Η μονομανία του ενός συγγραφέα

Μήπως πάσχετε από τη μονομανία του ενός συγγραφέα; Πάντα ήθελα να την πάθω αυτήν την ασθένεια αλλά δεν τα καταφέρνω Γνωρίζω ανθρώπους που από τη στιγμή που θα γνωρίσουν έναν συγγραφέα και τον αγαπήσουν, θα διαβάσουν όλα του ή σχεδόν όλα του τα έργα. Εγώ θα ήθελα πολύ να μπορώ να περηφανευτώ ότι έχω διαβάσει όοοοοολον τον τάδε, αλλά μέχρι τώρα δε μου έχει προκύψει.

Υπήρχαν περίοδοι που κόλλησα με κάποιους συγγραφείς όπως η Γουλφ, ο Κούντερα και η Ρέα Γαλανάκη, αλλά μου λείπουν ακόμα κάμποσα βιβλία τους. Αυτοί οι τρεις είναι πάντως οι συγγραφείς που έχω διαβάσει πάνω από δύο βιβλία τους. Ελπίζω κάποτε να τους τελειώσω, αν και οι πειρασμοί είναι τόσοι πολλοί και δεν σταματούν ποτέ και η περιέργειά μου μεγάλη.

με την ωστεν το επαθα αυτο και με την κριστη.η ωστεν δεν εχει και πολλα 6 ειναι νομιζω ολα κι ολα κι εγω εχω διαβασει τα 4,απο την κριστη εχω διαβασει 8-νομιζω αλλα εχει γραψει τοσα που δεν νομιζω ποτε να καταφερω να τα παρω ολα.οποτε χρυς το ιδιο με σενα περιπου μου συμβαινει.παντως και η ωστεν που μου αρεσει υπερβολικα πολυ οταν διαβασα 3 βιβλια της στη σειρα μετα ηθελα μια αλλαγηδεν μπορουσα κι αλλη ωστεν στο καπακι!

Την έχω βιώσει αυτή την κατάσταση και ακόμα την βιώνω, αλλά σε πολύ μικρότερο βαθμό πλέον. Όταν μου άρεσε ένας συγγραφέας για τους x λόγους, έσπευδα να διαβάσω και άλλα έργα του. Ο λόγος ήταν ότι θα είχα ένα ανάγνωσμα, το οποίο σίγουρα θα το απολάμβανα και ελάχιστες φορές έπεφτα έξω.

Όμως πλέον το κάνω με πιο αργούς ρυθμούς, δηλαδή θα σημειώσω ένα νέο βιβλίο κάποιου αγαπημένου μου, για να το διαβάσω αργότερα. Όμως αυτό θα το κάνω σε ορισμένους, πχ για την Ι. Αλιέντε, Α. Παπαδάκη κτλ. Ενώ από άλλους έχω κορεστεί και δεν ξέρω αν και πότε θα ξαναδιαβάσω βιβλίο τους, παράδειγμα ο Σ. Κιγκ.

Ένας σημαντικός λόγος που έκανα αυτή την στροφή, είναι ότι υπάρχουν τόσα λογοτεχνικά έργα εκεί έξω και θέλω να δοκιμάσω και άλλες.. γεύσεις.

Χρυσηίδα, το έπαθα κι εγώ, αυτό την Μ. Βαμβουνάκη. Πέρα από το ότι επαναλαμβανόταν, ήταν ότι με μελαγχολούσε.
Άλλος ένας συγγραφέας που δεν ξέρω αν θα τον ξαναδιαβάσω είναι ο Ι. Γιάλομ. Το μυθιστόρημα "Όταν έκλαψε ο Νίτσε" ήταν υπέροχο, όμως αυτό το βιβλίο του είναι μάλλον η εξαίρεση στην συγγραφική του ιστορία, μιας και τα περισσότερά του (απ΄όσο γνωρίζω), τα γράφει με την ιδιότητα του καθηγητή ψυχιατρικής. Αν όμως γράψει στο μέλλον ένα βιβλίο στο στυλ του Νίτσε, είμαι σίγουρη ότι θα το τιμήσω.

