μου.Άμα δε και το βιβλίο είναι ενδιαφέρον, τότε ποιος με πιάνει... Τώρα πάλι που διαβάζω για γ' λυκείου, δεν μπορώ καθόλου να έχω και μουσική. Πώς να μάθεις αυτή τη ρημάδα την ιστορία κατευθυνσης αμα δίνεις περισσότερη προσοχη στη μουσική και τους στίχους απ'ότι στα μέτρα του Βενιζέλου για την αγροτική μεταρρύθμιση; :ωιμέ:
Παρεπιπτόντως, Φανφαρλό, άκουσα τα κομμάτια που προτεινες στην Αλίκη και είναι τέλεια!!!
 
Last edited:
και να τραγουδας αυτο
Τα 20αρια στα έβαζαν επειδή τους έλεγες οτι καταφερες να τραγουδίσεις το συγκεκριμενο κομμμάτι-ειδικά το γρήγορο μέρος-:προσκυνώ:

Τώρα πάλι που διαβάζω για γ' λυκείου, δεν μπορώ καθόλου να έχω και μουσική. Πώς να μάθεις αυτή τη ρημάδα την ιστορία κατευθυνσης αμα δίνεις περισσότερη προσοχη στη μουσική και τους στίχους απ'ότι στα μέτρα του Βενιζέλου για την αγροτική μεταρρύθμιση; :ωιμέ:
Παρεπιπτόντως, Φανφαρλό, άκουσα τα κομμάτια που προτεινες στην Αλίκη και είναι τέλεια!!!
Καταραμενη αγροτική...εγώ πάντως θα την πέρναγα μια φορα μ'αυτό.
Ευχαριστώ για τα τραγουδια,στις υπηρεσιές σου και καλά κουραγια;)
 

Φαροφύλακας

Απαρέμφατος Δροσουλίτης του πιο Μόρμυρου Φθόγγου
Προσωπικό λέσχης
Φανφαρλό: όταν ανοίγεις μια παράθεση με [quοte] αυτή κάπου θα πρέπει να κλείνει με [/quοte] αλλιώς φαίνεται όπως εδώ πάνω στην ανάρτησή σου..
;)
 
σπανια θα τυχει να βαλω μουσικη κ να αραξω για διαβασμα. ισως κατι χαλαρο κ χαμηλα

οταν ομως τυχει να διαβαζω καπου που εχει μουσικη, μπιτς μπαρ, λεωφορεια,καφε κλπ απο ενα σημειο κ μετα..παυω να ακουω τη μουσικη

(ασχετο αλλα αυτο μου συμβαινει κ οταν δε μαρεσει η μουσικη που παιζει..τραγικο παραδειγμα το μπος. μου βαζει συνεχεια κοσμοραδιο..οι βορειοι ξερουν :μαναι:, στο 20λεπτο πανω κατεβαζω ρολα )
 
Δαγκωτό Όχι το 'ριξα, αδύνατον και τα δυο μαζί! Βέβαια αν είναι κάτι "ελαφρύ" τότε αλλάζει το πράμα :χμχμ:
 
Πραγματικά μ' εντυπωσιάζει αυτή η τυχαιότητα που επιλέγετε όσοι διαβάζετε ακούγοντας μουσική! Πείτε δηλαδή ότι διαβάζετε ένα πολύ έντονο, σκληρό απόσπασμα, και η μουσική τυχαίνει εκεί να είναι κάτι σαν κι αυτό (ένα πολύ ήρεμο, συναισθηματικό κομμάτι). Σε μία τέτοια περίπτωση πώς λειτουργεί μέσα σας ο συγκεκριμένος συνδυασμός; Αγνοείτε προσωρινά τη μουσική; Ή αυτή η παράταιρη ένωση καταφέρνει και είναι αποτελεσματική (και τί σας βγάζει);

Τέτοιοι παράταιροι συνδυασμοί στον κινηματογράφο χρησιμοποιούνται για να βγάλουν ένα μελαγχολικό ή νοσταλγικό συναίσθημα, όσο σκληρή ή ζωηρή κι αν είναι η εικόνα: φανταστείτε για παράδειγμα έναν καβαλάρη να καλπάζει με το άλογό του ενώ γύρω του μαίνεται μία αιματηρή μάχη, αλλά έχει αφαιρεθεί τελείως ο ήχος του περιβάλλοντος κι ακούγεται μόνο αυτή η μουσική
(το διάσημο Αντάτζιο για έγχορδα του Μπάρμπερ, εδώ σε χορωδιακή διασκευή). Σε τέτοιες περιπτώσεις ο σκηνοθέτης δεν δίνει έμφαση στην ένταση της μάχης, αλλά στην τραγικότητα της κατάστασης, ή υπενθυμίζει μουσικά κάτι λυπηρό από το παρελθόν του ήρωα, ή ακόμα και προδιαθέτει για κάτι τραγικό που θα έρθει.
 
