Είπα να προχωρήσω λίγο το βιβλιαράκι μου αυτές τις μέρες και λίγο αφού αποφάσισα να αποσπαστώ απ'αυτό έψαξα στο φορουμ για να διαβάσω αν κάποιος έχει την ίδια αναγνωστική συνήθεια-κόλλημα με εμένα.Και εξηγούμαι...Είμαι μεγάλη φίλη της μουσικής και έχω πλούσιο ρεπερτόριο.Αν πούμε λοιπόν πως με την μία μου αγάπη το σινεμά,τα βιβλία συνδέονται με το να γίνονται ταινίες,τότε με την άλλη μου αγάπη μου την μουσική πως συνδέονται;Μου ήρθε σχεδόν φυσικά και έτσι έχω καθιερώσει λίγο πριν διαβάσω ένα βιβλίο,βάση του περιεχομένου του,της εποχής και της διάθεσης να φτιάχνω μια λίστα που θα το συνοδεύει!Με βοηθά στο ταξίδι,στο να χαθώ μέσα στις σελίδας και στο να μην με αποσπά κάτι.Μοναδική μου εξαίρεση ο ήχοσ του φυσικού περιβάλλοντος,αλλά σπάνια βρίσκομαι σε αυτό...Μιας και έχω εθιστεί στις δημοσκοπήσεις να άλλη μία :ιδέα:
Ακούτε μουσική όταν διαβάζετε;
- Thread starter Φανφαρλό
- Start date
Ερώτηση Φανφαρολο:Διαβάζοντας το βιβλίο καταφέρνεις να ακούς συγχρόνως και τη μουσική;
Και εξηγούμαι με το εξής:εγώ όταν διαβάζω ή δεν καταφέρνω να συγκεντρωθώ,οπότε ακούω οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου,ή αφοσιώνομαι απόλυτα,οπότε δεν ακούω τίποτα.Σε αυτήν τη δεύτερη περίπτωση λοιπόν-για μένα προσωπικά τουλάχιστον-είναι δώρο άδωρο να βάλω μουσική πριν ξεκινήσω να διαβάζω.
Και εξηγούμαι με το εξής:εγώ όταν διαβάζω ή δεν καταφέρνω να συγκεντρωθώ,οπότε ακούω οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μου,ή αφοσιώνομαι απόλυτα,οπότε δεν ακούω τίποτα.Σε αυτήν τη δεύτερη περίπτωση λοιπόν-για μένα προσωπικά τουλάχιστον-είναι δώρο άδωρο να βάλω μουσική πριν ξεκινήσω να διαβάζω.
Συνήθως, όταν διαβάζω, δεν ακούω μουσική γιατί αποσπά την προσοχή μου. Είναι αδύνατον να διαβάζω και να ακούω παράλληλα κάποια μουσική που με συγκινεί, πόσο μάλλον να με ενδιαφέρουν και οι στίχοι! Υπάρχουν φορές ωστόσο που θέλω και τη μουσικούλα μου να παίζει χαλαρά και ήρεμα στο background, όπου πλέον μιλάμε για μουσικό χαλί και δεν την "ακούω", αλλά την αφήνω να μου χαϊδεύει τα αυτιά... Ένα παράδειγμα τέτοιου είδους μουσικής για ανάγνωση είναι ο δίσκος του Brian Eno "Neroli" (υπάρχει ολόκληρος στο youtube) που όχι μόνο δεν απειλεί την προσοχή μου, αλλά την βοηθάει κιόλας! Δοκιμάστε τον! 
Last edited:
Εγω αν ειμαι εκτος σπιτιου, σε κανενα λεωφορειο ή κατι τετοιο, θα διαβασω με μουσικη για να μη μ'ενοχλουν οι εξωτερικοι θορυβοι. Κ οταν λεω μουσικη εννοω τυπου soundtrack χωρις λογια αλλιως μπορει να αποσυντονιστω. Μου αρεζε πολυ να διαβαζω με το soundtrack του Αρχοντα κ ακομα θα το βαλω, ειδικα αμα διαβαζω καμια περιπετεια ή κανενα φαντασιας κ θελω να το κανω ακομα πιο επικο :χαχαχα:. Αλλα με τα ρομαντικουλια μου δεν μπορω να βαλω Αρχοντα, δεν κολαει 
Μουσική ταυτόχρονα με λογοτεχνικό ανάγνωσμα; Για μένα σε καμία περίπτωση. Όχι μόνο επειδή η μουσική θα με αποσπά, αλλά κι επειδή κανείς δεν μου εγγυάται ότι θα ταιριάζει με αυτό που θα διαβάζω. Δεν θα μου άρεζε να διάβαζα μία παράγραφο όπου ο πρωταγωνιστής ορμάει σαν μαινόμενος ταύρος να πνίξει τον φονιά του αδερφού του, ενώ από πίσω το τυχαίο μου σάουντρακ θα μου υπέβαλε ρομαντικό ρεμβασμό με φόντο την αυγουστιάτικη πανσέληνο. Πού ξέρω πώς θα εξελιχθεί το βιβλίο; Θα σηκώνομαι κάθε λίγο και θ' αλλάζω μουσική με κάθε αλλαγή της ατμόσφαιρας; 
)
)
Last edited:
Γενικότερα δεν βάζω μουσική όταν διαβάζω. Ούτως ή άλλως πολύ συχνά διαβάζοντας χάνω την επαφή με το περιβάλλον.
Συμφωνώ -κάπως- με την Οκτάνα.