Αισθάνομαι ότι ταλαιπωρώ τους συλλεσχίτες με τις εμμονές μου, επαναλαμβάνοντας τα ίδια σε κάθε ανάρτηση. Είμαι κατ΄εξοχήν μονομανής, Πόε, Κλαρκ, Τσαίηζ (ναι, Μαρτίνε, είμαστε ομοιοπαθείς). Είναι οι συγγραφείς που μπορώ να διαβάζω ξανά και ξανά, χωρίς ποτέ να τους βαριέμαι. Ευτυχώς, υπήρξαν πολυγραφότατοι! Αλλά, γενικότερα, το παθαίνω αυτό. Αν διαβάσω κάτι καλό, κολλάω και αναζητώ και τα υπόλοιπα έργα του ιδίου συγγραφέα. Δυστυχώς, απογοητεύομαι συχνά, όπως συνέβη με τον Εκο και το αριστουργηματικό Ονομα του Ρόδου. Α, και όταν ήμουν μικρή, λάτρευα τους Ιούλιο Βερν και Ιαν Φλέμινγκ (My name is Bond, James Bond).

Δεν έχω κατορθώσει να διαβάσω όλα τα έργα έστω κι ενός συγγραφέα αλλά γενικά έχω εμμονή με συγκεκριμένους: τον Κούντερα (Χρυς νομίζω πως μπορώ να τον χαρακτηρίσω τον αγαπημένο μου), τον Έσσε, τον Καπότε, τον Μπουκόφσκι. Με τον καθένα για διαφορετικούς λόγους. Παλιότερα είχα επίσης μανία με τον Μανφρέντι, το θυμήθηκα τώρα που τον ανέφερε ο Μαρτίνος. Για κάποιο ανεξήγητο λόγο έπαψα να διαβάζω ιστορικά μυθιστορήματα (και τώρα που το σκέφτομαι πολύ κακώς.)Αλλά τι να προλάβει κανεις!

Ναι το εχω παθει....Και κανεις δεν το εχεις καταλαβει εδω μεσα....Μιλαω για τον Λουντεμη βεβαια...Δυστυχως εχω στην κατοχη μου μονο 2 βιβλια του...Και οι λογοι ειναι οικονομικοι..Εχω διαβασει ομως πανω απο 10 βιβλια του και συνεχιζω....Καποια στιγμη ελπιζω να μπορεσω να τα αποκτισω κιολας..

οι συγγραφεις ειναι σαν τους ανθρωπους που γνωριζεις και στην πραγματικη ζωη. με μερικους εχεις μονο ενα ''γεια'', διαβαζοντας ενα ή δυο βιβλια τους. με αλλους παλι αποκτας μια πιο ιδιαιτερη σχεση, θελεις να τους γνωρισεις καλυτερα διαβαζοντας, αν οχι ολα, τουλαχιστον τα περισσοτερα βιβλια τους. προσωπικα εχω μονομανια με δυο συγγραφεις, τον Ντοστογιεβσκι και τον Σταϊνμπεκ, ειναι ας πουμε δυο φιλοι των οποιων θελω να δω ολες τις πτυχες του εργου τους, να ερθω σε επαφη και με τις καλες, αλλα και τις κακες στιγμες τους (εννοω τα καλα και τα οχι τοσο καλα βιβλια τους) και να τους κατανοησω καλυτερα. εχω δρομο ακομη μπροστα μου, αλλα δε βιαζομαι...

