Όνομα-ιδιότητα πλέον

ΠολυξένηΧ

Όμορφο Νιάτο
Το πρωτο μου νηματιο :)

Πηρα ιδέα απο τον : γριφο του βιβλιου, και σκεφτηκα, να βρουμε (αν ειναι δυνατον), ονοματα απο ατομα, που εζησαν ή ηταν ηρωες βιβλιων, και που το ονομα τους, εμεινε στην ιστορια ως ιδιοτητα πλεον (δεν ξερω αν ειναι ο σωστος ορος).

πχ Μαθουσάλας, που ειναι ο αιωνοβιος


(αλλο δεν μου ΄ρχεται, αλλά πρεπει να υπαρχουν σιγουρα πολλα) :)
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
ο Μίδας, αυτός που ότι πιάνει γίνεται χρυσάφι (κοινώς προκόβει).

ο Κροίσος, ο πολύ πλούσιος
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Σερλοκ Χολμς

Ειναι το μονο λογοτεχνικο προσωπο που ξερω, για το οποιο εχουν φτιαξει μουσειο αλλα εχουν κανει και αγαλματα...!
 
Ο Μαικήνας (Maecenas), πλούσιος Ρωμαίος που υποστήριζε οικονομικά τους ποιητές Βιργίλιο και Οράτιο - και συνεπώς, μαικήνας λέγεται σήμερα κάθε γενναιόδωρος οικονομικός υποστηρικτής των τεχνών και γραμμάτων.

Ο Βενιαμίν (Binjāmin), στην Παλαιά Διαθήκη το τελευταίο και πιο αγαπημένο από τα δώδεκα αγόρια του Ιακώβ - σήμερα: βενιαμίν λέμε το στερνοπαίδι, το μικρότερο και χαϊδεμένο παιδί μιας οικογένειας. (Λεξικό Μπαμπινιώτη)

Ο Μίκυ Μάους (Mickey Mouse), ποντικοήρωας του Γουώλτ Ντίσνεϋ, που ταυτίστηκε με την έννοια των κόμιξ, κινούμενων και μη. Σήμερα η λέξη μικυμάου(ς) είναι ολίγον τι ρετρό, εφόσον οι περισσότεροι προτιμούν τους όρους κόμιξ/κόμικ, κινούμενα σχέδια, καρτούν.

Αν πάμε και σε λέξεις/φράσεις που προέρχονται από ιστορικά/μυθολογικά πρόσωπα, τότε έχουμε:

την ηράκλεια δύναμη - από τον ημίθεο Ηρακλή της ελληνικής μυθολογίας,

την ιώβειο υπομονή - από τον βιβλικό Ιώβ (Iyyōbh), πρότυπο ευσέβειας και πίστης (Λεξικό Μπαμπινιώτη).

τον μιθριδατισμό, που είναι "ο βαθμιαίος εθισμός του οργανισμού σε ολοένα ισχυρότερες δόσεις δηλητηρίου" (Λεξικό Μπαμπινιώτη) - από τον βασιλιά του Πόντου Μιθριδάτη Ϛʹ που έλεγαν ότι δηλητηρίαζε ολοένα και περισσότερο τον εαυτό του μέχρι που απέκτησε ανοσία.

Προς το παρόν δεν μου έρχονται άλλα! :)
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Πολύ καλό νημάτιο και αξιόλογη η συμμετοχή όλων, ιδιαίτερα του Γλωσσολάγνου.

Και πράγματι, φίλε Αντέρωτα, ενδέχεται πολλοί να πιστεύουν πως ο Σέρλοκ Χόλμς υπήρξε πραγματικό πρόσωπο. Το όνομα αυτό χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει κάποιον που μπορεί με οξύνοια να ερμηνεύσει κάποιες στοιχειώδεις ενδείξεις και να ανακαλύψει έτσι κρυμμένα μυστικά.

