Ένας πολύ καλός εικονογραφηγητής είναι ο Ντάνιελ Κλάους (Daniel Clowes). Οι ιστορίες του διακρίνονται από ένα πολύ ξεχωριστό σχέδιο και ένα καλογραμμένο σενάριο.
Πιστεύω πως το καλύτερο βιβλίο για να γνωρίσει κανείς τον Ντάνιελ Κλάους είναι το «Ghost World»*. Η ιστορία είναι πολύ καθημερινή και εάν πεις να την διηγηθείς σε κάποιον, θα ακουστεί μάλλον αδιάφορη. Πρόκειται για την φιλία δυο κοριτσιών όπως αυτή προκύπτει από μικρά περιστατικά της κάθε ημέρας. Οι απλοί διάλογοι όμως, ακόμη κι ο τρόπος που απομένουν καμιά φορά στην μέση, είναι τόσο ρεαλιστικοί κι οι εικόνες τόσο όμορφα σχεδιασμένες που έκαναν αυτό το εικονογράφημα να αγαπηθεί και να φτάσει μάλιστα να γίνει ταινία με την Σκάρλετ Γιόχανσον, την οποία όμως ομολογώ πως ακόμη δεν είδα.
Το δεύτερο βιβλίο που θα πρότεινα είναι το «Like a Velvet Glove Cast in Iron» το οποίο πιστεύω πως φτάνει στο ασυνάρτητο, εφιαλτικό επίτευγμα του «Eraserhead» του Ντέιβιντ Λυντς. Μια υπερρεαλιστική ιστορία γεμάτη φρίκη που κινείται ακριβώς στο αντίθετο άκρο από το Ghost World. Ένα πολύ ξεχωριστό εικονογραφήγημα μα όπως καταλαβαίνει κανείς μπορεί να ξενίσει, ειδικά τον αμύητο στον σουρεαλισμό.
Το «Caricature» περιέχει αυτοτελείς ιστορίες, μάλλον μελαγχολικές, άλλες ρεαλιστικές, άλλες όχι, μία που μοιάζει με όνειρο.
Το «Pussey» αναφέρεται στα βιώματα ενός κομικογράφου και μού φάνηκε υποδεέστερο των υπολοίπων.
Κάτι που μου αρέσει πολύ είναι πως στα βιβλία του Κλάους τα πάντα είναι γραμμένα με το χέρι όπως για παράδειγμα οι αριθμοί σελίδων ή ο κολοφώνας δείχνοντας την βαθιά πίστη τού καλλιτέχνη στο σχέδιο.
*Έχω τα βιβλία του στα αγγλικά και δεν γνωρίζω εάν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.
Πιστεύω πως το καλύτερο βιβλίο για να γνωρίσει κανείς τον Ντάνιελ Κλάους είναι το «Ghost World»*. Η ιστορία είναι πολύ καθημερινή και εάν πεις να την διηγηθείς σε κάποιον, θα ακουστεί μάλλον αδιάφορη. Πρόκειται για την φιλία δυο κοριτσιών όπως αυτή προκύπτει από μικρά περιστατικά της κάθε ημέρας. Οι απλοί διάλογοι όμως, ακόμη κι ο τρόπος που απομένουν καμιά φορά στην μέση, είναι τόσο ρεαλιστικοί κι οι εικόνες τόσο όμορφα σχεδιασμένες που έκαναν αυτό το εικονογράφημα να αγαπηθεί και να φτάσει μάλιστα να γίνει ταινία με την Σκάρλετ Γιόχανσον, την οποία όμως ομολογώ πως ακόμη δεν είδα.
Το δεύτερο βιβλίο που θα πρότεινα είναι το «Like a Velvet Glove Cast in Iron» το οποίο πιστεύω πως φτάνει στο ασυνάρτητο, εφιαλτικό επίτευγμα του «Eraserhead» του Ντέιβιντ Λυντς. Μια υπερρεαλιστική ιστορία γεμάτη φρίκη που κινείται ακριβώς στο αντίθετο άκρο από το Ghost World. Ένα πολύ ξεχωριστό εικονογραφήγημα μα όπως καταλαβαίνει κανείς μπορεί να ξενίσει, ειδικά τον αμύητο στον σουρεαλισμό.
Το «Caricature» περιέχει αυτοτελείς ιστορίες, μάλλον μελαγχολικές, άλλες ρεαλιστικές, άλλες όχι, μία που μοιάζει με όνειρο.
Το «Pussey» αναφέρεται στα βιώματα ενός κομικογράφου και μού φάνηκε υποδεέστερο των υπολοίπων.
Κάτι που μου αρέσει πολύ είναι πως στα βιβλία του Κλάους τα πάντα είναι γραμμένα με το χέρι όπως για παράδειγμα οι αριθμοί σελίδων ή ο κολοφώνας δείχνοντας την βαθιά πίστη τού καλλιτέχνη στο σχέδιο.
*Έχω τα βιβλία του στα αγγλικά και δεν γνωρίζω εάν έχουν μεταφραστεί στα ελληνικά.