Last edited:
Τέτοιοι παράταιροι συνδυασμοί στον κινηματογράφο χρησιμοποιούνται για να βγάλουν ένα μελαγχολικό ή νοσταλγικό συναίσθημα, όσο σκληρή ή ζωηρή κι αν είναι η εικόνα:
Αρα είναι στην σκηνοθετική,αναγνωστική ματιά του καθένα αν και συμφωνώ μαζί σου στο οτι κατι μπορεί να είναι εκτος θεματος και να ενοχλήσει τον αναγνώστη.Γι αυτό θελει προσοχή!:όχιόχι:Τυχαιότητα όμως γιατί;
 
Μα το εκτός θέματος που θα ενοχλήσει οφείλεται ακριβώς στην τυχαιότητα, εφόσον δεν γίνεται να συγχρονίσεις τη μουσική ώστε να ταιριάζει απόλυτα με κάθε σημείο της ανάγνωσης.
 
Μπορείς όμως να φροντίσεις ωστε η μουσική να έχει συγκεκριμένο ρυθμό.Πολλα βιβλια του shakespeare εγω τα διαβασα με το soundtrack της Αμελι του Tiersen.Και μου ταίριαξε απόλυτα.κάποια κομμάτια είναι χαρούμενα κάποια πιο μελωδικά έτσι είναι ομως γραμμενα και τα βιβλια.Με αυτό για παράδειγμα δεν γίνεται να διαβάσεις Το Ημερωμα της στρίγκλας;Την Φανφαρλό,Το όνειρο καλοκαιρινής νυχτος;Λορκα με αυτό;ή μήπως με αυτό;Μην πω για Buika.Αυτό που θέλω να πω οτι η μουσική προσαρμόζεται με το γούστο και την αντίληψη των πραγμάτων από κάθε άνθρωπο ξεχωριστά δεν γίνεται να την βαλεις σε καλούπι:)))
 
Χμ, τελικά διαφωνούμε αρκετά στο εξής: ποτέ δεν θα πω ότι ένα μουσικό κομμάτι ταιριάζει μ' ένα ολόκληρο βιβλίο, αλλά μόνο με μερικά αποσπάσματά του.

Ας πούμε ότι διαβάζω ένα γενικά χαρούμενο βιβλίο ακούγοντας συνεχώς το ίδιο κομμάτι, π.χ. το «Άλλο βαλς της Αμελί», που το έχω βάλει στο Repeat.* Και ξάφνου έρχομαι αντιμέτωπος μ' ένα απόσπασμα κάμποσων σελίδων όπου εκφράζονται ακραία πάθη και/ή έντονη μελαγχολία. Πώς θα μπορούσα να μαντέψω ότι σ' εκείνο το σημείο θα άλλαζε τόσο πολύ το ύφος; (Η τυχαιότητα που λέγαμε.) Και τί κάνω; Κλείνω αυτή τη μουσική επειγόντως και βάζω ν' ακούγεται άλλη (μέχρι να αλλάξει πάλι η ατμόσφαιρα); Συνεχίζω ίσως ν' ακούω το Βαλς χωρίς όμως να του δίνω και πολλή σημασία λόγω της αντίθεσης που κάνει με το κείμενο; Ή γουστάρω την αντίθεση και αφήνομαι σ' έναν μυστήριο, παράταιρο συνδυασμό μουσικής υπόκρουσης και αναγνωστικών συναισθημάτων;

[Όπως καταλαβαίνετε, το θέμα μ' απασχολεί πάρα πολύ :)))]


* Προσωπικά δεν θα μπορούσα με τίποτα ν' ακούσω ένα κομμάτι τόσες φορές απανωτά χωρίς να το σκυλοβαρεθώ... ( "I'm so dog-bored of it!" :ρ )
 