Επίσης ο Ηρακλής Πουαρό τής Κρίστη, είναι ένας μικρότερος ανταγωνιστής. Πιστεύω πως μπορείς να χρησιμοποιήσεις άνετα το όνομά του σε αντίστοιχη περίπτωση και ο άλλος να σε καταλάβει: "Αμάν, ρε Πουαρό, πού το μυρίστηκες πάλι;"

Δίχως να πολυσκεφτώ, μου έρχεται στο νου, και πάλι, ο Φρανκεστάιν. Παρότι στο βιβλίο τής Σίλλεη έτσι ονομάζεται ο δόκτορας που δημιούργησε το τερατώδες πλάσμα, ακριβώς επειδή δεν τού έδωσε όνομα, στο μυαλό του κόσμου Φρανκενστάιν είναι το τέρας. Κι έτσι κερδίζω δυο βαθμούς παίζοντας το ίδιο χαρτί! :ρ

Το όνομα Φρανκενστάιν χρησιμοποιείται για τερατώδη όντα καθώς και για αποτυχημένες προσπάθειες τού ανθρώπου να πλάσει με τεχνικά μέσα άλλα πλάσματα.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Πως μας ξεφυγε ο Μαγκάιβερ;; :))))

Επισης ο Δρακουλας χρησιμοποιειται καμια φορα για να ανφερθει γενικα στους βρυκολακες, κυριως στον πληθυντικο. Τουλαχιστον μικρος ετσι νομιζα

Να μη αναφερουμε τα παμπολλα ονοματα της μυθολογιας που αναφερονται σε σεξουαλικες διαστροφες. Η τελευταια λεξη που εμαθα ειναι ο κανδαυλισμος και προερχεται απο τον Κανδαυλη (το εμαθα τωρα που διαβαζα Ηροδοτο)
 
Πως μας ξεφυγε ο Μαγκάιβερ;; :))))
Πράγματι! Για να δηλώσει τον πολυμήχανο σε θέματα τεχνολογίας, κατασκευών, και... αποδράσεων! Τον έχει φάει λάχανο τον Οδυσσέα. :))))

Επισης ο Δρακουλας χρησιμοποιειται καμια φορα για να ανφερθει γενικα στους βρυκολακες, κυριως στον πληθυντικο. Τουλαχιστον μικρος ετσι νομιζα
Κι εγώ μικρός τη χρησιμοποιούσα συχνά με αυτήν την έννοια. Νομίζω ότι τα περισσότερα παιδιά, ακόμα και σήμερα, κάτι τέτοιο νομίζουν.

Η τελευταια λεξη που εμαθα ειναι ο κανδαυλισμος και προερχεται απο τον Κανδαυλη (το εμαθα τωρα που διαβαζα Ηροδοτο)
Νόμιζα ότι τον σιχαινόσουν τον "πατέρα της Ιστορίης" :θρρρ:
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Ο Λούης, από τον Σπύρο Λούη, νικητή στον πρώτο νεότερο Μαραθώνιο, για κάποιον που τρέχει πολύ ή γρήγορα.

Η φράση "γίνομαι Λούης" αναφέρεται κυρίως σε κάποιον που το σκάει τρέχοντας για να αποφύγει κάτι.
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Απο κει βγαινει η λεξη για το "λαγο" στα Καλιαρντα: Οκιολούης, δηλαδή ο "αυτιάς Λούης" :))))
 
Last edited:

Χρυσηίδα

Κοινωνός
Και ο Καραγκιόζης δεν είναι;

Αποκαλούμε καμιά φορά Καραγκιόζη αυτόν που δουλεύει τον κόσμο.
 

Φαροφύλακας

Υποθετικός Σοφέρ
Προσωπικό λέσχης
Σωστός κι ο Καραγκιόζης να και νομίζω πως περισσότερο το χρησιμοποιούμε για να περιγράψουμε κάποιον που γίνεται γελοίος ή αστείος.
 

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Ο Δον Ζουαν, ο Σαρδανάπαλος και ο Καζανόβας και οι τρεις χαρακτηριζουν πλέον τον καρδιοκαταχτητη.

