Άλλη μία μέρα

Νιλς

Κοινωνός
Φίλοι μου,
Μία από τις λιγότερο αδιάκριτες ερωτήσεις που κάνω, είναι πως ήταν η ημέρα σου. Την κάνω, όμως, μόνο σε ανθρώπους που με νοιάζει η απάντησή τους. Για αυτό, λοιπόν, την κάνω και σε εσάς.

Δημιουργώ, λοιπόν, το παρόν νήμα για να γράφει (όποιος το επιθυμεί, εκτός από τον @Λέανδρος που τον υποχρεώνω) πως είναι μία τυπική ημέρα από τη ζωή του. Και εύλογα κάνω την αρχή:

Τις καθημερινές ξυπνάω γύρω στις 7 (εκτός αν έχω κανένα καμμένο δικαστήριο στα άνω πούθενα), σκέτο καφέ με λίγο ηλεκτρονικό τσιγάρο (αφού λόγω παιδιού το κανονικό κόπηκε), ντύσιμο, ξύρισμα και μετρό. Στο μετρό παίζει βιβλίο οπωσδήποτε. Μετά δικαστήριο (που κάθε φορά λες ωχ παναγία μου, τι θα αντιμετωπίσω πάλι) και γραφείο για να προετοιμάσεις το υπόλοιπο της ημέρας ή την επόμενη ημέρα και κάνα ραντεβού, που επειδή οι άνθρωποι που βλέπω είναι συνήθως τραυματίες, πάω σπίτι τους. Η δε πρώτη φορά που επισκέπτεσαι κάποιον είναι πάντα πολύ ιδιαίτερη. Μπαίνεις σε μία οικογένεια, σου λένε τα πάντα (κάποιες φορά πολύ περισσότερα από αυτά που χρειάζεται... ) και αναμένουν (οι περισσότεροι) ένα πράγμα από σένα: Ειλικρίνεια. Είναι και κάποιοι που θέλουν ότι και να γίνει, να κερδίσουν. Εκεί φεύγω. Για αυτό και πάντα θέλω να συναντώ κάποιον πριν συνεργαστώ (αυτό το ρήμα επιλέγω να χρησιμοποιήσω) μαζί του.

Κατά τις διαδρομές κατά την διάρκεια της ημέρας θα διαβάσω ή θα περπατήσω, στιγμές, που μου προσφέρουν χαλάρωση. Επιστροφή σπίτι κατά τις 8 (πάλι μετρό, πάλι βιβλίο). Πρώτο και μόνο γεύμα της ημέρας κατά τις 9 και μετά παιχνίδι με μωρό και εν συνεχεία μπάνιο και νάνι παιδιού και είτε σειρούλα με τη σύζυγο είτε συνεχίζω λίγο δουλίτσα. Η μέρα τελειώνει κατά τη μία.

Τα σαββατοκύριακα συνήθως έχω ραντεβού με ανθρώπους που δεν μπορούν τις καθημερινές, αλλά προσπαθώ να μην εργάζομαι, για να έχω χρόνο για την οικογένειά μου. Παιδική χαρά την μικρή (απαραίτητα οι δυο μας). Μετά έχουμε βόλτα οι 3 μας και σέρνουμε την μικρή σε παππουδογιαγιάδες. Και το βράδυ παρέα με φίλους για ταινία ή ταμπού ή ούνο.
Αυτά, ελπίζω να μην σας κούρασα.
Θα χαρώ να ακούσω από εσάς.
 

Έλλη Μ

Κοινωνός
Οι τελευταιες μερες μου διακρίνονται απο εντονη βαρυθυμία. Γενικως. Σημερα πηγα στο σ/μ χωρις λόγο και οταν γυρισα σπιτι, τους υποχρεωσα να βγουμε για περπατημα. Μου την εχει βαρεσει ο εγκλεισμος και ειμαι λιγο πριν πιασω τη χατζαρα. Ομως, στα θετικα, θελω να προσθεσω ενα καταπληκτικο βιβλιο που διαβάζω παράλληλα με τον Ντεμπλιν, το Ελένα του Ασις. Το διαβαζω λίγο λίγο, γιατι ειναι φινο. Οπως και η kronenburg blanc που ηπια προ ολίγου.
 
Last edited:

Έλλη Μ

Κοινωνός
Να προσθεσω, επίσης, οτι εφτιαξα ψωμι και πιτες για σουβλακι. Οι εντυπωσεις ηταν καλες, για την ακριβεια μου ειπαν οτι: "συνεχιζεις στο διαγωνιΖμο". :))))
 
γιατι ειναι φιβο.
Σου σκάλισα σε μάρμαρο Απόλλωνα τον Φοίβο
σου πήρα υγρό καρότο στην πλαζ για να σε τρίβω
σου έφτιαξα ναό με πλάκες τις Καρύστου
σου πήρα το καπέλο του Κόμη Μοντεχρίστου
:)))):))))
 

Λέανδρος

Κοινωνός
(όποιος το επιθυμεί, εκτός από τον @Λέανδρος που τον υποχρεώνω)
Με υποχρεώνεις έ, εντάξει θα φας καλά! :θρρρ:
Παιδική χαρά την μικρή (απαραίτητα οι δυο μας). Μετά έχουμε βόλτα οι 3 μας
Μπράβο, το καλύτερο της ημέρας...:πάνω:
και σέρνουμε την μικρή σε παππουδογιαγιάδες.
:όχισουλέω: Θες να τους ξεμπερδέψεις μωρέεεε!
 