Το παθαίνω κι εγώ συχνά, πέρα από σειρές αστυνομικών (από την Κρίστι μου λείπουν 4-5 που έχουν εξαντληθει) κολλάω κατά καιρούς με ένα συγγραφέα. Ήταν ο Ντοστογιέφσκι, ο Καζαντζάκης, ο Μαρκές, ο Τάσος Αθανασιάδης, η Τζέην Όστεν, ο Κώστας Κυριαζής με τα ιστορικά του μυθιστορήματα, ο Κριστιαν Ζακ (έχω κι ένα κόλλημα με την αρχαία Αίγυπτο).Δε θα έλεγα πως γίνεται εμμονή,θέλω όμως να διαβάσω όσα περισσότερα έργα του συγγραφέα μπορώ.Το κακό είναι πως η τιμή των βιβλίων έχει γίνει πια απαγορευτική για να τα έχεις και στη βιβλιοθήκη σου.

Ο/Η Πολυξενη έγραψε:

(από την Κρίστι μου λείπουν 4-5 που έχουν εξαντληθει)

Click to expand...

Οι Κρίστη έχει γράψει πολλά βιβλία. Δηλ. εσύ πόσα έχεις διαβάσει (ή και έχεις) ;

Ο/Η Μαρτίνος του Καρμό έγραψε:

Τα "θυμωμένα στάχυα" σου άρεσαν ;

Click to expand...

Μαρτινε εχω να δηλωσω πως αυτο ειναι το αγαπημενο μου βιβλιο απο τον Λουντεμη...Και οντως!!σπουδαιος ανθρωπος!!!!!απαρνηθηκε πολλα και περασε πολλα...Μακαρι να μπορεσουμε ολοι να υπερασπιστουμε με παθος τα πιστευω μας και να μην λυγισουμε κατω απο τα προβληματα της καθημερινοτητας

Ο/Η Φαροφύλακας έγραψε:

Οι Κρίστη έχει γράψει πολλά βιβλία. Δηλ. εσύ πόσα έχεις διαβάσει (ή και έχεις) ;

Click to expand...

Aπό τη λίστα με τα έργα της που έχεις αναρτήσει μου λείπουν τα:

Η Αυτοβιογραφία Μου
Οι Ελέφαντες Θυμούνται
Πέντε Μικρά Γουρουνάκια
Στάχτη Στα Μάτια
Το Μυαλό Της Αλεπούς
Το Κλειδί Του Μυστηρίου
Οι Έξι Ύποπτοι

Δεν έχω όλα όσα έχω διαβάσει δυστυχώς αλλά έχω γύρω στα είκοσι.

Λουντέμης και πάλι Λουντέμης!!!Είδα κι έπαθα μέχρι να μαζέψω τα άπαντά του. Μάλιστα ένα βιβλίο του (νομίζω το Ταξίδι στην απεραντοσύνη) δεν υπήρχε πουθενά, αφού είχε κάνει μόνο μία έκδοση. Ο ίδιος ο εκδότης των εκδόσεων Δωρικός προσφέρθηκε πολύ ευγενικά να ψάξει για ένα άδετο που είχε στην αποθήκη του, αλλά ευτυχώς δεν χρειάστηκε να βάλουμε τον άνθρωπο σε τόσο κόπο, το βρήκε ο άντρας μου σε παλαιοπωλείο, μετά από πολύυυυυ ψάξιμο.

Είναι πολύ άμεσος και πολύ ανθρώπινος και κατέχει στην καρδιά και... στην βιβλιοθήκη μου μία ιδιαίτερη θέση. Μακάρι να γύριζα τον χρόνο πίσω και να τον γνώριζα από κοντά....


(Τόσο μεγάλη ήταν ένα διάστημα η ψύχωσή μου που ετοίμασα σε μορφή σεναρίου το Ένα παιδί μετράει τ΄ άστρα και το έστειλα στο mega. Μου απάντησαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δινοντάς μου τα τηλέφωνα από εταιρείες παραγωγής και μου είπαν πως -αν βρω άκρη με τα πνευματικά δικαιώματα και το προχωρήσω- με χαρά θα το φιλοξενούσαν στο προγραμμά τους....Τώρα που το σκέφτομαι απορώ με το θάρρος μου...)

