Αγαπημένοι πίνακες

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Η Οφηλία του Μιλέ είναι συναρπαστικό έργο. Το έβαλε πιο πίσω κι άλλο μέλος, αν και με κακή ανάλυση.

:πάνω:
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
@Μπου, ειχα σκεφτει για πλακα να βαλω το Θριαμβο του Θανατου :Ρ για μενα ολα τα λεφτα στο συγκεκριμενο πινακα ειναι ενας βαρδος και μια γυναικα κατω δεξια, οι οποιοι εναι οι μονοι ζωνανοι που δεν παθαινουν τιποτα (τωρα τι συμβολιζουν, δεν ξερω)
 

Τσίου

Μύστης
Η καλύτερη φωτογραφική αναπαράσταση, για μένα, είναι αυτή :))))
Κρίμα που δεν το σκέφτηκα πρώτη.

The Desperate Man (Self-Portrait) Gustave Courbet

that bone structure tho...
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ο Γιατρός του Λουκ Φιλντες


Δυο ακομα ελπιζοντας να φτάξει η διάθεση του Μπου

Η Πορεία της Αυτοκρατορίας: Ακμή του Thomas Cole


Το Όνειρο του Αρχιτέκτονα του ιδίου
 

Βασίλισσα

Κοινωνός
Καρλ Μπριουλόφ
"Η τελευταία ημέρα της Πομπηίας" (1827 - 1833, Ρωσικό Μουσείο, Αγία Πετρούπολη)

 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Ο Odd Nerdrum είναι τωρινός ζωγράφος αλλά οι πίνακές του διακατέχονται από μια αισθητική και θεματολογία μιας άλλη εποχής. Οι "Dustlickers" π.χ. που βάζω εδώ, θα έλεγε κανείς πως θυμίζουν Γκόγια.

 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Ναι γκογίζει καπως

(δεν ξερω γιατι, αλλα μου φαινεται οτι δε θα ήθελα να τον κανω παρεα αυτον τον odd)
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Το Μέγα Αρτοποιείον. Θεόφιλος Χατζημιχαήλ.



"Τα ζωγραφιστά ψωμιά δεν πέφτουν." Αυτή ήταν η απάντηση του Θεόφιλου στην παρατήρηση του φούρναρη ότι το ψωμί θα πέσει στο πάτωμα.
 
Last edited:

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Salvador Dali. Ο Εσταυρωμένος



Δεν άντεξα στον (τελευταίο) πειρασμό να ανεβάσω ακόμη ένα πίνακα. Η σύλληψη του πίνακα δεν είναι του Νταλί. Υπήρχε παλιότερος ανάλογος πίνακας.
 
Last edited:

Δομάζ

Κοινωνός
Αφιέρωσα 5 περίπου λεπτά εξερυνώντας την εικόνα του εσταυρωμένου. Μου φαίνεται πολύ περίεργη (με την έννοια του -ίσως εσκεμμένα- λάθους) η σκιά επάνω στον Σταυρό. Φταίει η κούραση και το βλέπω μόνο εγώ;
 

Τσίου

Μύστης
Η σκιά μου φαίνεται σωστή, το φως πέφτει από κάτω και πλαγιαστά, αλλά μπορεί να φταίει η δική μου κούραση :)))) Ωραίος πίνακας, Μακρυγιάννη! :πάνω:
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Οι κριτικοί θεωρούν ότι η αξία του πίνακα σχετίζεται με τη "δραματική" γωνία του σταυρού σε σχέση με τη γη. Εμένα μου αρέσει και για αυτό αλλά και για το απόκοσμο φως και για την απίστευτη γαλήνη και ηρεμία που υπάρχει στη γη. Η γαλήνη μετά την καταιγίδα. Το φως είναι από πολύ δεξιά και λίγο κάτω. Σαν μια δέσμη φωτός μέσα από ένα μαύρο ουρανό. Ο πίνακας σαν να δίδει απάντηση στο ερώτημα "Εντάξει έγιναν όλα αυτά. Και μετά τι έγινε;":)
 
Last edited:

Χρυσόστομος

Κοινωνός
Εντυπωσιακος ο πινακας του Νταλι! Η πρωτοτυπη και εμπνευσμενη ιδέα ειναι οτι για πρωτη φορα (εγω τουλαχιστον δεν το εχω ξαναδει) μας δειχνει τον εσταυρωμενο απο πανω. Σε παρομοιους πινακες παντα τον βλεπαμε ειτε απο μπροστα ειτε απο κατω. Επισης παρατηρω οτι δεν φοράει και το ακανθινο στεφάνι.
 

Δομάζ

Κοινωνός
Αναμφισβήτητα είναι ένας εξαιρετικός πίνακας, με μοναδική οπτική γωνία.
Το λάθος που ανέφερα ότι εντόπισα είναι στην σκια της επιγραφής στο πάνω μέρος του σταυρού και πίσω από το πόδι (όπου μου φαίνεται περισσότερο σαν είδωλο σε καθρέπτη, παρά παραγώμενη σκια).
Το μάτι μου, βέβαια, είναι εντελώς απέδευτο σε έργα τέχνης, οπότε το πιθανότερο ειναι απλά να σφάλω.
 

Μακρυγιάννης

Κοινωνός
Η ιδέα για μια τέτοια οπτική γωνία είναι του Ισπανού μυστικιστή "Ιωάννη του σταυρού" (16ος αιώνας).Υπάρχει ένα σχέδιο του με αυτή περίπου την οπτική γωνία. Σε πολλά σύγχρονα έργα τέχνης υπάρχουν επιδράσεις από το έργο αυτό του Νταλί. Για παράδειγμα η σκηνή της σταύρωσης στο κινηματογραφικό έργο του 1973 "Jesus Christ Super Star".

[video=youtube;FvttUTeKDq4]https://www.youtube.com/watch?v=FvttUTeKDq4[/video]

Να προσθέσω κάτι ακόμα. Εμένα η σκιά μου φαίνεται σωστή. Όμως αυτό λίγο ενδιέφερε τους σουρεαλιστές. Εγώ τον Νταλί τον έχω στο μυαλό μου σαν σουρεαλιστή, παρόλο που πολλοί δεν το δέχονται αυτό.
 
Last edited:

Αντίβαρο

Κοινωνός
38

"Carnation, lily, lily, rose" από John Singer Sargent
Αν και εγώ θυμάμαι τον τίτλο ως "lily lily rose"...
ο τρόπος που έχει αποδώσει τον φωτισμό στα χέρια και στα πρόσωπα των παιδιών έχει κάτι το μαγευτικό. (προτείνω να δείτε την εικόνα στο google art project, καθότι έχει καλύτερη ανάλυση. κλείστε τα φώτα γύρω σας και απολαύστε το lily lily rose)
 
Top