Λέανδρος

Κοινωνός
Τι να κάνω, αφού ο Νιλς με υποχρεώνει πρέπει να με υπομείνετε...


Η ημέρα μου σήμερα, ή μάλλον το πρωινό μου


7 και 30 άνοιξα τα μάτια μου και μέσα στην παραζάλη μου, έδωσα μια την πατερίτσα ( είμαι φρεσκοεγχειρισμένος στο γόνατο ) και την κοπάνησα πάνω στη ντουλάπα. Η γυναίκα μου πετάχτηκε από το κρεβάτι με γουρλωμένα μάτια, κι εκεί έπεσαν τα πρώτα μπινελίκια.


Αφού έγινε η ανταλλαγή των πρώτων... φιλοφρονημάτων της ημέρας, ετοίμασα τον πρώτο καφέ. Ο πρώτος είναι πάντα πολύ δυνατός για να ανοίξει το βλέφαρο, γιατί αλλιώς δεν μιλιέμαι λέμε.


Σακάκι, καφές και βουρ στη βεράντα για το πρώτο τσιγάρο ( δεν καπνίζω ποτέ μέσα στο σπίτι ) Το πρώτο τσιγάρο φέρνει και τον πρώτο τσιγαρόβηχα παναθεμάτον. Να μην μπορώ να το κόψω το ρημάδι...


Μετά, άνοιγμα το χαζοκούτι – να δούμε τι έχουν τα πρω'ι'νάδικα – τι νάχουν, όλο τα ίδια έχουν.- Ζάπινγκ, σ' όλα τα κανάλια τα ίδια, κορονοιός, πόσοι πέθαναν, πόσοι αρρώστησαν, α'ι' σιχτίρ...


Κλείσιμο την συσκευή αποβλακώσεως και το βιβλίο στα χέρια. Επίκαιρο ανάγνωσμα είναι ένα βιβλίο του Terry Pratchett στα γερμανικά, το “Gevatter Tod“, Στα ελληνικά ο τίτλος είναι ''Θανάσιμος βοηθός '' νομίζω, ή κάπως έτσι.


Αυτή η ώρα, από τις 8 ως τις 10 είναι απόλαυση. Μετά σηκώνεται η γυναίκα μου και το σπίτι αναστατώνεται.


''Ήπιες καφέ;''


''Πίνω.''


''Πόσους ήπιες απ' το πρωί;''


''Δύο.''


''Πολλούς καφέδες πίνεις. Έχεις και κάποια ηλικία, τα νεύρα σου θα γίνουν τσατάλια...''


''Τα νεύρα μου εσύ μου τα κάνεις τσατάλια πρωί πρωί γυναίκα...''


'' Να σου κάνω ακόμη έναν;''


Άντε να καταλάβεις τις γυναίκες...


Στις 9, σακάκι,καφές και βιβλίο παραμάσχαλα και βουρ πάλι στη βεράντα για το δεύτερο τσιγάρο. Έχει ένα ψοφόκρυο, τα τζάμια των αυτοκινήτων έχουν ένα δάχτυλο πάγο. Έχει και μια υγρασία εδώ στο Λαγκαδά που σου τρυπάει τα κόκαλα. Έχει βγει όμως ο ήλιος και κάπως υποφέρεται.


Η γειτόνισσα η κυρα Μαρίκα σκάει μύτη με την ρόμπα και όπως κάθε πρωί η κλασσική ερώτηση.


'' Δεν κρυώνεις εσύ;''


'' Δεν κρυώνω...''


'' Τι δεν κρυώνεις μωρέ, αφού κάνει ψόφο, πάνε μέσα...είσαι και σακάτης άνθρωπος!''


Το ''σακάτης'' αναφέρεται βέβαια στην πατερίτσα που χρησιμοποιώ ακόμα, μέχρι να στανιάρει το γόνατο.


Αφού έχω τελειώσει το τσιγάρο, σηκώνομαι να μπω κούτσα κούτσα μέσα.


'' Α έτσι, μην πάρω την σκούπα...''


Γύρω στις 11, η διαπίστωση πως τελειώνει το ψωμί με κάνει να πάρω την απόφαση να πάω στον φούρνο.


'' Γάντια να βάλεις ''


'' Θα βάλω.''


'' Και μάσκα, τι τις πήραμε τις μάσκες άμα δεν την φοράς...''