Η Μεσσαλίνα, (θυμιστε μου ποιος ειναι ο ακριβης χαρακτηρισμος της.., απιστη, αχορταγη ερωτικα ισως, δολοπλόκα; )


Λιγότερο ίσως ο όρος, θα μπορουσε να αποδωθει και στο όνομα : Πηνελόπη
που συμβολίζει την πιστη σύζυγο

Ιούδας ο προδότης
 
Last edited:

Παραμυθού

Όμορφο Νιάτο
Σας λέει τίποτα η "Αδελφή Τερέζα"; Η το "Έχω το ρόλο της Κασάνδρας"; Ο καλός Σαμαρείτης, παίζει;
 
Last edited:

Χρυσηίδα

Κοινωνός
Σίγουρα παίζουν!

Ειδικά το πρώτο και το τρίτο. Η Κασσάνδρα είναι ίσως λίγο πιο τραβηγμένο. Πάντως έχει τις ιδιαίτερες αποχρώσεις του και προσωπικά θα το χρησιμοποιούσα για κάποιον είναι "καταδικασμένος" να γνωρίζει το μέλλον του.

Επίσης, ο άσωτος υιός, με προφανείς συνδηλώσεις.

Μήπως και η ωραία Ελένη; Επηρεάζομαι σίγουρα από τους γνωστούς στίχους του Σεφέρη τώρα,

"... Κι οι ποταμοί φουσκώναν μες στη λάσπη το αίμα

για ένα λινό κυμάτισμα για μια νεφέλη

μιας πεταλούδας τίναγμα το πούπουλο ενός κύκνου

για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη...
"

και ευκαιρία, τελοσπάντων, να σας το αφιερώσω ....:)

(Φάρε, καμιά φατσούλα με καρδούλα δε βλέπω. Παράλειψη ....)
 
Last edited:

Λορένα

Πολεμίστρια του Φωτός
Τον.. Σκρουτζ, δεν τον θυμηθηκε κανεις. Σας προλαβα :))))

Ο τσιγκουνης
 
Να επισημάνω ότι ο Σκρούτζ ΜακΝτάκ (Scrooge McDuck), ο πιο πλούσιος πάπιος του κόσμου, δημιουργήθηκε το 1947 από τον υπέροχο κομίστα Καρλ Μπαρκς (Carl Barks) για τον παπιόκοσμο του Ντίσνεϋ, και βασίζεται (ως προς το όνομα και την τσιγκουνιά) σε ήρωα του Τσαρλς (Καρόλου) Ντίκενς (Charles Dickens), τον Εμπενήζερ Σκρουτζ (Ebenezer Scrooge). Ο τελευταίος είναι ο πρωταγωνιστής του διασημότατου διηγήματος A Christmas Carol (1843), γνωστού στα Ελληνικά με τον τίτλο Χριστουγεννιάτικη ιστορία.

Στην αγγλική γλώσσα, η ταύτιση του ονόματος Σκρουτζ με την τσιγκουνιά οφείλεται στο δημοφιλές διήγημα, πολύ πριν την εμφάνιση του Σκωτσέζου πάπιου. Στα Ελληνικά υποψιάζομαι ότι συνηθίζεται μόνο τα τελευταία 40 χρόνια, λόγω του περιοδικού Μίκυ Μάους.

Παραμυθού, Για τον Ραν Ταν Πλαν είσαι σίγουρη; Αν και λάτρης του Λούκυ Λουκ, δεν μπορώ να πω ότι "Ραν Ταν Πλαν" θα ήταν ο πιο αυθόρμητος χαρακτηρισμός μου για κάποιον γκαφατζή! Ούτε το έχω ακούσει ποτέ. Αν πάλι το έχεις ακούσει εσύ ή το λες, πάσο! :)
 
Last edited:

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Προσωπικό λέσχης
Αντι για τον Ρανταπλαν νομιζω πιο κοινο ειναι το Σκουντουφλης :)
 
Top