Last edited:
Εγώ μόνο σε ένα βιβλίο μπορούσα να ακούω μουσική, οποιαδήποτε μουσική, οποιοδήποτε είδος, χωρίς να μου αποσπάται η προσοχή. Στο " Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ". Το έχω επιχειρήσει και σε κάποια άλλα, αλλά το παρατούσα αμέσως, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ. Ίσως έφταιγε το βιβλίο, τι να πω:))) ( Η απάντηση μου ήταν όχι:) )
 
[Όπως καταλαβαίνετε, το θέμα μ' απασχολεί πάρα πολύ :)))]

Ωραία σ'αυτό συμφωνούμε :))))

* Προσωπικά δεν θα μπορούσα με τίποτα ν' ακούσω ένα κομμάτι τόσες φορές απανωτά χωρίς να το σκυλοβαρεθώ... ( "I'm so dog-bored of it!" :ρ )
Να σ'αυτό διαφωνούμε:νατώρα:
Δεν θα βαρεθώ εύκολα να ακούω ένα κομμάτι συνέχεια...Αλλά τις περισσότερες φορές φροντίζω να υπάρχουν τουλάχιστον 5 κομμάτια.Βέβαια το repeat δεν θα το αποφύγω.Γι αυτό προτειμώ τα κομμάτια χωρίς στίχους και γι αυτό φροντίζω να έχουν μια συνέχεια.Εγώ το βλέπω σαν πρόκληση,πείραμα ίσως και το κάνω με μεγάλο πάθος ειδικά στους κλασικούς.Οτάν η Κοπολα έβγαλε αυτή την ταινία έπεσαν να την φάνε για το soundtrack το οποίο αργότερα αποδείχτηκε σοφή επιλογή.Η μουσική απ' αυτή τη σκηνή του Oldboy δεν θα μπορούσε να είναι σε κάποια ταινία εποχής(αγόρι πλούσιο σηκώνει ψηλά κορίτσι φτωχό ενώ χορεύουν και ξαφνικά ερωτεύονται;)χαρά για τον έρωτα,θλίψη για την κοινωνικη τάξη.Το ίδιο και στο Oldboy που αν το 'χεις δει σιγουρα κατανοείς τις διαφορές.Χαρά για τον έρωτα(με την αδελφή του)θλίψη για ότι ακολούθησε που καμία σχέση με ρομάνζτο εποχή έχει!
 
Φανφαρλο τα ακουσα τα τραγουδια, ειναι ολα πολυ ωραια κ ακριβως το στυλ των τραγουδιων που μ'αρεσει να ακουω οταν διαβαζω κατι επικο :χαχαχα: Επισης μ'αρεσουν τετοιο στυλ τραγουδιων κ οταν γραφω, μου δινουν πολυ εμπνευση. (Πολυ γελιο τα σχολια κατω απο μερικα του τυπου: "το βαζω να παιζει οταν παω να κανω σαντουιτς κ εχει τελειωσει το ψωμι κ τρεχω να αγορασω πριν γυρισει η γυναικα στο σπιτι" :μουάχαχα:) Εχω κανει μια λιστα με τα τοπ soundtracks απο ταινιες φαντασιας κ την εχω λιωσει :ναι: Η Αμελι ειναι οτι πρεπει για πιο ηρεμα βιβλια, ρομαντικα κ τετοια.