Αν και δεν έχω πρόβλημα συγκέντρωσης προτιμώ το απερίσπαστο διάβασμα. Μπορεί όμως να επιλέξω μία ambient μουσική σε χαμηλή ένταση, όπως αυτή που αναφέρει η Οκτάνα. Χαρακτηριστικό album Για εμένα είναι το Into the blue- klaus schulze.
Σημείωση: Να αναφέρω σε σχέση με την συγκέντρωση ότι περσι διάβαζα μέσα στην τάξη λογοτεχνικά βιβλία ενώ οι καθηγητρια φώναζε να κάνουν οι υπολοιποι ησυχία.
Αν και δεν έχω πρόβλημα συγκέντρωσης προτιμώ το απερίσπαστο διάβασμα. Μπορεί όμως να επιλέξω μία ambient μουσική σε χαμηλή ένταση, όπως αυτή που αναφέρει η Οκτάνα. Χαρακτηριστικό album Για εμένα είναι το Into the blue- klaus schulze.
Σημείωση: Να αναφέρω σε σχέση με την συγκέντρωση ότι περσι διάβαζα μέσα στην τάξη λογοτεχνικά βιβλία ενώ οι καθηγητρια φώναζε να κάνουν οι υπολοιποι ησυχία.
Last edited:
Συνήθως προτιμώ την instumental μουσική ή τα soundtrack.Ακόμα όμως και στίχους να έχει το κομμάτι δεν με αποσπά.Αφοσιώνομαι στο βιβλίο και αφήνω την μουσική να παίζει και ανάλογα με την σκηνή που θα διαβάζω αν το κομμάτι ταιριάζει τότε απλά θα μου κάνει πιο έντονη την σκηνή.Είναι σαν τις ταινίες το soundtrack δεν αποσπά τους πρωταγωνιστές,τους καθορίζει!
Χμ, αυτό δεν το κατάλαβα καθόλου! Μήπως εννοούσες ότι δεν αποσπά τους θεατές, καθορίζοντας ... (την ατμόσφαιρα της κάθε σκηνής);
Soundtrack ή κλασσικά κομμάτια ή κάτι ήρεμο όπως pink floyd ή joy division.
Χωρίς να θέλω να τρολάρω, Δρουγγάριε, αλλά επειδή η μουσική είναι ειδικότητά μου και ταυτόχρονα πολύ μεγάλη αγάπη, οφέιλω να επισημάνω ότι οι όροι σάουντρακ και κλασικά κομμάτια ( και instrumental, Φανφαρλό ;) ) δεν ταυτίζονται με μουσική που στο σύνολό της είναι κατάλληλη ως μουσικό χαλί. Έχουν γραφτεί εξαιρετικά δυναμικές, πολύπλοκες, ακόμα και επιθετικές και κακόφωνες μουσικές που ανήκουν σ' αυτά τα είδη. Αλλά επειδή μαντεύω τί περίπου θέλεις να πεις, κάνω πίσω και καταχρηστικά το δέχομαι. Δεν περιπλέκω την κουβέντα γιατί μάλλον θα ξεφύγουμε από το κυρίως θέμα.
Last edited:
Οχι ήταν μια πιο ρομαντική προσέγγιση
Απλά προσέχω την μουσική που θα επΓιλέξω και έτσι δεν με αποσπά.Νομίζω ότι αν δεν είχα μουσική στα αυτιά μου θα χρειάζονταν μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας και προσοχής ώστε να μην με ενοχλούν άλλοι ήχοι.Τα τραγούδια είναιι συνήθως μικρής διάρκειας και προσαρμόζονται -τρομακτικά μερικές φορές- στο περιεχόμενο του βιβλίου.Για το τελευταίο βιβλίο του Χαρι Ποτερ για παραδειγμα χρησιμοποιήσα τραγούδια κατα κύριο λόγω δυναμικά με κάποιες πιο ησυχες και μελωδικές νότες.Πόσο να μην ταιριάξει?Για τον Λόρκα ισπανικούς και τσιγγάνικους ήχους...Δεν μου είναι δύσκολο...Επίσης να πω ότι με Γλωσσολάγνο εγώ σε πρακτικά θέματα μουσικής δεν τα βάζω...το θεωριτικό όμως διαφέρει πολύ και είναι θέμα αυτιού και συνήθειας...Τα κομμάτια χωρίς στίχο τα χρησιμοποιώ περισσότερο σε ιστορίες δράσης είναι πιο εύκολο να δημιουργήσουν την σωστή ατμόσφαιρα.Οσο για τον Δρουγγάριο τους pink floyd και τους joy division θα πω ότι τον wilde τον έχω διαβάσει μια φορά με smiths και morrissey καθώς ταιριάζουν στιχουργικά.Δεν νομίζω να ξεφύγουμε απ' το θέμα πάντως θέλω να ακούσω πολύ την γνώμη σου
Last edited by a moderator:
Το γνωστό δραμα του βιβλιόφιλου. Βυθισμενος στο βιβλίο του, χαμένος στον κόσμο του συγγραφέα, δεν παίρνει χαμπάρι τι γίνεται γυρω του. Η μαμά μου αγανακτούσε, με φώναζε για φαγητό και δεν την άκουγα καν. Ο άντρας μου έχει απελπιστεί, δεν άκουγα ούτε τα παιδιά μου, όταν ήταν μωρά (πάντως επιβίωσαν και μεγάλωσαν). Οπότε ούτε λόγος για μουσική, καμία δραστηριότητα δεν μπορεί να συνδυαστεί με την ανάγνωση.