Ο/Η Αναστασία Ιουστίνη έγραψε:

(Τόσο μεγάλη ήταν ένα διάστημα η ψύχωσή μου που ετοίμασα σε μορφή σεναρίου το Ένα παιδί μετράει τ΄ άστρα και το έστειλα στο mega. Μου απάντησαν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα δινοντάς μου τα τηλέφωνα από εταιρείες παραγωγής και μου είπαν πως -αν βρω άκρη με τα πνευματικά δικαιώματα και το προχωρήσω- με χαρά θα το φιλοξενούσαν στο προγραμμά τους....Τώρα που το σκέφτομαι απορώ με το θάρρος μου...)

Click to expand...

Αναστασία, σοβαρά μιλάς; Μη μου πεις ότι δεν έχεις κινήσει γη και ουρανό για να βρεις αυτή την άκρη για τα πνευματικά δικαιώματα;!

Ωραιο θεμα
Μικρη ειχα παθει μονομανια με τις...Ανατριχιλες:χαχαχα:

Κατα καιρους περναω ακομη φασεις μονομανιας. Κουντερα, Ουγκω, Κινγκ (νομιζω ειναι η μεγαλυτερη φαση μονομανιας που εχω περασει ή μαλλον που ακομη δεν μου εχει περασει) Τερι Πρατσετ και τωρα ο Κοουντζ (και χαρηκα που προσφατα βρηκα 24 βιβλια του να κατεβασω)) )

Στα βιβλια του Κουντερα οταν τα ξαναδιαβαζα μετα απο καιρο, ανακαλυπτα μια διαφορετικη "οπτικη" τους.
Του Ουγκω...χμμμμ στην αρχη με ζορισαν λιγο λογω τον ατελειωτων σελιδων με ιστορικες κλπ λεπτομερειες αλλα οσο τα διαβαζα τοσο επιανα την ροη.
Του Κινγκ ελαχιστα με εχουν απογοητευσει. Οπως πχ το τελος απο το βιβλιο "Χρησιμα Αντικειμενα" αλλα αυτο δε με εμποδισε να συνεχισω να διαβαζω συνεχως δικα του.
Η αληθεια ειναι πως λογω εχμ οικονομικων, το να συλλεγω βιβλια τους μου ειναι ολιγον δυσκολο.Αν και με πειραζει που οσα διαβαζω και μου αρεσουν πολυ δεν τα εχω στη βιβλιοθηκη μου. Αν και για τον Κινγκ εκανα μια ιδιαιτερη προσπαθεια να αποκτησω οσα περισσοτερα δικα του μπορω...Και συνεχιζω

Ο/Η Νηρηιδα έγραψε:

Του Κινγκ ελαχιστα με εχουν απογοητευσει. Οπως πχ το τελος απο το βιβλιο "Χρησιμα Αντικειμενα" αλλα αυτο δε με εμποδισε να συνεχισω να διαβαζω συνεχως δικα του.

Click to expand...

Ναι, ενώ το πρώτο μισό τού βιβλίου είναι τέλειο, το τέλος με τα πολυβόλα και τις σφαίρες είναι κάμποσο ξενερωτικό. Σου δίνει την εντύπωση πως το έγραφε έχοντας στο μυαλό του μια χολιγουντιανή ταινία που θα μπορούσε να προκύψει.

Έχω διαβάσει περισσότερα από ένα βιβλία από κάποιους αγαπημένους συγγραφείς, όχι όμως όλα. Μου αρέσει να καταλαβαίνω τον κόσμο και τις απόψεις ενός συγγραφέα, και με το διάβασμα ενός μόνο βιβλίου αυτό δε γίνεται (Γιατί ένα ίσον κανένα!). Έχω διαβάσει αρκετά βιβλία του Mario Vargas Llosa, του Σαντιάγο Ρονκαλιόλο, του Κ.Καρακάση. Συγγραφείς που θέλω να συνεχίσω να διαβάζω αλλά δεν έχω προλάβει ακόμα είναι ο Έρμαν Έσσε, ο Β.Ράιχ και ο Καραγάτσης.