Λαγνε, αν δεν κανω λαθος εσυ εχεις ασχοληθει (η ασχολεισαι; ) επαγγελματικα με τη μουσικη ετσι δεν ειναι; Εμεις το βλεπουμε πιο εραστιτεχνικα το πραγμα κ ακουμε ανετα μουσικη οταν διαβαζουμε χωρις να μας αποσπα. Κ πραγματικα, ακομα κ αν το τραγουδι ειναι εντελως ασχετο με τη σκηνη που διαβαζουμε, συνδεεται με καποιον τροπο. Ας πουμε εγω εχω συνδεσει το Island Blues με τον Δρακουλα του Στοκερ, γιατι μου αρεζε παρα πολυ, το εβαζα στο repeat κ το ακουγα συνεχεια ακομα κ οταν διαβαζα. Τωρα οποτε το ακουω (κ το χω κ ηχο κλησης) μου ερχεται στο μυαλο το συγκεκριμενο βιβλιο. Τωρα οταν ακους ολη την ωρα 5-6 τραγουδια στην επαναληψη, μια χαρα συγκεντρωνεσαι στο βιβλιο, κ αν φτανεις σε κεφαλαιο που εχει τιτλο πχ "Η μαχη", μπορεις να βαλεις κατι πιο επικο, ή αν παει να παιξει κατι πιο επικο σε κεφαλαιο που ο ηρωας αναπωλει τα παιδικα του χρονια, βαζεις ενα πιο ηρεμο τραγουδακι. Δεν ειναι τοσο τρομερο, κ δε σηκωνομαι καθε τοσο να το αλλαξω γιατι παιζει στο ipod διπλα μου, ενα κουμπακι αποσταση. Ειναι ωραια να ακους μουσικη με καποια βιβλια γιατι μεγαλωνεις το συναισθημα που νιωθεις. Επισης η μουσικη δεν ειναι πολυ δυνατα για να μην αποσπαει την προσοχη κ ειναι παντα τραγουδια που σου αρεσουν τρελα!!!

Για μενα η μουσικη ειναι μεγαλο κομματι της ζωης μου κ μ'αρεσει να ακουω οτι κ να κανω. Δεν ξερω πως θα τα βγαζα περα στα λεωφορεια κ στις μετακινησεις της φοιτητικης μου ζωης χωρις το ipod μου!! To μονο που δε μ'αρεσει ειναι να ειμαστε παρεα κ καποιος να βαζει ενα ακουστικο στο αυτι για να ακουει κ μουσικη παραλληλα. Αυτο μου φαινεται λιγακι αγενεια, αλλα νταξει, οπως το βλεπει κανεις.
 
Last edited:
Συμφωνώ 100% με την Αλίκη,είναι σχεδον τρομακτικό:φρύδια:Και να κάνω και εγώ επισήμανση με την σειρά μου(που και εγώ την μουσική την έχω σε κάθε στιγμή της καθημερινότητάς μου) Ειναι Τρομερή Αγένεια(και κομπλεξικό) Να Φοράει Κάποιος Εστω Και Ενα Ακουστικό(μου εχει τύχει να φοράει και τα δύο:κατάρα!:) Οταν Εισαι Με Παρέα.
Πίσω τώρα στην Αλίκη να πω οτι ειδα πως έχουμε νήμα με soundtrack και μιας και ασχολήσαι και εσύ θα περιμένω ανταλλαγή μουσικών χαλιών:χαχα:Και απαντώ στους Koop με το κομμάτι που διάβασα την Νανα του Ζολά και έχω πάθει το ίδιο!
 
Εμενα με ενοχλουν πολυ οι ομιλιες οταν διαβαζω...ΠΟΛΥ ΟΜΩΣ!!!!Ακουγοντας μουσικη απομονωνω την"βαβουρα" των ομιλιων με κατι το οποιο εχει ρυθμο...Οποτε καποια στιγμη σταματαω να "ακουω" την μουσικη και μου μενει μονο ο ρυθμος...Οταν διαβαζω για το σχολιεο-σχολη τοτε τραγουδαω και τους στιχους...ετσιοταν μου χρειαζεται αν δεν θυμαμαι αυτο που πρεπει θυμαμαι τους στιχους και ως δια μαγειας μου ερχεται και αυτο που επρεπε να θυμαμαι
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Αν και συνηθιζω να κανω πολλα πραγματα μαζι οπως : (χαρακτηριστικο παραδειγμα) να εχω ανοιχτη την τν, το λαπτοτ για να συνομιλω και να βλεπω διαφορα (και τα δυο αυτα μαζι) και ταυτοχρονα να λυνω και ασκησεις της σχολης ή.. να μιλαω στο κινητο, οταν διαβαζω δεν θελω να κανω κατι αλλο. Τα παντα με ενοχλουν, ενω δεν ειναι λιγες οι φορες που δεν ακουω καποιον να με φωναζει ενω ειναι διπλα μου
 
οσο και αν μου αρεσει η μουσικη, δυστυχως δε μπορω να τη συνδυασω με το διαβασμα αν και πολυ θα το ηθελα! :)
 
Top