'' Ρε γυναίκα, θα με τρελάνεις; Μέσα στο σπίτι θα κυκλοφορώ με μάσκα;''


'' Ε αφού το ξέρεις, στην ηλικία σου και με διαβήτη ανήκεις στις ευπαθείς ομάδες...''


'' Αφού κι εσύ έχεις διαβήτη, γιατί δεν φοράς μάσκα...''


'' Ναι αλλά εσύ έχεις πιο πολύ, είσαι και δυο χρόνια μεγαλύτερος...''


Μετά τα δεύτερα μπινελίκια της ημέρας, πήγα στον φούρνο και προμηθεύτηκα το ψωμί όλης της εβδομάδος. Η γυναίκα του φούρναρη με κοίταξε παράξενα και είπε '' Είμαστε και αύριο ανοιχτά...''


Άσε μας κυρά μου μην τ' ακούσεις εσύ πρωί πρωί...


Κάπως έτσι κύλησε και το υπόλοιπο πρωινό...


Έχω την τεκμηριωμένη άποψη, πως όταν τελειώσει αυτό με τον Κορονοιό θα έχουμε τα περισσότερα γεννητούρια, αλλά και τα περισσότερα διαζύγια...


Αυτά!
 
Last edited:

Νιλς

Κοινωνός
Βρε συ Λέανδρε, με ταξίδεψες σε παλιά ελληνική ταινία του '60.
Ένα ένα. Κατ' αρχάς περαστικά σου και σιδερένιος.
Δεύτερον, ο διαβήτης θέλει πολλή προσοχή. Έχω άτομο στην οικογένεια και ξέρω. Προσέχετε ε.
Τρίτον, οι δυνατοί ήχοι το πρωί ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΛΕΜΕ. Πρέπει να κάνεις παρέα με την γυναίκα που το πρωί για να πιάσει το κινητό της να πατήσει αναβολή (την πρώτη από τις 8 φορές), γκρεμίζει το μισό κομοδίνο. Ρίχνει κάτω πορτατίφ, τον παιδικό ασύρματο, ένα μπουκαλάκι με νερό, ότι μπορείς να φανταστείς.

Πράγματι, θα πέσει πολύ διαζύγιο μετά...
 

Αντέρωτας

Ξωτικό του Φωτός
Σου σκάλισα σε μάρμαρο Απόλλωνα τον Φοίβο
σου πήρα υγρό καρότο στην πλαζ για να σε τρίβω
σου έφτιαξα ναό με πλάκες τις Καρύστου
σου πήρα το καπέλο του Κόμη Μοντεχρίστου
Θυμαμαι θαψιμο για τα Ημισκουμπρια τοτε που ηταν στο φορτε τους απο τους μεινστριμ ραπερ και μουσικους.

Τωρα αυτα δειχνουν αριστουργηματα σε συγκριση με τα τραπ, το "δε με θελουν", το "μαμααααα" κλπ.

Κατα τα αλλα, δε θελω να πω για την καθημερινοτητα μου γιατι θα σας προκαλεσω καταθλιψη
 

Νιλς

Κοινωνός
@Αντέρωτας
Α) Πες τα πες τα. Τα ημισκούμπρια ήταν τέχνη (πλέον καλτίλα) ειδικά συγκριτικά με αυτά τα σκουπίδια τύπου μαμά.
Β) Όχι ρε συ πες μας για την καθημερινότητά σου. Για αυτό το δημιουργήσαμε αυτό το νήμα. Προφανώς και δεν περιμένουμε να πεις, ότι τρέχεις με ηλιοβασιλέματα σε παραλίες χεράκι χεράκι με τον άνθρωπό σου. Εδώ η ζωή μας είναι σαν το Walkind Dead. Δεν θέλω να σε πιέσω, αλλά χαρά μας να σε ακούσουμε / διαβάσουμε.

@Νικόλας Δε Κιντ
Νικόλα διακρίνω εμπάθεια. Προσπαθώ να γράψω κάτι έξυπνο και γράφεις κάτι εξυπνότερο. Και αυτό δεν θα μπορούσα να το αποτυπώσω καλύτερα από την κάτωθι εικόνα:
82
 

Τσίου

Κοινωνός
γιατι ειναι φιβο.
Υπάρχουν 2 είδη ανθρώπων, αυτοί που ακούν Φοίβο και σκέφτονται τον Δεληβορια, κι αυτοί που ακούν Φοίβο και σκέφτονται τον Φοίβο (της Βανδη, της λαιδης, του Πάριου). Εγώ ανήκω στην 2η κατηγορια.
Είμαι αυτό που λέει στο sampling "κόντρα στο Δελή Δεληβοριά"
Να κάτι τέτοια ^ πετάω και θέλω να με φιλήσω.
 

Ιαβερης

Κοινωνός
Έγραψε ο Φοίβος τραγούδια για τη Λαίδη;; :αργκ: Δεν το ήξερα ότι έχει συνεργαστεί ΚΑΙ μ'αυτην.
 
Top