Ο/Η Χρυσηίδα έγραψε:

Αναστασία, σοβαρά μιλάς; Μη μου πεις ότι δεν έχεις κινήσει γη και ουρανό για να βρεις αυτή την άκρη για τα πνευματικά δικαιώματα;!

Click to expand...

Μετά από αυτή την...παιδαριώδη μου προσπάθεια (δεν είχα ιδέα πως φτιάχνεται ένα σενάριο....), ήρθε εσπευσμένα η πρώτη μου κόρη και μέχρι που να καταλάβω τι γίνεται και η δεύτερη. Άρα και να ήθελα να ασχοληθώ πιο συστηματικά, οι προτεραιότητές μου είχαν αλλάξει!

Απλά είχα πάθει μία φρίκη όταν διαπίστωσα ότι πολλά νέα παιδιά αγνοούσαν πλήρως τον συγγραφέα και το έργο του και πίστευα ότι με αυτόν τον τρόπο θα ήταν πιο εύκολο να το γνωρίσουν.

Ο/Η Αναστασία Ιουστίνη έγραψε:

Μετά από αυτή την...παιδαριώδη μου προσπάθεια (δεν είχα ιδέα πως φτιάχνεται ένα σενάριο....), ήρθε εσπευσμένα η πρώτη μου κόρη και μέχρι που να καταλάβω τι γίνεται και η δεύτερη. Άρα και να ήθελα να ασχοληθώ πιο συστηματικά, οι προτεραιότητές μου είχαν αλλάξει!

Click to expand...

Θα συμφωνήσω με τη Χρυσηίδα!!! Μπράβο σου που το τόλμησες και ποτέ δεν ξέρεις... ίσως βρεις το χρόνο να ξανασχοληθείς! Ήταν το πρώτο βιβλίο που διάβασα και θυμάμαι ότι είχα ρίξει τόσο πολύ κλάμα με τα πάθη του μικρού Μέλιου που μερικές σελίδες του ειχανε φριζάρει απ' τα δάκρυα!

Εμμονές κατά καιρούς ναι και πολλές... Λουντέμης, Ελρόυ, Σαραμάγκου, Καζαντζάκης, Ζατέλλη, Τσάντλερ, Ραφαηλίδης (ιστορικά και κινηματογραφικά εξίσου) και νομίζω πιο πολύ απ' όλους ο Τομ Ρόμπινς (τόσο πυροβολημένη και έξυπνη πένα, τον αγαπώ!

Εκτός του Τόλκιν δεν έτυχε να με πιάσει ξανά μονομανία με κάποιον συγγραφέα. Όσον αφορά στον ίδιο τον Τόλκιν, αυτό προέκυψε μιας και τα βιβλία του συνδέονται απόλυτα το ένα με το άλλο. Από κει και πέρα είναι τόσοι και τόσοι οι συγγραφείς που θεωρώ πως είναι κρίμα να διαβάζει κανείς μόνο κάποιους συγκεκριμένους...

Με έχει πιάσει, στο περίπου. Όταν διάβασα τον "Φύλακα στη Σίκαλη" του Σάλιντζερ, πήρα και τα διηγήματά του και όλο λέω ότι θα πάρω και κάτι νουβέλες, αλλά το ξεχνάω. Μετά την "Πείνα" του Χάμσουν, διάβασα άλλα 2-3, τα οποία όμως ήταν πολύ πιο αδύναμα. Από Στάινμπεκ διαβάζω ό,τι βρω, αλλά απλωμένα, γιατί και μετριότητα να έχει γράψει, πάντα θα σε αγγίξει κάπως, αλλά έχει μπόλικα έργα ακόμα.Νομίζω ότι έχω διαβάσει τα πάντα από Πόε (δεν έχει και πολλά) κι επίσης τα πάντα από Ρόσα